ពេលនោះ ជីតាដ៏ឧត្តម (ភឝ្ម) ដែលជាមេទ័ពចាស់ជាងគេក្នុងចំណោមពួកកូរ៉វ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តទុយោធន បានស្រែកដូចសឹង្ហ ហើយបានផ្លុំស័ង្ខរបស់គាត់។

កាព្យ ១.១២៖ ជីតាដ៏មហិមារបស់កូរវៈ គឺភីស្មៈ ដែលជាអ្នកចាស់ទុំបំផុត ដើម្បីធ្វើឱ្យទុរយោធនរីករាយ ក៏បានស្រែកដូចសិង្ហ ហើយផ្លុំស័ង្ខយ៉ាងខ្លាំង។ អត្ថន័យពាក្យ៖ តស្យ - របស់ទុរយោធន, សញ្ជយន - បង្កើតឱ្យមាន, ហរឞម - សេចក្តីរីករាយ, កុរុវ្ឫទ្ធះ - អ្នកចាស់ទុំនៃកុរុ, បិតាមហះ - ជីតា, សិង្ហនាទម - សំឡេងសិង្ហ, វិនទ្យ - ស្រែក, ឧច្ចៃះ - យ៉ាងខ្លាំង, សង្ខម - ស័ង្ខ, ទធ្មៅ - ផ្លុំ, ប្រតាបញ្ - ដ៏មហិមា។

ពេលនោះ ដើម្បីផ្គងព្រះទ័យដល់ទុយ៌យោធន ជយរាជបុរសរបស់ពួកកុរុ គឺភីឥស្មៈដ៏មហិមា បានស្រែកគ្រហែមដូចសឹង្ហ ហើយបក់ស័ង្ខយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ ពន្យល់៖ 'ផ្គងព្រះទ័យ' — ទោះបីជាការបក់ស័ង្ខជាហេតុ និងសេចក្ដីរីករាយក្នុងព្រះទ័យទុយ៌យោធនជាផល ដែលតាមហេតុផលគួរនិយាយពីការបក់ស័ង្ខមុន រួចទើបនិយាយពីសេចក្ដីរីករាយក្រោយ (ឧ. គួរនិយាយថា 'ដោយការបក់ស័ង្ខ ទ្រង់បានធ្វើឱ្យទុយ៌យោធនរីករាយ') ក៏ដោយ ក៏នៅទីនេះមិនបាននិយាយដូច្នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេនិយាយថា 'ដើម្បីផ្គងព្រះទ័យទុយ៌យោធន ភីឥស្មៈបានបក់ស័ង្ខ'។ ការនិយាយបែបនេះ សញ្ជ័យបានបង្ហាញពីអារម្មណ៍ថា គ្រាន់តែដោយសកម្មភាពរបស់ភីឥស្មៈក្នុងការបក់ស័ង្ខ សេចក្ដីរីករាយក៏ចាំបាច់តែកើតឡើងក្នុងព្រះទ័យទុយ៌យោធនជាមិនខាន។ ការប្រើពាក្យថា 'មហិមា' ក្រោយមក គឺដើម្បីបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នូវឥទ្ធិពលនេះរបស់ភីឥស្មៈ។ 'ជយរាជបុរសរបស់ពួកកុរុ' — ទោះបីជាក្នុងវង្សត្រកូលកុរុ តាមរយៈវ័យចំណាស់ ពលិកមានវ័យចំណាស់ជាងភីឥស្មៈ (ទ្រង់ជាប្អូនប្រុសរបស់សន្តតិវង្សសន្តនុ ដែលជាបិតាភីឥស្មៈ) ក៏ដោយ ក្នុងចំណោមព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងអស់នៃត្រកូលកុរុ ភីឥស្មៈជាអ្នកដឹងច្បាស់អំពីធម៌ និងព្រះជាងគេ។ ហេតុនេះ ដោយសារប្រាជ្ញា និងភាពចំណាស់របស់ទ្រង់ សញ្ជ័យបានប្រើពាក្យថា 'ជយរាជបុរសរបស់ពួកកុរុ' សម្រាប់ភីឥស្មៈ។ 'មហិមា' — ការលះបង់របស់ភីឥស្មៈមានឥទ្ធិពលខ្លាំងណាស់។ ទ្រង់ជាអ្នកលះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិ និងកាម។ មានន័យថា ទ្រង់មិនទទួលរាជសម្បត្តិ ហើយក៏មិនរៀបការដែរ។ ភីឥស្មៈមានជំនាញខ្លាំងក្លាក្នុងការប្រើអាវុធ ហើយក៏ជាអ្នកចេះដឹងខាងសាស្ត្រច្បាប់យ៉ាងជ្រៅជ្រះដែរ។ លក្ខណៈទាំងពីរនេះរបស់ទ្រង់មានឥទ្ធិពលយ៉ាងជ្រៅជ្រះលើមនុស្ស។ នៅពេលភីឥស្មៈតែមួយអង្គយកកូនស្រីព្រះរាជាកាស៊ីពីពិធីស្វយម្ពរមកឱ្យប្អូនប្រុសវិជិត្រវីរយ៉ា ខ្សែស្រឡាយទាំងអស់ដែលបានមកជួបជុំក្នុងពិធីស្វយម្ពរបានវាយប្រហារទ្រង់។ ប៉ុន្តែ ភីឥស្មៈតែមួយអង្គបានយកជ័យជំនះលើពួកគេទាំងអស់។ សូម្បីតែនៅពេលមុនពេលជួបគ្រូរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ពរះសុរិយៈ ដែលជាអ្នកបានបង្រៀនវិជ្ជាអាវុធដល់ភីឥស្មៈ ទ្រង់ក៏មិនទទួលយកការចាញ់ដែរ។ ដូច្នេះ ក្នុងរឿងអាវុធ ឥទ្ធិពលរបស់ទ្រង់លើពួកខ្សែស្រឡាយគឺធំធេងណាស់។ នៅពេលភីឥស្មៈស្ថិតនៅលើគ្រែព្រួញ ព្រះគ្រិឝ្ណបានមានបន្ទូលទៅកាន់ធម៌រាជ (យុធិស្ឋិរ) ថា 'ប្រសិនបើអ្នកមានការសង្ស័យណាមួយចំពោះធម៌ សូមសួរភីឥស្មៈចុះ ព្រោះព្រះអាទិត្យនៃចំណេះដឹងសាស្ត្រច្បាប់កំពុងលិច មានន័យថា ភីឥស្មៈកំពុងចាកចេញពីលោកិយនេះ'។ ដូច្នេះ ក្នុងរឿងសាស្ត្រច្បាប់ ឥទ្ធិពលរបស់ទ្រង់លើអ្នកដទៃក៏ធំធេងដែរ។ ពាក្យថា 'ជយរាជបុរស' បង្ហាញថា ព្រហ្មចារីឌ្រណាចារ្យមិនបានឆ្លើយតបទៅនឹងពាក្យពុតត្បុតដែលទុយ៌យោធនបាននិយាយនោះទេ។ ទ្រង់យល់ថា ទុយ៌យោធនចង់បញ្ឆោតទ្រង់តាមរយៈល្បិចកល ហើយក៏នៅស្ងៀម។ ប៉ុន្តែ ជាជយរាជបុរស ភីឥស្មៈអាចមើលឃើញភាពក្មេងស្រមើលស្រមៃនៅក្នុងល្បិចកលរបស់ទុយ៌យោធន។ ហេតុនេះ ខុសពីព្រហ្មចារីឌ្រណាចារ្យ ជយរាជបុរសភីឥស្មៈ ដោយមេត្តាធម៌ដូចឪពុកម្ដាយ បានបក់ស័ង្ខដើម្បីផ្គងព្រះទ័យទុយ៌យោធន។ 'ស្រែកគ្រហែមដូចសឹង្ហ ហើយបក់ស័ង្ខយ៉ាងខ្លាំងក្លា' — ដូចជានៅពេលសឹង្ហស្រែកគ្រហែម សត្វធំៗដូចជាដំរីក៏ខ្លាចដែរ ដូច្នោះដែរ គ្រាន់តែដោយការស្រែកគ្រហែម អ្នកទាំងអស់នឹងក្លាយជាខ្លាច ហើយទុយ៌យោធននឹងក្លាយជារីករាយ។ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍នេះផ្ទាល់ ភីឥស្មៈ ដោយស្រែកគ្រហែមដូចសឹង្ហ បានបក់ស័ង្ខដោយអានុភាព។ សម្ពន្ធភាព — សញ្ជ័យបានពណ៌នានៅក្នុងខគម្ពីរបន្ទាប់អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងជាលទ្ធផលពីការបក់ស័ង្ខរបស់ជយរាជបុរសភីឥស្មៈ។