ឱគ្រូអាចារ្យ! សូមទតមើលកងទ័ពដ៏ធំធេងនេះរបស់បុត្រៗពង្វាន់ឌូ ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយបុត្ររបស់ឌ្រុបទ័រ ជាសិស្សឆ្លាតវៃរបស់លោក។

កាព្យ ១.៣៖ 'ឱអាចារ្យ! សូមមើលកងទ័ពដ៏ធំនៃបុត្រទាំងឡាយរបស់បណ្ឌុ ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងដោយសិស្សដ៏ឆ្លាតវៃរបស់អ្នក គឺបុត្ររបស់ទ្រុបទ។' អត្ថន័យពាក្យ៖ បស្យ - សូមមើល, ឯតាំ - នេះ, បណ្ឌុបុត្រាណាម - នៃបុត្រទាំងឡាយរបស់បណ្ឌុ, អាចារ្យ - ឱអាចារ្យ, មហតីម - ដ៏ធំ, ចមូម - កងទ័ព, វ្យូឍាម - ដែលត្រូវបានរៀបចំ, ទ្រុបទបុត្រេណ - ដោយបុត្ររបស់ទ្រុបទ, តវ សិស្សេណ - ដោយសិស្សរបស់អ្នក, ធីមតា - ដ៏ឆ្លាតវៃ។

ឱ អាចារ្យ! សូមទ្រង់ទតឃើញកងទ័ពដ៏ធំធេង និងដ៏មហិមានេះ របស់ពួកបាណ្ឌព័ន្ធ ដែលត្រូវបានរៀបចំជាការត្រៀមចម្បាំងដោយសិស្សឆ្លាតវៃរបស់ទ្រង់ គឺធម្មជ័យ កូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈ។ **ពន្យល់៖** ការហៅទ្រុឌណចារ្យថា "អាចារ្យ" នេះ ទុយ៌យ៉ូធនមានគោលបំណងបញ្ជាក់ថា ទ្រុឌណចារ្យគឺជាគ្រូរបស់ពួកគេទាំងអស់គ្នា - ទាំងពួកកូរ៌ព័ន្ធ និងពួកបាណ្ឌព័ន្ធ។ ទ្រង់ជាអាចារ្យបង្រៀនវិជ្ជាយុទ្ធសាស្ត្រ ដែលជាគ្រូរបស់អ្នកទាំងពួក។ ហេតុនេះ ទ្រង់មិនគួរមានចិត្តលំអៀង ឬរើសអើងចំពោះអ្នកណាម្នាក់ឡើយ។ ការប្រើពាក្យថា "សិស្សឆ្លាតវៃរបស់ទ្រង់" នេះ ទុយ៌យ៉ូធនមានអារម្មណ៍ថា៖ ទ្រង់មានចិត្តអំណត់អត់ធ្មត់យ៉ាងខ្លាំងក្លា ដែលទ្រង់ថែមទាំងបានបង្រៀនវិជ្ជាអាវុធឱ្យធម្មជ័យ ដែលកើតមកគ្រាន់តែដើម្បីសម្លាប់ទ្រង់ផ្ទាល់ឯងនោះ។ ហើយសិស្សរបស់ទ្រង់នោះ គឺធម្មជ័យ ក៏ឆ្លាតវៃដែរ ដោយរៀនវិជ្ជាអាវុធពីទ្រង់ផ្ទាល់ ដើម្បីនឹងសម្លាប់ទ្រង់វិញ។ ការនិយាយថា "កូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈ" គឺដើម្បីបញ្ជាក់ថា ព្រះបាទទ្រុបទៈបានបំពេញពិធីយញ្ញ តាមរយៈពួកអាចារ្យយជៈ និងឧបយជៈ ដោយមានគោលបំណងតែមួយគត់គឺដើម្បីសម្លាប់ទ្រង់ ហើយធម្មជ័យកើតចេញពីពិធីយញ្ញនោះឯង។ កូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈនោះឯង គឺធម្មជ័យ ឥឡូវនេះឈរនៅចំពោះមុខទ្រង់ (ក្នុងឋានៈជាសត្រូវ) ជាមេបញ្ជាការកងទ័ព។ ទោះបីជាទុយ៌យ៉ូធនអាចនិយាយថា "ធម្មជ័យ" ត្រង់នេះក៏ដោយ ក៏ទ្រង់ប្រើពាក្យថា "កូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈ" ដើម្បីរំលឹកទ្រុឌណចារ្យពីភាពជាសត្រូវដែលព្រះបាទទ្រុបទៈមានចំពោះទ្រង់ ដោយមានន័យថា ឥឡូវនេះជាឱកាសល្អប្រសើរដើម្បីតបស្នងវិវាទនោះ។ "សូមទ្រង់ទតឃើញកងទ័ពដ៏ធំធេង និងដ៏មហិមានេះ របស់ពួកបាណ្ឌព័ន្ធ ដែលត្រូវបានរៀបចំជាការត្រៀមចម្បាំង" - សូមទ្រង់ទតឃើញកងទ័ពដ៏ធំធេងរបស់ពួកបាណ្ឌព័ន្ធ ដែលត្រូវបានរៀបចំជាការត្រៀមចម្បាំងដោយកូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈ។ ន័យស៊ីចង្អៀតគឺថា ពួកបាណ្ឌព័ន្ធដែលទ្រង់ស្រឡាញ់រាប់អាននោះ បានតែងតាំងកូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈ ដែលត្រូវបានកំណត់ជាពិសេសឱ្យសម្លាប់ទ្រង់ ជាមេបញ្ជាការកងទ័ពរបស់ពួកគេ ហើយបានផ្តល់សិទ្ធិអំណាចឱ្យគេរៀបចំការត្រៀមចម្បាំង។ ប្រសិនបើពួកបាណ្ឌព័ន្ធពិតជាស្រឡាញ់ទ្រង់មែន ពួកគេមិនគួរតែងតាំងអ្នកដែលត្រូវបានកំណត់ឱ្យសម្លាប់ទ្រង់ជាមេបញ្ជាការកងទ័ពធំបំផុតឡើយ ពួកគេមិនគួរផ្តល់អំណាចបែបនេះឱ្យគេឡើយ។ ក្រោយមកទៀត ដោយដឹងពីរឿងទាំងអស់នេះ ពួកគេក៏បានតែងតាំងគេជាមេបញ្ជាការដែរ។ ទោះបីជាកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធមានចំនួនតិចជាងកងទ័ពពួកកូរ៌ព័ន្ធក៏ដោយ - កងទ័ពពួកកូរ៌ព័ន្ធមានចំនួន ១១ អក្សូហិណី រីកកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធមានត្រឹម ៧ អក្សូហិណី - ក៏ទុយ៌យ៉ូធននៅតែពណ៌នាកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធថាធំធេង និងមហិមា។ ក្នុងការហៅកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធថាធំធេង និងមហិមានេះ អាចឃើញអារម្មណ៍ពីរយ៉ាង៖ (១) កងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធត្រូវបានរៀបចំជាការត្រៀមចម្បាំងយ៉ាងសមរម្យ ដែលធ្វើឱ្យទុយ៌យ៉ូធនមើលទៅឃើញថាវាធំធេងខ្លាំងណាស់ ទោះបីជាវាតូចជាងក៏ដោយ។ និង (២) សេនាទាហានទាំងអស់នៅក្នុងកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធមានចិត្តចូលចិត្តសាមគ្គីគ្នា មានគោលបំណងតែមួយ។ ដោយសារភាពសាមគ្គីនេះហើយ ទើបកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធដែលតូចជាង ក៏បង្ហាញឱ្យឃើញពីភាពខ្លាំងក្លា និងភាពអុឺយអាទិត្យរបស់ខ្លួន។ ការបង្ហាញកងទ័ពបែបនេះ ទុយ៌យ៉ូធនចង់ប្រាប់ទ្រុឌណចារ្យថា ក្នុងអំឡុងពេលចម្បាំង ទ្រង់មិនគួរចាត់ទុកកងទ័ពនេះថាជាកងទ័ពធម្មតា ឬតូចតាចឡើយ។ ទ្រង់គួរតតាំងយុទ្ធដោយការខិតខំប្រឹងប្រែង និងប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេស។ មេបញ្ជាការកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធនោះ យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ជាសិស្សរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ គឺកូនរបស់ព្រះបាទទ្រុបទៈនោះឯង ដូច្នេះការឈ្នះគេមិនមែនជាការអស្ចារ្យអ្វីសម្រាប់ទ្រង់ទេ! គោលបំណងនៃការពោលថា "សូមទ្រង់ទតឃើញនេះ" គឺថា កងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធនេះ ឈរត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីច្បាំងហើយ។ ហេតុនេះ ទ្រង់គួរសម្រេចចិត្តឱ្យបានលឿនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ថាតើយើងអាចទទួលបានជ័យជំនះលើកងទ័ពនេះដោយរបៀបណា។ **បរិបទ៖** ក្រោយពីបានស្នើសុំឱ្យទ្រុឌណចារ្យទតមើលកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធរួច ទុយ៌យ៉ូធនបន្តដោយចង្អុលបង្ហាញឱ្យទ្រង់ឃើញនូវសេនាទាហានដ៏អស្ចារ្យនានានៃកងទ័ពពួកបាណ្ឌព័ន្ធ។