ሁሉም ፍጡራን ከምግብ ይወለዳሉ፤ ምግብ ከዝናብ ይመረታል። ዝናብ ከመስዋዕትነት ይወለዳል፤ መስዋዕትነትም ከተግባር ይወለዳል።

የቃላት ትርጉም: अन्नात् (Annāt) - ከምግብ, भवन्ति (Bhavanti) - ይወለዳሉ, भूतानि (Bhūtāni) - ፍጥረታት, पर्जन्यात् (Parjanyāt) - ከዝናብ, अन्नसम्भवः (Annasambhavaḥ) - የምግብ ምርት, यज्ञात् (Yajñāt) - ከመሥዋዕት, भवति (Bhavati) - ይነሳል, पर्जन्यः (Parjanyaḥ) - ዝናብ, यज्ञः (Yajñaḥ) - መሥዋዕት, कर्मसमुद्भवः (Karmasamudbhavaḥ) - ከድርጊት የተወለደ። ማብራሪያ: እዚህ 'ያጅና' (Yajna) ማለት 'አፑርቫ' (Apurva) ማለት ነው፤ ይህም አንድ መሥዋዕት ከተፈጸመበት ጊዜ አንስቶ ፍሬው እስከሚገለጥበት ጊዜ ድረስ የሚይዘው ረቂቅ መርህ ወይም የማይታይ ቅርጽ ነው።

**3.14-3.15:** ሁሉም ፍጡራት ከምግብ ይመነጫሉ። ምግብ ከዝናብ ይመነጫል። ዝናብ ከያጅና (ስዕል/ግዴታ) ይመነጫል። ያጅና በተደነገጉት ተግባራት ይፈጸማል። ተግባራት ከቬዳዎች እንደሚመነጩ ሁሉ፣ ቬዳዎችም ከማያልቅ ብርሃን (ብራህማን) እንደተገለጹ እወቅ። ስለዚህ ያ ሁሉን የሚሸፍን የበላይ ጌታ በያጅና (በግዴታ-አማካይ ተግባር) ውስጥ ዘላለማዊ ተስተካክሏል። **መግለጫ:** **3.14:** 'አናማድ ብሃቫንቲ ቡታኒ' – የሕይወት ኃይልን ለመጠብቅ የሚበላ ነገር 'አና' (ምግብ) ይባላል። እዚህ 'አና' ለአንድ የተወሰነ ፍጡር ተስማሚ የሆነ፣ አካሉን የሚፈጥር፣ የሚያቆይ እና የሚያልቅ የሆነ ማንኛውም የምግብ አይነት ማለት ነው። ለምሳሌ፣ የምድር �ትል ምድርን በመብላት ይኖራል፤ ስለዚህ ምድር ለእሱ 'አና' ናት። አራቱ የፍጡር ዓይነቶች – ከማህፀን የተወለዱ (ሰዎች፣ እንስሳት፣ ወዘተ)፣ ከተክል (ዛፎች፣ ወዘተ)፣ ከእንቁላል (ወፎች፣ እባቦች፣ ጉንዳን፣ ወዘተ) እና ከፈሳሽ (ቅጠሎች፣ ወዘተ) – ሁሉም ከምግብ ይመነጫሉ እና ከተመነጩ በኋላ በምግብ ይኖራሉ። 'ፓርጃንያድ አናሳምብሃቫህ' – ሁሉም የሚበሉ ነገሮች ከውሃ ይመረታሉ። ሣር፣ እህል፣ ወዘተ በእርግጠኝነት ከውሃ ይመጣሉ፤ የምድር ፍጥረት እንኳ በውሃ ይከናወናል። ለአካል መቆየት የሚያገለግሉ ሁሉም ነገሮች – ምግብ፣ ውሃ፣ ልብስ፣ መጠለያ፣ ወዘተ – በቀጥታ ወይም በተዘዋዋሪ ሁኔታ ከውሃ ጋር የተቆራኙ ሲሆን፣ የውሃ መሠረትም ዝናብ ነው። 