**மூல வசனம்:**
குரூந் பித்ருந் புத்ராஸ்ததைவ ச பிதாமஹாஃ
மாதுலாஃ ச்யாலஃ பத்தராஃ பௌத்த்ராஃ
சல்பந்தவஸ்ததைவ ச
ஏதாந் ந ஹந்துமிச்சாமி க்ஹதோஸ்வபி மதுசூதந
அபி த்ரைலோக்யராஜ்யஸ்ய ஹேதோஃ கிம் நு மஹீக்ருதே
**விளக்க உரை:**
பின்னர் பதினாறாம் அத்தியாயத்தின் இருபத்தொன்றாம் வசனத்தில், "காமம், க்ரோதம், லோபம் — இம்மூன்றும் நரகத்தின் வாசல்கள்" என்று பகவான் கூறுவார். உண்மையில், இம்மூன்றும் ஒரே காமத்தின் மூன்று வடிவங்களே. இம்மூன்றும் லௌகிகப் பொருள்கள், நபர்கள் முதலியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதிலிருந்து தோன்றுகின்றன. காமம் — அதாவது ஆசை — இரு வகையான செயல்பாடுகளை உடையது: விரும்பியவற்றை அடைதல், விரும்பாதவற்றை நீக்குதல். இவற்றுள், விரும்பியவற்றை அடைதலும் இரு வகைப்படும்: சேர்த்து வைத்தல், அனுபவித்தல். சேர்த்து வைக்கும் விருப்பம் 'லோபம்' என்றும், இன்பத்தை அனுபவிக்கும் விருப்பம் 'காமம்' என்றும் அழைக்கப்படும். விரும்பாதவற்றை நீக்குவதில் தடை ஏற்படும்போது 'க்ரோதம்' தோன்றுகிறது — அதாவது, அனுபவங்களையோ சேமிப்பையோ அடைவதைத் தடுப்பவர்கள் மீதோ, நமக்குத் தீங்கு செய்பவர்கள் மீதோ, நமது உடலை அழிக்க முயல்பவர்கள் மீதோ கோபம் தோன்றி, தீங்கு விளைவிப்பவர்களை அழிக்கும் செயலில் ஈடுபடுத்துகிறது. ஆக, போரில் ஒருவன் ஈடுபடுவது இரண்டு வழிகளிலேயே: விரும்பாததை நீக்க — அதாவது தன் 'க்ரோதத்தை' நிறைவேற்றவோ, விரும்பியதை அடைய — அதாவது 'லோபத்தை' தீர்த்துக் கொள்ளவோதான். ஆனால் இங்கு, அர்ஜுனன் இந்த இரண்டு காரணங்களையும் மறுத்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
"குரூந் பித்ருந்... மஹீக்ருதே?" — இந்த பந்துக்கள், தங்கள் விரும்பாததை நீக்கும் க்ரோதத்தில், என்மீது பாய்ந்து என்னைக் கொல்ல முயன்றாலும் கூட, நான் எனது விரும்பாததை நீக்கும் க்ரோதத்தில், அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை. அவர்கள், தங்கள் விரும்பியதை அடையும் லோபத்தில், இராஜ்யத்தை விரும்பி, என்னைக் கொல்ல முயன்றாலும் கூட, நான் எனது விரும்பியதை அடையும் லோபத்தில், அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை. க்ரோதத்திற்கும் லோபத்திற்கும் அடிமையாகி, நரகத்தின் வாசல்களை விலைக்கு வாங்க நான் விரும்பவில்லை என்பது பொருள்.
இங்கு 'அபி' (கூட) எனும் சொல்லை இருமுறை பயன்படுத்தியதன் மூலம் அர்ஜுனனின் கருத்து: நான் அவர்களின் சுயநலத்தைக் கூடத் தடுக்கவில்லை; அப்படியிருக்க அவர்கள் ஏன் என்னைக் கொல்ல முயல்வார்கள்? ஆனால், 'அவன் முதலில் நமது சுயநலத்தைத் தடுத்தான்' என்ற எண்ணத்துடன் அவர்கள் என் உடலை அழிக்க உறுதி கொண்டாலும் கூட, (தாக்கப்பட்டாலும் கூட) நான் அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை. இரண்டாவதாக, அவர்களைக் கொன்றால் மூன்று உலகங்களின் ஆட்சியும் கிடைக்கும் — இது ஒரு சாத்தியமே இல்லை — ஆனால், அவர்களைக் கொன்றால் மூன்று உலகங்களின் ஆட்சியும் கிடைக்கும் என்று வைத்துக்கொண்டாலும் கூட, (மூன்று உலக ஆட்சிக்காகவும் கூட) நான் அவர்களைக் கொல்ல விரும்பவில்லை.
