சஞ்சயன் கூறினான்: இவ்வாறு கருணையாலும் வருத்தத்தாலும் மூழ்கி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் கலங்கியிருந்த அவனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) மதுசூதனன் (கிருஷ்ணன்) இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்.

**மொழிபெயர்ப்பு:** சஞ்சயன் கூறினான்: இவ்வாறு கோழைத்தனத்தால் மூடப்பட்டு, துயருற்று, கண்ணீரால் தன் பார்வை மறைக்கப்பட்ட அர்ஜுனனுக்கு, மதுசூதனனாகிய பகவான் பின்வரும் (வார்த்தைகளை) உரைத்தார். **விளக்கம்:** 'இவ்வாறு கருணையால் மூடப்பட்டவனுக்கு'— அர்ஜுனன், தேரில் அமர்ந்தவனாக, தன் தேராளராய் வீற்றிருக்கும் பகவானுக்கு இக்கட்டளை இடுகிறான்: "ஹே அச்யுதா! என் தேரை இரு சேனைகளுக்கும் நடுவே நிறுத்து, இப்போரில் என்னோடு பொருத விரும்புவோர் யார் என்பதை நான் காணும் பொருட்டு." அதாவது, எந்த வீரர்கள் என்னைப் போன்ற வீரனோடு பொருதத் துணிவு கொண்டு முன்வருகிறார்கள்? மரணம் முகத்தில் நிற்க, என்னோடு எதிர்த்து நிற்கும் தைரியத்தை அவர்கள் எப்படிப் பெற்றார்கள்? போரில் இத்தகைய உற்சாகமும் வீரமும் கொண்டிருந்த அதே அர்ஜுனன், இரு சேனைகளிலும் உறவினர்களைக் கண்டு, அவர்கள் இறப்பதற்கு ஏற்படும் அச்சத்தால் மிகவும் துயருற்று, மயக்கமடைந்து, அவனுடைய உடல் வலுவிழக்கிறது, வாய் வறள்கிறது, உடல் நடுங்குகிறது, மயிர் சிலிர்க்கிறது, வில் கையிலிருந்து நழுவுகிறது, தோல் சுடுகிறது, நிற்கும் சக்தியே இல்லாமல் போகிறது, மனம் கலங்குகிறது. ஒருபுறம் அர்ஜுனனின் இயல்பான 'பணிவும் இல்லை, ஓட்டமும் இல்லை' என்ற தன்மை; மறுபுறம், கோழைத்தனம் மற்றும் துக்கம் என்ற குற்றத்தால் பீடிக்கப்பட்ட அர்ஜுனன், தேரின் நடுவில் அமர்ந்துகொள்கிறான்! பெரும் வியப்புடன், இந்த உணர்வையே சஞ்சயன் மேற்கண்ட சொற்களால் வெளிப்படுத்துகிறார். முதல் அத்தியாயத்தின் இருபத்தெட்டாம் சுலோகத்திலும், அர்ஜுனனுக்கு 'மிகுந்த கருணையால் மூடப்பட்டவன்' என்ற சொற்களையே சஞ்சயன் பயன்படுத்தினார். 'கண்கள் துயரத்தால் நிறைந்து கண்ணீரால் மூடப்பட்டன'— அர்ஜுனன் போன்ற மாபெரும் வீரனுக்குள்ளேயே குடும்ப மயக்கம் வென்று, கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பியுள்ளன! அவ்வளவு கண்ணீர் தேங்கியுள்ளது, கண்களால் சரியாகப் பார்க்க முடியவில்லை. 'துக்கித்துக் கொண்டிருந்த அவனுக்கு, மதுசூதனன் இந்த வார்த்தைகளை உரைத்தான்'— இவ்வாறு கோழைத்தனத்தால் துக்கித்துக் கொண்டிருந்த அர்ஜுனனுக்கு, பகவான் மதுசூதனன் (இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் சுலோகங்களில் கூறப்படும்) இந்த வார்த்தைகளை உரைத்தார். இங்கே, வெறுமனே 'துக்கித்தவனிடம் கூறினார்' என்று சொன்னால் போதுமானதாக இருந்திருக்கும்; 'இந்த வார்த்தைகளை' என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை; ஏனெனில் 'கூறினார்' என்ற கிரியையிலேயே 'வார்த்தை' என்ற பொருள் அடங்கியுள்ளது. ஆயினும், 'வார்த்தைகளை' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்திய நோக்கம் என்னவென்றால், இந்த உரை, பகவானின் இந்த உபதேசம், மிகவும் அசாதாரணமானது. அர்ஜுனனுக்கு தர்மத்தின் வடிவில் வந்த கடமை தவிர்ப்பதன் தீமையை நேரடியாகத் தாக்குவது இதுவே. போரை விட்டு விலகும் அர்ஜுனனின் முடிவில் குழப்பத்தை உண்டாக்குவது இதுவே. அர்ஜுனனுக்கு தன் குற்றத்தை உணர்த்தி, தன் நன்மைக்கான விசாரணையை அவனுள் எழுப்புவது இதுவே. இந்த ஆழமான உபதேசத்தின் பலனால்தான் அர்ஜுனன் பகவானுக்கு சீடனாகி, அவனிடம் சரணடைகிறான் (2.7). 'மதுசூதனன்' என்ற சொல்லை சஞ்சயன் பயன்படுத்தியதன் குறிப்பு என்னவென்றால், ஸ்ரீக்ருஷ்ண பகவான் மது என்ற அரக்கனைக் கொன்றவர்; அதாவது தீய இயல்புடையோரை அழிப்பவர். எனவே, துரியோதனன் போன்ற தீய இயல்புடையோரின் அழிவை உண்டாக்காமல் அவர் அமைதியாயிருக்க மாட்டார். **இணைப்பு:** அர்ஜுனனுக்கு பகவான் எந்த வார்த்தைகளை உரைத்தார் என்பது அடுத்த இரண்டு சுலோகங்களில் கூறப்படுகிறது.