Σαντζάγια είπε: Στον Αρτζούνα, ο οποίος είχε κατακλυστεί από τέτοια δειλία, ο οποίος θρηνούσε και του οποίου η όραση εμποδιζόταν από δάκρυα, ο Άρχοντας Μαδουσουντάνα είπε αυτά (τα επερχόμενα) λόγια.
Ερμηνεία: «Σ’ αυτόν που είχε κατακλυστεί από τέτοια συμπόνια» — Ο Αρτζούνα, καθιστός στο άρμα, δίνει αυτήν την εντολή στον Κύριο, ο οποίος βρίσκεται ως ηνίοχός του: «Ω Ατσχιούτα! Τοποθέτησε το άρμα μου ανάμεσα στους δύο στρατούς, ώστε να δω ποιοί είναι εκείνοι που επιθυμούν να πολεμήσουν μαζί μου σε αυτόν τον πόλεμο;» Δηλαδή, ποιοι πολεμιστές έχουν το θάρρος να προέλθουν και να πολεμήσουν στο πλευρό ενός ήρωα σαν κι εμένα; Πώς βρήκαν την τόλμη να με αντιμετωπίσουν ακόμη κι όταν ο θάνατος τους κοιτάζει κατάματα; Ο ίδιος Αρτζούνα, που διέθετε τέτοιο ενθουσιασμό και ανδρεία για τη μάχη, έγινε τόσο θλιμμένος και παραπλανημένος από το φόβο του θανάτου των συγγενών του μόλις τους είδε και στους δύο στρατούς, ώστε το σώμα του να γίνεται αδύναμο, το στόμα του να στεγνώνει, το σώμα του να τρέμει, οι τρίχες του να ορθώνονται, το τόξο να γλιστρά από το χέρι του, το δέρμα του να καίγεται, να έχει χάσει ακόμη και τη δύναμη να σταθεί όρθιος, και ο νους του να είναι σαστισμένος. Από τη μια, υπάρχει η εγγενής φύση του Αρτζούνα «ούτε πραότητα ούτε φυγή», και από την άλλη, εδώ είναι ο Αρτζούνα, ταλαιπωρημένος από το ελάττωμα της δειλίας και της θλίψης, καθιστός στη μέση του άρματος! Με μεγάλο θαυμασμό, ο Σαντζάγια εκφράζει αυτό ακριβώς το συναίσθημα μέσω των προαναφερθέντων λόγων.
Ακόμη και στο εικοστό όγδοο εδάφιο του πρώτου κεφαλαίου, ο Σαντζάγια χρησιμοποίησε τους όρους «κατακλυσμένος από έντονη συμπόνια» για τον Αρτζούνα.
«Του οποίου τα μάτια ήταν στενοχωρημένα και γεμάτα δάκρυα» — Ακόμη και μέσα σε έναν μεγάλο ήρωα όπως ο Αρτζούνα, η οικογενειακή απάτη έχει επικρατήσει και δάκρυα έχουν γεμίσει τα μάτια του! Τόσα πολλά δάκρυα έχουν μαζευτεί που δεν μπορεί να δει σωστά μέσα από τα μάτια του.
«Σ’ αυτόν που θρηνούσε, ο Μαδουσουντάνα είπε αυτόν το λόγο» — Στον Αρτζούνα, ο οποίος θρηνούσε έτσι λόγω δειλίας, ο Άρχοντας Μαδουσουντάνα είπε αυτά (τα λόγια που θα δηλωθούν στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο).
Εδώ, απλώς να πει «μίλησε στον θλιμμένο» θα μπορούσε να είχε αρκέσει· δεν υπήρχε ανάγκη να πει «αυτόν το λόγο»· επειδή η λέξη «λόγος» εμπεριέχεται εγγενώς μέσα στο ρήμα «μίλησε». Ωστόσο, ο σκοπός της χρήσης της λέξης «λόγος» είναι ότι αυτή η φράση, αυτός ο λόγος του Κυρίου, είναι εξαιρετικά εξαίρετος. Είναι μια άμεση πλήγη εναντίον του κακού της εγκατάλειψης του καθήκοντος που είχε επέλθει στον Αρτζούνα υπό την μορφή του ντάρμα. Είναι εκείνο που δημιουργεί αναστάτωση στην απόφαση του Αρτζούνα να παύσει τη μάχη. Είναι εκείνο που κάνει τον Αρτζούνα να συνειδητοποιήσει το σφάλμα του και να ξυπνήσει μέσα του την αναζήτηση για τη δική του ευημερία. Είναι από την επίδραση αυτού του βαθύ λόγου που ο Αρτζούνα αποδέχεται τη μαθητεία στον Κύριο και καταφεύγει σε Αυτόν (2.7).
Η υπονοούμενη σημασία της χρήσης της λέξης «Μαδουσουντάνα» από τον Σαντζάγια είναι ότι ο Άρχοντας Σρι Κρίσνα είναι ο σφάκτης του δαίμονα που ονομάζεται Μαδχού, δηλαδή είναι ο εξολοθρευτής εκείνων της κακής φύσης. Επομένως, δεν θα αναπαυθεί χωρίς να προκαλέσει την καταστροφή εκείνων της κακής φύσης όπως ο Ντουριοντάνα και άλλοι.
Σύνδεση: Ποια λόγια είπε ο Κύριο στον Αρτζούνα — αυτό αναφέρεται στα επόμενα δύο εδάφια.
★🔗
