ณ ที่นี้มีวีรบุรุษ นักธนูผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ซึ่งทัดเทียมกับภีมะและอรชุนในการศึก คือ ยุยุธาน วิราฏ และพระราชา druPada ผู้เชี่ยวชาญรถรบ

ความหมายของคำ: อัตระ - ที่นี่, ชูราห์ - เหล่าฮีโร่, มะเหศวาสาห์ - นักธนูผู้ยิ่งใหญ่, ภีมาร์ชุนสะมาห์ - เสมอด้วยภีมะและอรชุน, ยุธิ - ในการรบ, ยุยุดฮานะห์ - ยุยุดฮานะ, วิราตะห์ - วิราตะ, จะ - และ, ทรุปะตะห์ - ทรุปะตะ, จะ - และ, มะหาระถะห์ - มหาระถี คำอธิบายของสวามี ศิวานันทะ: ในทางเทคนิค 'มหาระถี' หมายถึงนักรบที่มีความเชี่ยวชาญในวิชาการสงครามอย่างยิ่ง และสามารถต่อสู้เพียงลำพังกับนักธนูหนึ่งหมื่นคนได้

ในกองทัพปาณฑพนี้ มีนักรบผู้กล้าหาญ ผู้ทรงไว้ซึ่งธนูอันใหญ่โต ผู้ซึ่งในสนามรบมีกำลังรบเทียบเท่าภีมะและอรชุน อาทิ ยุยุธาน (สัตยักษี) พระเจ้าวิราฏ และมหารถศรทุรุปัท พระเจ้าธฤษฐเกตุและเจกิตนะ ตลอดจนกษัตริย์แห่งกาศีผู้แกล้วกล้า พระเจ้าปุรุจิตและกุนติโภช — สองพี่น้อง — และพระเจ้าศัยบยะ ผู้ประเสริฐแห่งบุรุษ พระเจ้าอุทธมัญยุผู้ทรงพลังและพระเจ้าอุตตเมาชัสผู้ทรงพลัง พระอภิมันยุบุตรพระสุภัทรา และโอรสทั้งห้าของพระเทราปตี ก็ประจักษ์อยู่ ณ ที่นี้ด้วย นักรบทั้งหมดนี้ล้วนเป็นมหารถศร คำอธิบาย: "ในที่นี้มีวีรบุรุษ ผู้เป็นธนูธรมหาศาล ผู้เทียบเท่าภีมะและอรชุนในสนามรบ" — เครื่องยิงและเหวี่ยงลูกศรนั้นเรียกว่า "อิศวาส" อันหมายถึงธนู ผู้ที่ทรงไว้ซึ่งธนูอันใหญ่โตมหึมานั้น ย่อมได้ชื่อว่า "มหาศวาส" (ธนูธรมหาศาล) นัยยะก็คือ การจะสายธนูและโก่งลูกศรบนธนูใหญ่ขนาดนั้น จำเป็นต้องใช้กำลังมหาศาล ลูกศรที่ถูกโก่งด้วยแรงอันหนักหน่วงและปล่อยออกไป ย่อมก่อความเสียหายอย่างใหญ่หลวง เพราะพวกเขาผู้อาศัยธนูใหญ่เช่นนี้ นักรบทั้งหมดจึงมีพลังอำนาจและความกล้าหาญอันยิ่ง พวกเขาไม่ใช่ผู้ต่อสู้ธรรมดา ในสนามรบ พวกเขาเทียบเท่าภีมะและอรชุน — หมายความว่าเทียบเท่าภีมะในด้านกำลังกาย และเทียบเท่าอรชุนในด้านความเชี่ยวชาญทางการใช้อาวุธ "ยุยุธาน" — ยุยุธาน (สัตยักษี) เรียนคัมภีร์ศาสตร์อาวุธจากอรชุน ดังนั้น แม้เมื่อพระเจ้าศรีกฤษณะประทานกองทัพนารายณีแก่ทุรโยธน์ เขายังคงสำนึกในบุญคุณและอยู่ฝ่ายอรชุน เขาไม่ได้ไปอยู่ฝ่ายทุรโยธน์ เพื่อที่จะปลูกความรู้สึกเป็นศัตรูต่ออรชุนลงในจิตใจของท้าวทรรศน์ ทุรโยธน์จึงเอ่ยชื่อยุยุธาน ศิษย์ของอรชุน เป็นคนแรกในบรรดานักรบผู้ยิ่งใหญ่ หมายความว่า: "โปรดพิจารณาอรชุนคนนี้เถิด! เขาเรียนการใช้อาวุธจากท่านแต่ผู้เดียว และท่านยังประทานพรให้เขาว่าท่านจะพยายามทำให้ไม่มีธนูธรใดในโลกที่เทียบเท่าเขาได้ ฉะนั้น ท่านได้แสดงความรักความผูกพันต่อศิษย์อรชุนเพียงไร แต่เขาผู้หาคุณมิได้ กลับยืนเตรียมสู้รบกับท่าน ส่วนศิษย์ของอรชุนเองกลับยืนอยู่ฝ่ายเขา" [ยุยุธานไม่ได้เสียชีวิตในสงครามมหาภารตะ; เขาถูกฆ่าในสงครามกลางเมืองระหว่างยาทพ] "และพระเจ้าวิราฏ" — "เขา ผู้เป็นเหตุให้สุทรรศน์ วีรบุรุษฝ่ายเรา ต้องถูกประจาน ท่านต้องถูกหลอกด้วยศรสมโมหะ และเราก็ต้องละทิ้งฝูงโคของเขาและหนีจากการรบ — พระเจ้าวิราฏองค์นั้น ยืนอยู่ตรงข้ามท่านในฝ่ายศัตรู" พระเจ้าวิราฏไม่มีเวรหรือความอาฆาตส่วนตัวต่อท้าวทรรศน์ อย่างไรก็ตาม ทุรโยธน์คิดว่า: "หากหลังจากยุยุธาน ข้าพเจ้าเอ่ยชื่อทุรุปัท ท้าวทรรศน์อาจรู้สึกว่าทุรโยธน์กำลังยุยงข้าพเจ้าให้ต่อต้านปาณฑพ และโดยเฉพาะกำลังยั่วยุให้ข้าพเจ้าสู้รบ และกำลังก่อความรู้สึกเป็นศัตรูในใจข้าพเจ้าต่อปาณฑพ" ดังนั้น ทุรโยธน์จึงเอ่ยชื่อพระเจ้าวิราฏก่อนทุรุปัท เพื่อท้าวทรรศน์จะได้ไม่เข้าใจเล่ห์กลของข้าพเจ้า และจะได้สู้รบด้วยความกระตือรือร้นเป็นพิเศษ [พระเจ้าวิราฏ พร้อมด้วยโอรสทั้งสามคือ อุตตร, ศเวต และ ศังขะ ถูกฆ่าในสงครามมหาภารตะ] "และทุรุปัท มหารถศร" — "ท่านย้อนให้ทุรุปัทระลึกถึงมิตรภาพเก่าแก่ของท่าน แต่เขากลับประจานท่านในที่ประชุมโดยกล่าวว่า 'ข้าพเจ้าเป็นกษัตริย์ ท่านเป็นนักบวช จะมีมิตรภาพระหว่างเราสองคนได้อย่างไร?' ยิ่งกว่านั้น ด้วยความเป็นศัตรู เขายังให้กำเนิดบุตรชายเพื่อมาฆ่าท่าน มหารถศรทุรุปัทองค์เดียวกันนั้น ยืนอยู่ฝ่ายตรงข้ามเพื่อสู้รบกับท่าน" [พระเจ้าทุรุปัทถูกสังหารโดยท้าวทรรศน์ในสงคราม] "พระเจ้าธฤษฐเกตุ" — "พระเจ้าธฤษฐเกตุนี้โง่เขลาจนถึงขั้นยืนเตรียมสู้รบอยู่ฝ่ายพระกฤษณะ ผู้ฆ่าพระบิดาของเขาคือพระเจ้าศิศุปาละด้วยจักร กลางที่ประชุมโดยสมบูรณ์" [พระเจ้าธฤษฐเกตุถูกสังหารโดยท้าวทรรศน์] "พระเจ้าเจกิตนะ" — "กองทัพยาทพทั้งหมดพร้อมสู้รบอยู่ฝ่ายเรา แต่พระเจ้าเจกิตนะ ยาทพองค์นี้ กลับยืนอยู่ในกองทัพปาณฑพ!" [พระเจ้าเจกิตนะถูกสังหารโดยทุรโยธน์]