'மதுசூதனா' — இந்த சொல்லின் மூலம் கூறுவது: நீயே அரக்கர்களை வதைப்பவன். ஆனால், துரோணாச்சாரியார் போன்ற குருக்களும், பீஷ்மர் போன்ற பிதாமகர்களும் அரக்கர்களா, நான் அவர்களைக் கொல்ல விரும்ப வேண்டும்? அவர்கள் நமக்கு மிகவும் நெருக்கமான, அன்புக்குரிய பந்துக்களே.
'குருக்கள்' — இந்த பந்துக்களுள், துரோணாச்சாரியார் போன்றவர்கள், நமக்குக் கல்வி மற்றும் நலன்களில் உறவு கொண்டவர்கள் — அவ்வாறான பூஜ்யர்களான குருக்களுக்கு நாம் தொண்டு செய்ய வேண்டுமா, அல்லது போர் செய்ய வேண்டுமா? குருவின் பாதங்களில் தன்னையும், தன் உயிரையும் கூட சமர்ப்பிக்க வேண்டும். அதுவே நமக்கு உகந்தது.
'தந்தையர்' — உடல் உறவைக் கருதினால், இந்த தந்தையர்களே நமது இந்த உடலின் வடிவம். இந்த உடல் வழியாக அவர்களின் வடிவமே ஆகி நிற்கும் நாம், க்ரோதத்திற்கோ லோபத்திற்கோ அடிமையாகி, நமது அந்த தந்தையர்களை எப்படிக் கொல்ல முடியும்?
'மக்கள்' — நமது மக்களும், சகோதரர்களும் முற்றிலும் வளர்க்கத் தகுந்தவர்கள். அவர்கள் நமக்கு எதிராக நடந்தாலும் கூட, அவர்களை வளர்ப்பதே நமது தர்மம்.
'பிதாமகர்கள்' — அதேபோல், பிதாமகர்களானவர்கள், நமது தந்தையர்களுக்கே பூஜ்யர்கள் ஆதலால், நமக்கு நிச்சயமாக மிக உயர்ந்த பூஜ்யர்கள். அவர்கள் நம்மைக் கடிந்து கொள்ளலாம், நம்மை அடிக்கவும் கூடும். ஆனால் நமது முயற்சி, அவர்கள் எவ்வித துக்கமோ, தொந்தரவோ அடையாதவாறும், மாறாக, அவர்களுக்கு சந்தோஷமும், சௌகரியமும், சேவையும் கிடைக்குமாறும் இருக்க வேண்டும்.
'மாமன்மார்' — நமது மாமன்மார்கள், நம்மை வளர்த்து எடுத்த தாய்மார்களின் சகோதரர்கள். எனவே, அவர்கள் தாய்மார்களைப் போலவே வணங்கத் தகுந்தவர்கள்.
'மாமன்மார்' (பத்தராஃ — மனைவியின் தந்தை) — இவர்கள், நமது மாமன்மார்கள், எனது மற்றும் என் சகோதரர்களின் மனைவியரின் பூஜ்ய தந்தையர்கள். எனவே, அவர்கள் நமக்கும் தந்தையர்களுக்கு சமமானவர்கள். நான் எப்படி அவர்களைக் கொல்ல விரும்ப முடியும்?
'பௌத்திரர்கள்' (பேரக்குழந்தைகள்) — நமது மக்களின் மக்கள், மக்களை விடவும் அதிகமாக வளர்க்கப்படவும், கவனிக்கப்படவும் தகுந்தவர்கள்.
'சாலியர்' (சகோதர-in-laws) — நமது சாலியர்களும் நமது மனைவியரின் அன்புக்குரிய சகோதரர்களே. அவர்களை எப்படிக் கொல்ல முடியும்!
'பந்துக்கள்' — இங்கு காணப்படும் இந்த எல்லா உறவினர்களும், அவர்களைத் தவிர்த்த பிற எல்லா பந்துக்களும் — அவர்கள் வளர்க்கப்படவும், கவனிக்கப்படவும், சேவை செய்யப்படவும் வேண்டுமா, அல்லது கொல்லப்படவேண்டுமா? அவர்களைக் கொன்றால் மூன்று உலகங்களின் ஆட்சியே கிடைத்தாலும், அவர்களைக் கொல்வது முறையா? அவர்களைக் கொல்வது முற்றிலும் தகாதது.
**இணைப்பு:** முந்தைய வசனத்தில், பந்துக்களைக் கொல்லக் கூடாது என இரண்டு காரணங்களை அர்ஜுனன் கூறினார். இப்போது, பலனின் கண்ணோட்டத்தில் இருந்தும், பந்துக்களைக் கொல்லக் கூடாது என நிறுவுகிறார்.
★🔗
