ସେଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଭୟ ସେନାରେ ଉପସ୍ଥିତ ପିତୃଗଣ, ପିତାମହଗଣ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଗଣ, ମାତୁଳଗଣ, ଭ୍ରାତୃଗଣ, ପୁତ୍ରଗଣ, ପୌତ୍ରଗଣ, ମିତ୍ରଗଣ, ଶ୍ୱଶୁର ଓ ସୁହୃଦଗଣକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ।

ଶ୍ଲୋକ ୧.୨୬: ସେଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଭୟ ସୈନ୍ୟଦଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପିତା, ପିତାମହ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ମାମୁଁ, ଭାଇ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଏବଂ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶବ୍ଦାର୍ଥ: ତତ୍ର - ସେଠାରେ, ଅପଶ୍ୟତ୍ - ଦେଖିଲେ, ସ୍ଥିତାନ୍ - ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ପାର୍ଥଃ - ଅର୍ଜୁନ, ପିତॄନ୍ - ପିତା, ଅଥ - ଏବଂ, ପିତାମହାନ - ପିତାମହ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟାନ୍ - ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ମାତୁଳାନ୍ - ମାମୁଁ, ଭ୍ରାତॄନ୍ - ଭାଇ, ପୁତ୍ରାନ୍ - ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ରାନ୍ - ପୌତ୍ର, ସଖୀନ୍ - ବନ୍ଧୁ, ତଥା - ସେହିପରି।

**ଭଗବଦ୍ଗୀତା (ଅଧ୍ୟାୟ ୧, ଶ୍ଳୋକ ୨୬) ର ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ ଓ ଟୀକା:** **୧.୨୬.** ତତପରେ ପୃଥାନନ୍ଦନ ଅର୍ଜୁନ ଉଭୟ ସେନାରେ ପିତୃଗଣ, ପିତାମହଗଣ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟଗଣ, ମାତୁଳଗଣ, ଭ୍ରାତୃଗଣ, ପୁତ୍ରଗଣ, ନାତିଗଣ, ମିତ୍ରଗଣ, ଶ୍ୱଶୁରଗଣ ଏବଂ ହିତୈଷୀଗଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। **ଟୀକା:** **୧.୨୬.** **ଅର୍ଥ—** 'ତତ୍ର ଅପଶ୍ୟତ୍... ସେନୟୋରୁ ଉଭୟୋରପି'— ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ରଣଭୂମିରେ ସମବେତ କୁରୁବୀରମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କର," ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଉଭୟ ସେନାରେ ମିଳିତ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ସେହି ଉଭୟ ସେନାରେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥାନ କରି ରହିଛନ୍ତି: ମୋର ପିତୃତୁଲ୍ୟ ଭୁରିଶ୍ରବା ଆଦି ମହାରଥୀଗଣ; ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ, ସୋମଦତ୍ତ ଆଦି; ଜ୍ଞାନଗୁରୁ ଓ କୁଳଗୁରୁ ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଯ୍ୟ, କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ଆଦି; ମାତୁଳ ପୁରୁଜିତ୍, କୁନ୍ତିଭୋଜ, ଶଲ୍ୟ, ଶକୁନି ଆଦି; ଭ୍ରାତୃବର୍ଗ ଭୀମ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଆଦି; ମୋର ଓ ମୋ ଭାଇମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଘଟୋତ୍କଚ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ପୁତ୍ର) ଆଦି; ଲକ୍ଷ୍ମଣାଦିଙ୍କର ପୁତ୍ରଗଣ (ଯେଉଁମାନେ ମୋର ନାତିସମୂହ) ରହିଛନ୍ତି; ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ମିତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଆଦି ଏବଂ ସେହିପରି ମୋ ପକ୍ଷର ମିତ୍ରଗଣ ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି; ଶ୍ୱଶୁର ଦ୍ରୁପଦ, ଶୈନ୍ୟ ଆଦି ରହିଛନ୍ତି; ଏବଂ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବରେ ନିଜ ନିଜ ପକ୍ଷର ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରୁଥିବା ହିତୈଷୀ ସାତ୍ୟକି, କୃତବର୍ମା ଆଦି ମଧ୍ୟ ରହିଛନ୍ତି। **ସନ୍ଧି—** ଏହିପରି ସମସ୍ତ ସ୍ୱଜନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ପରେ ଅର୍ଜୁନ କ'ଣ କଲେ? ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।