Bhagavad Gita

Dritaraştra dedi: Ey Sanjaya! Kutsal Kurukshetra topraklarında toplanmış ve savaşmaya istekli olan oğullarım ile Pandu'nun oğulları ne yaptılar?

Sanjaya dedi ki — Pandava ordusunun savaş düzeninde dizildiğini görünce, Kral Duryodhana hocasına (Drona) yaklaştı ve bu sözleri söyledi.

Ey Öğretmen, Drupada'nın oğlu, senin bilge öğrencin tarafından düzenlenmiş olan Pandu oğullarının bu büyük ordusuna bak.

Burada kahramanlar, büyük okçular var, savaşta Bhima ve Arjuna'ya denk olan; Yuyudhana, Virata ve büyük savaş arabası savaşçısı Kral Drupada.

Dhriştaketu, Çekitana ve cesur Kasi kralı, Purucit, Kuntibhoja ve Saibya, insanların en seçkinleri.

Cesur Yudhamanyu, güçlü Uttamaujas, Subhadra'nın oğlu (Abhimanyu) ve Draupadi'nin oğulları — bunların hepsi büyük savaşçılardır (maharathi).

Ey iki kez doğanların en iyisi! Bizim tarafımızdaki seçkin kişileri, ordumun komutanlarını da bil; bilgin için, onların isimlerini sana söylüyorum.

Siz kendiniz, Bhishma, Karna ve ayrıca savaşta galip gelen Kripa, Aşvatthama, Vikarna ve ayrıca Somadatta'nın oğlu.

Ve ayrıca benim için canlarını vermeye hazır, çeşitli silahlar ve oklarla donanmış, savaşta usta daha birçok kahraman daha var.

Bhishma tarafından korunan ordumuz yetersizdir, ancak Bhima tarafından korunan onların ordusu yeterlidir.

Bu nedenle, hepiniz, ordunun çeşitli bölümlerindeki kendi mevkilerinizde durarak, yalnızca Bhishma'yı her taraftan koruyun.

O zaman şanlı büyükbabası (Bhishma), Kauravaların en yaşlısı, Duryodhana'yı neşelendirmek için aslan gibi kükredi ve kabuğunu üfledi.

Sonra, deniz kabukları, davullar, tefler, panava, anaka ve gomukha ve diğer müzik aletleri hep birlikte aynı anda çalındı ve o ses kulakları sağır edici ve ürkütücü hale geldi.

Sonra, beyaz atların çektiği muhteşem savaş arabasında duran Madhava (Krişna) ve Pandu'nun oğlu (Arcuna) ilahi deniz kabuklarını üflediler.

Hrişikeşa Panchacanya'yı üfledi, Arcuna Devadatta'yı üfledi ve korkunç işler yapan Bhima (Kurtkarın), büyük kabuklu Paundra'yı üfledi.

Kral Yudhişthira, Kunti'nin oğlu, Anantavijaya adlı deniz kabuğunu üfledi; Nakula ve Sahadeva ise Sughosha ve Manipushpaka adlı deniz kabuklarını üflediler.

Kashi kralı, mükemmel okçu; Sikhandi, güçlü savaş arabası savaşçısı; Dhriştadyumna ve Virata ve Satyaki, yenilmez olan.

Ey Yeryüzü Hükümdarı! Drupada, Draupadi'nin oğulları ve güçlü kollu Subhadra (Abhimanyu) — hepsi ayrı ayrı borularını üflediler.

O gürültülü ses, gökleri ve yeri çınlatırken Dhritarashtra'nın oğullarının kalplerini parçaladı.

Sonra, Dhritarashtra'nın oğullarını savaş düzeninde görüp, silahlı çatışma başlamak üzereyken, sembolü maymun olan Arjuna, yayını kaldırdı ve Hrişikeşa Sri Krişna'ya dedi ki, ey Yeryüzünün Hükümdarı.

Arcuna dedi: Ey Achyuta, savaş arabamı iki ordunun arasına yerleştir.

Ey Krişna, savaş arabamı iki ordunun arasına yerleştir, ki burada duran ve savaşmak isteyen bu kişileri görebileyim ve bu savaşta kiminle savaşmam gerektiğini bileyim.

Burada toplanmış olan, savaşta kötü niyetli Duryodhana'nın (Dhritarashtra'nın oğlu) hoşnutluğunu kazanmak isteyenleri gözlemlemek istiyorum.

Sanjaya dedi ki: Ey Bharata! Arjuna böyle söyledikten sonra, tüm duyuların Efendisi olan Rab Krişna, o mükemmel savaş arabasını iki ordunun arasına yerleştirdi.

Bhishma ve Drona'nın ve tüm dünya hükümdarlarının önünde şöyle dedi: 'Ey Arjuna (Pritha'nın oğlu), şu toplanmış Kuru'lara bak.'

Orada, Arjuna toplanmış her iki orduda şunları gördü: ataları, dedeleri, öğretmenleri, dayıları, kardeşleri, oğulları, torunları, dostları, kayınpederleri ve ayrıca akrabaları.

İki ordudaki kayınpederleri ve dostları görünce, Kunti'nin oğlu Arjuna, savaş alanında duran tüm akrabalarını görünce merhametle doldu ve kederli bir kalple şöyle dedi.

Arcuna dedi ki: Ey Krişna! Savaşma arzusuyla burada bulunan bu akrabalarımı görünce, uzuvlarım güçsüzleşiyor, ağzım kuruyor ve bedenim titreyip tüylerim ürperiyor.

Uzuvlarım gevşiyor, ağzım kuruyor, bedenim titriyor ve tüylerim diken diken oluyor.

Gandiva yayı elimden kayıyor ve derim her yanımda yanıyor. Ayakta bile duramıyorum ve zihnim dönüyormuş gibi.

Ey Keşava! Ben uğursuz alametler de görüyorum ve savaşta akrabalarımı öldürmekte hiçbir hayır görmüyorum.

Ey Krişna! Ne zaferi, ne krallığı, ne de zevkleri arzuluyorum. Ey Govinda! Krallık bize ne fayda sağlar? Zevkler ne fayda sağlar? Hatta hayatın kendisi ne fayda sağlar?

Bizim için krallık, zevkler ve mutluluklar dilediğimiz kişiler, işte savaşta duruyorlar, hayatlarını ve servetlerini terk etmiş olarak.

Hocalar, babalar, oğullar, ayrıca dedeler, dayılar, kayınpederler, torunlar, enişteler ve diğer akrabalar.

Ey Madhusudana! Onlar beni öldürse bile, üç dünyanın krallığı için dahi onları öldürmek istemem, yeryüzü için ise söze ne hacet.

Ey Janardana! Dhritarashtra'nın bu oğullarını öldürerek bize ne sevinç kalır? Bu zalimleri öldürmekle bize yalnızca günah bulaşacaktır.

Bu nedenle, ey Madhava! Akrabalarımız olan Dhritarashtra'nın oğullarını öldürmek bize yakışmaz; çünkü kendi yakınlarımızı öldürerek nasıl mutlu olabiliriz?

Her ne kadar bu insanlar, açgözlülükle zihinleri bozulmuş olarak, ailelerin yok edilmesinde bir kötülük ve dostlara düşmanlıkta bir günah görmeseler de,

Ey Janardana! Ailenin yok edilmesinden doğan kötülüğü açıkça gören bizler, neden bu günahtan uzaklaşmayı düşünmeyelim?

Bir aile yok olduğunda, o ailenin kadim dini törenleri de yok olur; maneviyat yok olduğunda, dinsizlik bütün aileyi kaplar.

Ey Krişna! Adaletsizliğin egemen olmasıyla, ailenin kadınları bozulur; ve ey Varşneya, kadınlar bozulunca, kastların karışması meydana gelir.

Kastların karışması, aile katillerini ve ailenin kendisini cehenneme götürür, çünkü ataları da pinda ve su sunularından mahrum kalarak cehenneme düşer.

Bu aile yok edicilerinin, kast karışıklığına neden olan kötü fiilleriyle, kastın ve ailenin ebedi dini törenleri yok edilir.

Ey Janardana! Duymuşuzdur ki, ailevi dini uygulamaları yok edilmiş olan o insanlar için, belirsiz bir süre cehennemde ikamet etmek kaçınılmazdır.

Eyvah! Bir krallığın zevklerine olan açgözlülüğümüz yüzünden, kendi akrabalarımızı öldürmeye hazır olduğumuz için, büyük bir günah işlemeye karar verdik.

Eğer Dhritarashtra'nın silahlı oğulları savaşta, direnmeden ve silahsız beni öldürürse, bu benim için daha iyi olur.

Sanjaya dedi ki: Savaş alanında böyle konuştuktan sonra, kederle dolu bir zihne sahip olan Arjuna, yayını ve oklarını bırakıp savaş arabasının koltuğuna oturdu.