**1.36 Ey Janardana! Dhritarashtra'nın bu oğullarını öldürmekle bize ne hazır olacak? Bu saldırganları katletmekle bize ancak günah yüküne neden olacaktır.**
**Yorum:** "Dhritarashtra'nın oğullarını öldürerek... bu saldırganları katlederek" — Dhritarashtra'nın tüm oğullarını ve müttefik askerlerini öldürdükten sonra zafer kazanmakla ne mutluluğa erişeceğiz? Öfke veya hırs gücüyle sürüklenip onları öldürsek bile, bu güç sönümlendiğinde ancak ağlamak zorunda kalacağız — yani, "Öfke ve hırsımızla ne büyük bir yanlış işledik?" diye düşünerek pişman olacağız. Akrabalarımızın hatırası, yokluklarıyla bizi tekrar tekrar acıtacak. Onların ölümünün kederi zihnimizi durmaksızın işkence edecek. Böyle bir halde, biz hiç mutlu olabilir miyiz? Anlamı şudur ki, onları öldürmekle, bu dünyada yaşadığımız sürece, zihnimiz asla mutluluk bulmayacak; ve onları öldürmekten doğan günah, ahirette bize korkunç ıstırap çektirecektir.
Saldırganlar altı tiptir: ateşe veren, zehir veren, öldürmek için silah kaldıran, malını yağmalayan, toprağı (krallığı) ele geçiren ve eşini kaçıran (bkz. not s. 25). Bu altı özelliğin tümü Duryodhana ve diğerlerinde mevcuttu. Pandavaları lake evi ateşe vererek öldürmeye teşebbüs ettiler. Bhimasena'yı zehirlediler ve suya attılar. Gerçekten de Pandavaları öldürmek için ellerinde silahlarla hazırdılar. Zar oyunundaki hileyle, Pandavaların malını ve krallığını yağmaladılar. Tüm meclis önünde, Duryodhana, "Seni kazandım, kölem oldun" gibi sözlerle Draupadi'ye büyük hakaret etti ve Duryodhana ve diğerlerinin kışkırtmasıyla Jayadratha, Draupadi'yi kaçırdı.
Kutsal metin hükümlerine göre, bir saldırganı öldüren katil için hiçbir suçlama (günah) yoktur — "Bir saldırganı öldüren katil için günah yoktur" (Manusmriti 8.351). Ancak, bir saldırganı öldürmek haklı olsa da, öldürme eylemi iyi değildir. Kutsal metinler ayrıca hiçbir varlığa karşı şiddet uygulanmaması gerektiğini belirtir — "Tüm canlılara zarar verilmemelidir." Şiddetsizlik en yüce dharmadır — "Ahimsa en yüksek dharmadır" (bkz. not s. 26). Öyleyse neden, öfke ve hırsa kapılarak, kendi akrabalarımızı öldürme eylemini işleyelim?
Bu saldırganlar, Duryodhana ve diğerleri, saldırgan oldukları için öldürülmeye layık olsalar da, yine de onlar bizim kendi akrabalarımız olduğu için, onları öldürmek bize ancak günah getirecektir, zira kutsal metinler, kendi ailesini yok edenin son derece günahkâr olduğunu bildirir — "Ailesinin yok olmasına neden olan en günahkâr kişidir." Bu nedenle, yakın akrabalarımız olan bu saldırganlar nasıl öldürülebilir? Onlarla olan ilişkimizi kesmek, onlardan ayrılmak uygundur, ancak onları öldürmek uygun değildir. Örneğin, kişinin kendi oğlu bir saldırgan haline gelirse, ondan uzaklaşılabilir, ancak kesinlikle öldürülemez.
**Bağlantı:** Önceki ayette savaşın kötü sonuçlarını açıkladıktan sonra, Arjuna şimdi savaşa girişmenin tamamen uygunsuz olduğunu belirtiyor.
★🔗
