हे कृष्णा! मी न विजय इच्छितो, न राज्य आणि न सुखेच इच्छितो. हे गोविंदा! आम्हाला राज्याने काय प्रयोजन? भोगांनी किंवा जीविताने काय प्रयोजन?

श्लोक १.३२: हे कृष्ण! मला विजय नको, राज्य नको आणि सुखही नको. हे गोविंदा! अशा राज्याचा, भोगांचा किंवा जगण्याचा आम्हाला काय उपयोग? शब्दार्थ: 'न' - नाही, 'काङ्क्षे' - मी इच्छा करतो, 'विजयम्' - विजय, 'कृष्ण' - हे कृष्ण, 'राज्यम्' - राज्य, 'सुखानि' - सुख, 'किम्' - काय, 'नः' - आम्हाला, 'राज्येन' - राज्याने, 'गोविन्द' - हे गोविंदा, 'भोगैः' - भोगांनी, 'जीवितेन' - जीवनाने, 'वा' - किंवा.

१.३२: हे कृष्णा! मला विजयही नको, राज्यही नको, सुखोपभोगही नकोत. हे गोविंदा! आम्हाला राज्याने काय होणार? सुखोपभोगांनी काय होणार? किंवा प्राणच कशाला? टीका: स्पष्टीकरण — "हे कृष्णा, मला विजयही नको, राज्यही नको, सुखोपभोगही नकोत" — समजा, या युद्धात आपण विजयी झालो; विजय मिळाला तर संपूर्ण पृथ्वीवर आपले सार्वभौम सत्ताधिपत्य प्रस्थापित होईल. पृथ्वीचे राज्य मिळाले तर अनेक प्रकारचे सुखोपभोग प्राप्त होतील. तरीसुद्धा मला यांपैकी काहीही नको — म्हणजे, माझ्या मनात विजयाची, राज्याची किंवा सुखोपभोगांची कोणतीही लालसा नाही. "हे गोविंदा, आम्हाला राज्याने काय होणार? सुखोपभोगांनी काय होणार? किंवा प्राणच कशाला?" — जेव्हा आपल्या मनात कोणतीही इच्छा (विजयाची, राज्याची किंवा सुखाची) शिल्लक रहात नाही, तेव्हा आपल्याला कितीही मोठे राज्य प्राप्त झाले तरी त्याचा काय उपयोग? कितीही सुंदर सुखोपभोग मिळाले तरी ते आपल्याला काय करणार? किंवा, आपले बांधव मारल्यावर, पुष्कळ वर्षे जगून राज्यसुख भोगण्याचा काय अर्थ? सारांश असा की, विजय, राज्य आणि सुखोपभोग हे तेव्हाच आनंद देऊ शकतात जेव्हा त्यांच्याविषयी अंतरंगात इच्छा असते, त्यांच्याविषयी प्रेम असते, त्यांचे महत्त्व वाटते. पण आपल्या अंतःकरणात अशी कोणतीही इच्छा शेष राहिलेली नाही. मग ते आपल्याला कसला आनंद देणार? हे बांधव मारल्यावर जगण्याचीही आपल्याला इच्छा राहिलेली नाही; कारण आपले बांधव नष्ट झाले तर हे राज्य आणि हे सुखोपभोग कोणासाठी उपयोगी पडणार? राज्य, सुखोपभोग इत्यादी तर कुटुंबासाठीच असतात, पण तेच जर नष्ट झाले तर हे कोण भोगणार? भोग तर दूरच, उलट त्यामुळे आपल्याला आणखीच अधिक चिंता आणि दुःख प्राप्त होईल! संदर्भ — अर्जुन पुढील श्लोकांमध्ये विजयादिकांची इच्छा नसण्याचे कारण सांगत आहे.