ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను చంపి, ఓ జనార్దనా! మాకు ఏమి సంతోషం కలుగుతుంది? ఈ దుర్మార్గులను చంపడం వలన మాకు పాపమే ప్రాప్తిస్తుంది.

పదార్థాలు: నిహత్య - చంపి, ధార్తరాష్ట్రాన్ - ధృతరాష్ట్రుని కుమారులను, నః - మనకు, కా - ఏమి, ప్రీతిః - సంతోషం, స్యాత్ - కలుగుతుంది, జనార్దన - ఓ జనార్దనా, పాపం - పాపం, ఏవ - మాత్రమే, ఆశ్రయేత్ - అంటుకుంటుంది, అస్మాన్ - మనకు, హత్వా - చంపడం వల్ల, ఏతాన్ - వీరిని, ఆతతాయినః - దుర్మార్గులు. భాష్యం: 'జనార్దనుడు' అంటే ఐశ్వర్యం మరియు మోక్షం కోసం అందరిచేత పూజించబడేవాడు - శ్రీకృష్ణుడు. ఇతరుల ఇంటికి నిప్పు పెట్టేవాడు, విషం ఇచ్చేవాడు, కత్తి పట్టుకుని చంపడానికి వచ్చేవాడు, ఆస్తులను దోచుకునేవాడు మరియు ఇతరుల భార్యను అపహరించేవాడు 'ఆతతాయి' (దుర్మార్గుడు) అని పిలవబడతాడు. దుర్యోధనుడు ఇటువంటి దుర్మార్గపు పనులన్నీ చేశాడు.

**భగవద్గీత (అధ్యాయం 1, శ్లోకం 36) తెలుగు అనువాదం మరియు వివరణ:** **శ్లోకం (మూలం):** 1.36 ఓ జనార్దన! ధృతరాష్ట్ర పుత్రులను సంహరించడంవల్ల మనకు ఏ సుఖం లభిస్తుంది? ఈ ఆక్రమణదారులను వధించడంవల్ల మనపై పాపమే చేరుతుంది. **వివరణ:** "ధృతరాష్ట్ర పుత్రులను సంహరించడం ద్వారా... ఈ ఆక్రమణదారులను వధించడం ద్వారా" – ధృతరాష్ట్ర పుత్రులను మరియు వారి సైన్యాలన్నింటినీ సంహరించి విజయం పొందడం ద్వారా మనకు ఏ ఆనందం లభిస్తుంది? కోపం లేదా లోభం బలవంతంగా మనల్ని నడిపించి, మనం వారిని చంపినా, ఆ బలం తగ్గిన తర్వాత మనం కేవలం ఏడవలసి వస్తుంది – అంటే, "నా కోపం మరియు లోభంలో నేను ఎంత గంభీరమైన తప్పు చేశాను?" అని పశ్చాత్తాపపడటం మన గతి. మన బంధువుల స్మృతి, వారి లేమి తీవ్ర వేదనతో మనల్ని పదేపదే కుట్టుతుంది. వారి మరణ దుఃఖం మన మనస్సును నిరంతరం బాధిస్తుంది. అటువంటి స్థితిలో, మనం ఎప్పుడైనా సుఖంగా ఉండగలమా? దీని భావం ఏమిటంటే, వారిని చంపడం ద్వారా, మనం ఈ లోకంలో జీవించేంత కాలం, మన మనస్సుకు ఎప్పుడూ సుఖం లభించదు; మరియు వారిని చంపడం వల్ల కలిగే పాపం, మరణాంతర జీవితంలో మనకు భయంకరమైన బాధను కలిగిస్తుంది. ఆక్రమణదారులు ఆరు రకాలు: అగ్ని పెట్టేవాడు, విషం ఇచ్చేవాడు, చంపడానికి ఆయుధం ఎత్తేవాడు, సంపదను దోచుకునేవాడు, భూమిని (రాజ్యాన్ని) కైవసం చేసుకునేవాడు మరియు భార్యను అపహరించేవాడు (పేజీ 25 గమనిక చూడండి). ఈ ఆరు లక్షణాలు కూడా దుర్యోధనాదులలో ఉండేవి. వారు లాక్షాగృహంలో అగ్ని పెట్టి పాండవులను చంపడానికి ప్రయత్నించారు. భీమసేనుడికి విషం ఇచ్చి నీటిలో పడేశారు. పాండవులను చంపడానికి వారు నిజంగా చేతుల్లో ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్నారు. ద్యూత క్రీడలో మోసం ద్వారా, వారు పాండవుల సంపద మరియు రాజ్యాన్ని దోచుకున్నారు. సభామధ్యంలో, దుర్యోధనుడు "నేను నిన్ను గెల్చుకున్నాను, నీవు నా దాసివి అయ్యావు" వంటి మాటలతో ద్రౌపదిని గొప్ప అవమానపరచాడు మరియు దుర్యోధనాదుల ప్రేరణతో జయద్రథుడు ద్రౌపదిని అపహరించాడు. శాస్త్ర నియమాల ప్రకారం, ఒక ఆక్రమణదారుని చంపడంలో చంపేవాడికి ఎలాంటి నింద (పాపం) సంక్రమించదు – "ఆక్రమణదారుని చంపడంలో చంపేవాడికి పాపం లేదు" (మనుస్మృతి 8.351). అయినప్పటికీ, ఆక్రమణదారుని చంపడం న్యాయమైనది అయినా, చంపే పని మంచిది కాదు. ఏ జీవిపైనా హింస చేయకూడదని శాస్త్రాలు కూడా పేర్కొంటాయి – "సమస్త ప్రాణులకు హాని చేయకూడదు." అహింసే పరమ ధర్మం – "అహింస పరమో ధర్మః" (పేజీ 26 గమనిక చూడండి). అందువల్ల, కోపం మరియు లోభంతో మనం ఎందుకు మన స్వంత బంధువులను చంపే పని చేయాలి? ఈ ఆక్రమణదారులైన దుర్యోధనాదులు, ఆక్రమణదారులు కావడం వల్ల చంపబడటానికి యోగ్యులే అయినప్పటికీ, అవి మన స్వంత బంధువులు కావడం వల్ల, వారిని చంపడం వల్ల మనపై పాపమే చేరుతుంది, ఎందుకంటే తన స్వంత కుటుంబాన్ని నాశనం చేసేవాడు అత్యంత పాపాత్ముడవుతాడని శాస్త్రాలు ప్రకటిస్తాయి – "స్వకులం నాశనం చేసేవాడు అత్యంత పాపి." అందువల్ల, మన సన్నిహిత బంధువులైన ఆ ఆక్రమణదారులను ఎలా సంహరించగలం? వారితో మన సంబంధాన్ని తెంచుకోవడం, వారి నుండి వేరు పడటం సరియైనదే, కానీ వారిని చంపడం సరియైనది కాదు. ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి స్వంత కుమారుడు ఆక్రమణదారు అయితే, అతని నుండి విడిపోవచ్చు, కానీ అతనిని ఖచ్చితంగా చంపకూడదు. **సందర్భ సంబంధం:** మునుపటి శ్లోకంలో యుద్ధం యొక్క దుష్ఫలితాలను వివరించిన తర్వాత, అర్జునుడు ఇప్పుడు యుద్ధంలో ఏర్పడటం యొక్క సంపూర్ణ అనుచితత్వాన్ని తెలియజేస్తున్నాడు.