โอ้ กฤษณะ! ข้าไม่ปรารถนาชัยชนะ ไม่ปรารถนาราชอาณาจักร และไม่ปรารถนาความสุขใดๆ โอ้ โควินทะ! ราชอาณาจักรจะมีประโยชน์อันใดแก่เรา? ความสุขสำราญจะมีประโยชน์อันใด? หรือแม้กระทั่งชีวิตจะมีประโยชน์อันใด?

โศลก 1.32: ข้าแต่กฤษณะ! ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาชัยชนะ ไม่ปรารถนาอาณาจักรหรือความสุขใดๆ ข้าแต่โควินทะ! อาณาจักร ความสุข หรือแม้แต่ชีวิตนี้จะมีประโยชน์อันใดแก่เรา? ความหมายของคำ: 'นะ' - ไม่, 'กางก์เช' - ข้าพเจ้าปรารถนา, 'วิชยัม' - ชัยชนะ, 'กฤษณะ' - ข้าแต่กฤษณะ, 'ราชยัม' - อาณาจักร, 'สุขานิ' - ความสุข, 'กิม' - อะไร, 'นะห์' - แก่เรา, 'ราชเยนะ' - ด้วยอาณาจักร, 'โควินทะ' - ข้าแต่โควินทะ, 'โภไคห์' - ด้วยความสุข, 'ชีวิเตนะ' - ด้วยชีวิต, 'วา' - หรือ

๑.๓๒: โอ้ พระกฤษณะ! ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาชัยชนะ ไม่ปรารถนาราชสมบัติ และแม้แต่ความสุขสำราญทั้งหลาย โอ้ โควินทะ! ราชอาณาจักรจะมีประโยชน์อันใดแก่เรา? ความสุขสำราญทั้งหลายจะมีประโยชน์อันใด? หรือแม้แต่ชีวิตเองจะมีประโยชน์อันใด? คำอธิบาย: ความหมาย—"ข้าพเจ้าไม่ปรารถนาชัยชนะ โอ้ พระกฤษณะ ไม่ปรารถนาราชสมบัติ และไม่ปรารถนาความสุขสำราญ"—สมมติว่าเราชนะสงครามครั้งนี้ ชัยชนะนั้นจะมอบอำนาจอธิปไตยและการปกครองเหนือผืนแผ่นดินทั้งมวล การได้มาซึ่งราชอาณาจักรแห่งโลกจะนำมาซึ่งความสุขสำราญนานัปการ กระนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่ปรารถนาสิ่งใดในเหล่านี้เลย—หมายความว่า จิตของข้าพเจ้าไม่มีแม้ความอยากได้ในชัยชนะ ราชสมบัติ หรือความสุขสำราญ "ราชอาณาจักรจะมีประโยชน์อันใดแก่เรา โอ้ โควินทะ ความสุขสำราญจะมีประโยชน์อันใด หรือแม้ชีวิตเองจะมีประโยชน์อันใด?"—เมื่อจิตของเราไม่มีความปรารถนาใดๆ เลย (ต่อชัยชนะ ราชสมบัติ หรือความสุข) แล้ว ราชอาณาจักรที่เราอาจได้มาจะใหญ่โตสักเพียงใด ก็จะมีประโยชน์อันใดแก่เรา? ความสุขสำราญอันงดงามที่เราอาจได้รับจะมีประโยชน์อันใดแก่เรา? หรือ การที่ได้ฆ่าญาติของเราแล้ว จะมีประโยชน์อันใดที่เราจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกหลายปี เพลิดเพลินกับความสุขสำราญแห่งราชอาณาจักร? สาระสำคัญคือ ชัยชนะ ราชสมบัติ และความสุขสำราญจะให้ความสุขได้ก็ต่อเมื่อมีความปรารถนาภายในต่อสิ่งเหล่านั้น มีความผูกพันรักใคร่ต่อสิ่งเหล่านั้น มีความรู้สึกถึงความสำคัญของสิ่งเหล่านั้น แต่ภายในตัวเรา ไม่มีความปรารถนาเช่นนั้นเลย ดังนั้น สิ่งเหล่านั้นจะให้ความสุขแก่เราได้อย่างไร? การที่ได้ฆ่าญาติเหล่านี้แล้ว เราไม่ปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป เพราะเมื่อญาติของเราพินาศแล้ว ราชอาณาจักรและความสุขสำราญเหล่านี้จะเกิดประโยชน์แก่ผู้ใด? ราชอาณาจักร ความสุขสำราญ และสิ่งต่างๆ ที่คล้ายกันนั้นมีไว้เพื่อครอบครัว แต่เมื่อตัวพวกเขาเองตายไปแล้ว ใครเล่าจะมาเสวยสุข? ห่างไกลจากความสุขสำราญ ตรงกันข้าม เราจะมีแต่ความกังวลและความเศร้าโศกที่มากขึ้นไปอีก! ความเชื่อมโยง—อรชุนอธิบายเหตุผลที่ตนไม่ปรารถนาชัยชนะเป็นต้นในโศลกต่อไป