ឱមធុសូទនៈ! ទោះបីពួកគេសម្លាប់ខ្ញុំ ឬសម្រាប់អំណាចលើឋានសួគ៌ទាំងបី ខ្ញុំក៏មិនចង់សម្លាប់ពួកគេដែរ តើនិយាយអ្វីចំពោះការសម្រាប់ផែនដីនេះទៅទៀត?

កាព្យ ១.៣៥: ឱ មធុសូទន! ទោះបីពួកគេសម្លាប់ខ្ញុំ ក៏ខ្ញុំមិនចង់សម្លាប់ពួកគេដែរ។ សូម្បីតែដើម្បីរាជ្យនៃលោកទាំងបី ក៏ខ្ញុំមិនធ្វើដែរ ចុះទម្រាំតែដើម្បីផែនដីនេះទៀត? អត្ថន័យពាក្យ៖ ឯតាន - ពួកគេ, ន - មិន, ហន្តុម - សម្លាប់, ឥច្ឆាមិ - ចង់, ឃ្នតះ អបិ - ទោះបីពួកគេសម្លាប់ខ្ញុំ, មធុសូទន - ឱ គ្រឹស្នា (អ្នកសម្លាប់បិសាចមធុ), អបិ - សូម្បីតែ, ត្រៃលោក្យរាជ្យស្យ - រាជ្យនៃលោកទាំងបី, ហេតោះ - ដើម្បី, គិម នុ - ចុះទម្រាំតែ, មហីក្ឫតេ - ដើម្បីផែនដី។

ទោះបីជាពួកញាតិទាំងនេះ ដោយសារកំហឹង ដើម្បីបញ្ឈប់គ្រោះអាក្រក់របស់ពួកគេ បានវាយប្រហារខ្ញុំ និងស្វែងរកការសម្លាប់ខ្ញុំក៏ដោយ ក្តី ខ្ញុំនៅតែមិនចង់សម្លាប់ពួកគេដោយកំហឹង ដើម្បីបញ្ឈប់គ្រោះអាក្រក់របស់ខ្ញុំឡើយ។ ទោះបីជាពួកគេ ដោយសារលោភលន់ចង់បានរាជសម្បត្តិ ដើម្បីសម្រេចបំណងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ បានស្វែងរកការសម្លាប់ខ្ញុំក៏ដោយ ក្តី ខ្ញុំនៅតែមិនចង់សម្លាប់ពួកគេដោយលោភលន់ ដើម្បីសម្រេចបំណងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំឡើយ។ សេចក្តីបញ្ជាក់គឺថា ខ្ញុំមិនចង់ទិញទ្វារនរក ដោយក្រេបជញ្ជក់កំហឹង និងលោភលន់នោះទេ។ តាមរយៈការប្រើពាក្យ 'អបិ' (ទោះបីជា) ពីរដងនៅទីនេះ អថ្និចា្ចនៃអរជូណគឺ៖ ខ្ញុំមិនទាំងរារាំងផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេទេ តើហេតុអ្វីបានជាពួកគេសម្លាប់ខ្ញុំ? ប៉ុន្តែឧបមាថា ដោយគិតថា 'ពួកគេរារាំងផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងមុន' ពួកគេប្រាថ្នាបំផ្លាញរាងកាយខ្ញុំ ទោះបីជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ (ទោះបីជាត្រូវសម្លាប់) ខ្ញុំក៏មិនចង់សម្លាប់ពួកគេដែរ។ ចំណុចទីពីរ៖ ការសម្លាប់ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យខ្ញុំបានទទួលអធិបតេយ្យភាពលើត្រៃលោក នេះគឺមិនមែនជាលទ្ធភាពផង។ ប៉ុន្តែឧបមាថា ការសម្លាប់ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យខ្ញុំបានទទួលអធិបតេយ្យភាពលើត្រៃលោក ទោះបីជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ (ទោះបីជាដើម្បីអធិបតេយ្យភាពលើត្រៃលោក) ខ្ញុំក៏មិនចង់សម្លាប់ពួកគេដែរ។ សេចក្តីដឹងនៃការហៅ 'មធុសូទន' គឺ៖ ទ្រង់គឺជាអ្នកសម្លាប់អសុរ តើពួកគ្រូដូចជាទ្រណៈ និងជីដូនជីតាដូចជាភឝ្ម គឺជាអសុរទេ ដែលខ្ញុំគួរចង់សម្លាប់ពួកគេ? ពួកគេគឺជាញាតិសន្តានដ៏ជិតស្និទ្ធ និងជាទីស្រឡាញ់របស់យើង។ 'គ្រូ' — ក្នុងចំណោមពួកញាតិទាំងនេះ ពួកដូចជាទ្រណាចារ្យ ដែលយើងមានទំនាក់ទំនងរៀនសូត្រ និងសុខុមាលភាពជាមួយ — គ្រូដ៏គោរពបែបនេះ — តើខ្ញុំគួរបម្រើពួកគេ ឬធ្វើសង្គ្រាមជាមួយពួកគេ? គួរតែបូជាខ្លួនឯង សូម្បីតែជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន នៅព្រះបាទរបស់គ្រូ។ នោះគឺជាការសមរម្យសម្រាប់យើង។ 'ឪពុក' — ពិចារណាលើទំនាក់ទំនងរាងកាយ ឪពុកទាំងនេះគឺជារូបរាងនៃរាងកាយរបស់យើងនេះ។ ដោយបានក្លាយជារូបរាងរបស់ពួកគេតាមរយៈរាងកាយនេះ តើយើងអាចសម្លាប់ឪពុករបស់យើងទាំងនោះ ដោយកំហឹង ឬលោភលន់បានដោយរបៀបណា? 'កូនប្រុស' — កូនប្រុសរបស់យើង និងបងប្អូនរបស់យើង គឺជាអ្នកដែលគួរតែចិញ្ចឹមបីបាច់ទាំងស្រុង។ ទោះបីជាពួកគេធ្វើអ្វីផ្ទុយពីយើងក៏ដោយ ក្តី ការចិញ្ចឹមបីបាច់ពួកគេគឺជាធម៌របស់យើង។ 'ជីដូនជីតា' — ដូចគ្នានេះដែរ ពួកដែលជាជីដូនជីតា ដោយសារពួកគេគឺជាអ្នកដែលគោរពបូជាសូម្បីតែឪពុករបស់យើង គឺជាអ្នកដែលគោរពបូជាបំផុតសម្រាប់យើង។ ពួកគេអាចដាក់ទណ្ឌកម្មយើង ពួកគេអាចសូម្បីតែសម្លាប់យើង។ ប៉ុន្តែកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់យើងគួរតែមានលក្ខណៈដូច្នេះ ដែលពួកគេមិនត្រូវទទួលរងទុក្ខព្រួយ ឬការលំបាកណាមួយឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេមានសុភមង្គល សុខស្រួល និងត្រូវបានគេបម្រើ។ 'មាខាងម្តាយ' — ពួកដែលជាមាខាងម្តាយរបស់យើង គឺជាបងប្អូនប្រុសរបស់ម្តាយ ដែលបានចិញ្ចឹមបីបាច់ និងលើកទឹកចិត្តយើង។ ដូច្នេះ ពួកគេគួរតែគោរពបូជាដូចម្តាយ។ 'លោកឪពុកក្មេក' — លោកឪពុកក្មេកទាំងនេះរបស់យើង គឺជាឪពុកដ៏គោរពបូជារបស់ប្រពន្ធខ្ញុំ និងបងប្អូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ពួកគេស្មើនឹងឪពុកសម្រាប់យើងផងដែរ។ តើខ្ញុំអាចចង់សម្លាប់ពួកគេបានដោយរបៀបណា? 'ចៅ' — កូនប្រុសរបស់កូនប្រុសយើង គឺជាអ្នកដែលគួរតែចិញ្ចឹមបីបាច់ និងថែរក្សាជាងកូនប្រុសទៅទៀត។ 'បងប្អូនក្មេក' — ពួកដែលជាបងប្អូនក្មេករបស់យើង ក៏ជាបងប្អូនប្រុសដ៏ស្រឡាញ់របស់ប្រពន្ធយើងដែរ។ តើពួកគេអាចត្រូវបានសម្លាប់យ៉ាងដូចម្តេច! 'ញាតិសន្តាន' — ញាតិសន្តានទាំងអស់នេះដែលត្រូវបានឃើញ និងញាតិសន្តានផ្សេងទៀតក្រៅពីពួកគេ — តើពួកគេគួរតែត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ ថែរក្សា និងបម្រើ ឬគួរតែត្រូវបានសម្លាប់? ទោះបីជាតាមរយៈការសម្លាប់ពួកគេ យើងទទួលបានអធិបតេយ្យភាពលើត្រៃលោកក៏ដោយ តើវាសមរម្យក្នុងការសម្លាប់ពួកគេទេ? ការសម្លាប់ពួកគេគឺមិនសមរម្យទាំងស្រុងឡើយ។ ការភ្ជាប់៖ ក្នុងខមុន អរជូណបានបញ្ជាក់ហេតុផលពីរយ៉ាងសម្រាប់ការមិនសម្លាប់ញាតិសន្តាន។ ឥឡូវនេះ ពីទស្សនៈនៃលទ្ធផលផងដែរ គាត់បង្កើតថា ញាតិសន្តានមិនគួរត្រូវបានសម្លាប់។