'ያጅናድ ብሃቲ ፓርጃንያህ' – 'ያጅና' የሚለው ቃል በዋነኝነት መሥዋዕት የመስጠት ተግባርን ያመለክታል። ይሁን እንጂ በጊታ መርሆዎች እና በካርማዮጋ የአሁኑ አውድ መሰረት፣ 'ያጅና' የሚለው ቃል እዚህ ሁሉንም ግዴታ-አማካይ ተግባራትን ይወክላል። ያጅና በዋነኝነት በመሥዋዕት ተግባር ይታወቃል። መሥዋዕት መስጠት እህል፣ ሕብ፣ ወዘተን መሥዋዕት ማድረግን ያካትታል፤ ልግስና መስጠት ንብረትን መሥዋዕት ማድረግን ያካትታል፤ ጾም መጠበቅ የራስን ደስታ መሥዋዕት ማድረግን ያካትታል፤ ግዴታ-አማካይ ተግባራትን መሥራት የራስን ጥቅም፣ አለመጨነቅ፣ ወዘተ መሥዋዕት ማድረግን ያካትታል። ስለዚህ 'ያጅና' የሚለው ቃል ሁሉንም በመጽሐፍ ቅዱስ የተደነገጉ ተግባራትን ለምሳሌ ያጅና (እሳት መሥዋዕት)፣ ልግስና፣ ጾም፣ ወዘተ ይወክላል። ብሪሃዳራንያካ ኡፓኒሻድ አንድ ተረት ያቀርባል። ፕራጃፓቲ ብራህማ ዴቫዎችን (ሰማያዊ ፍጡራት)፣ ሰዎችን እና አሱራዎችን (ዲያብሎች) ፈጠረ እና ለሦስቱም 'ዳ' የሚለውን አንቀጽ አስተማራቸው። በደስታዎቻቸው ብዛት ምክንያት ዴቫዎች 'ዳ' ማለት 'ዳማያታ' (ተገዝ) ነው ብለው ተረዱ። በመሰብሰብ ጠንካራ ባህሪ ምክንያት ሰዎች 'ዳ' ማለት 'ዳታ' (ስጥ) ነው ብለው ተረዱ። በግፍ (ሌላውን መጉዳት) ላይ ያለው ጠንካራ አዝማሚያ ምክንያት አሱራዎች 'ዳ' ማለት 'ዳያድቭም' (ርኅራኄ አድርግ) ነው ብለው ተረዱ። ስለዚህ ለሦስቱም – ዴቫዎች፣ ሰዎች እና አሱራዎች – የተሰጠው ትምህርት ማዕከል ለሌላው ደህንነት መሥራት ነው። እስከ ዛሬ ድረስ፣ ደመናዎች በዝናብ ወቅት 'ዳ ዳ' በማለት ሲያምጹ የብራህማን ትምህርት (ተገዝ፣ ስጥ፣ ርኅራኄ አድርግ) በግዴታ-አማካይ ተግባር መልክ ያስታውሳሉ። የራስን ግዴታ መሥራት ወደ ዝናብ የሚያመራው እንዴት ነው? የአንድ ሰው አሠራር በሌሎች ላይ ያለው ተፈጥሯዊ ተጽዕኖ ከቃላት ብቻ የበለጠ ነው – 'አንድ ታላቅ ሰው የሚሠራውን ነገር፣ ሌሎች ሰዎችም ያንኑ ይሠራሉ' (ጊታ 3.21)። ሰዎች የራሳቸውን ግዴታ ከሠሩ፣ ይህ እንኳ በዴቫዎች ላይ ተጽዕኖ ያደርጋል፤ እነሱም ዝናብ የመፍጠር ግዴታቸውን ይሠራሉ (ጊታ 3.11)። በዚህ ርዕስ ላይ አንድ ተረት አለ። አራት የምርኮኞች ልጆች የአሻድሃ ወር መጥቶ ዝናብ እንደሌለ አዩ። አሰቡ፣ "የማርሻ ጊዜ ደርሷል። ዝናብ ባይኖርም፣ ቢሆን እኛ ግዴታችንን በጊዜው እናድርግ።" ብለው አሰቡ እና ወደ ሜዳ ሄደው ማርሻ መሥራት ጀመሩ። ጣውዋኖች እነሱን ማርሻ ሲሠሩ አዩ እና ተደነቁ፣ "ምንድን ነው? እስካሁን ዝናብ አልተነሣም፣ እነሱ ለምን ያርሻሉ?" ልጆቹ ግዴታቸውን እያከናወኑ መሆናቸውን ሲያውቁ፣ አሰቡ፣ "እኛ በግዴታችን ከመሥራት ለምን እንቅር እንሆን?" ብለው አሰቡ እና ጣውዋኖቹ መጣቀስ ጀመሩ። የጣውዋኖቹን ጩኸት ሰምተው ደመናዎቹ አሰቡ፣ "ጣውዋኖቹ ዛሬ የእኛን ነጎድጓድ ሳይሰሙ እንዴት ይጣራሉ?" ነገሩን ሁሉ ሲያውቁ፣ "እኛ ከግዴታችን ለምን እንዘነጋ?" ብለው አሰቡ እና እነሱም ነጎድጓድ መሥራት ጀመሩ። ደመናዎቹ እየነጎደጓዱ ሰምቶ ኢንድራ አሰበ፣ "ምን እየተደረገ ነው?" እነሱ ግዴታቸውን እያከናወኑ መሆናቸውን ሲያውቅ፣ "እኔ በግዴታዬ ከመሥራት ለምን እንቅር እሆን?" ብለው አሰቡ እና ኢንድራ ለደመናዎቹ ዝናብ እንዲያዝኑ አዘዘ። 'ያጅናህ ካርማሳሙድብሃቫህ' – በምኞት ነፃ አመለካከት የሚከናወኑ ሁሉም በተደነገገው ዓለማዊ እና መጽሐፋዊ ተግባራት 'ያጅና' ይባላሉ። ለብራህማቻሪ (የዕድሜ ተማሪ)፣ አግኒሆትራ መሥራት ያጅና ነው። በተመሳሳይ፣ ለሴቶች፣ ምግብ ማብሰል ያጅና ነው። የአዩርቬዳ ባለሙያ፣ ለሰዎች ደህንነት ብቻ ለማድረግ የህክምና አገልግሎት ከሰጠ፣ ያ ለእሱ ያጅና ነው። በተመሳሳይ መልኩ፣ ተማሪ የእሱን ትምህርት እና ንግደኛ የእሱን ንግድ (በምኞት ነፃ አመለካከት ለሌላው ደህንነት ብቻ ከሠራ) 'ያጅና' ብሎ ሊቆጥረው ይችላል። ስለዚህ በምኞት ነፃ አመለካከት፣ የቫርና፣ አሻራማ፣ ቦታ እና ጊዜ ወሰኖችን በማክበር የሚከናወኑ ሁሉም በመጽሐፍ ቅዱስ የተደነገጉ ግዴታ-አማካይ ተግባራት የያጅና ባህርይ ይኖራቸዋል። ማንኛውም ዓይነት ያጅና በግድ ከተግባር ይመነጫል። እንደ አኮኒት እና ኑክስ ቮሚካ ያሉ መርዛማ ንጥረ ነገሮች እንኳ፣ በሐኪሞች በሚያጠሩት እና እንደ መድሃኒት በሚሰጡት ጊዜ፣ እንደ አምርት ይሆናሉ እና ትልልቅ በሽታዎችን ለማከም ያገለግላሉ። በተመሳሳይ፣ ምኞት፣ የመያዝ ባህሪ፣ መያያዝ፣ አጋዥነት፣ እኩልነት አለመኖር፣ የራስ ጥቅም፣ ኩራት፣ ወዘተ – ይህ ሁሉ በተግባራት ውስጥ እንደ መርዝ ነው። የተግባራት ይህ መርዛማ ገጽታ ሲወገድ፣ እነዚያ ተግባራት እንደ አምርት ይሆናሉ እና የልደትና የሞት ትልቁን በሽታ ለማከም ያገለግላሉ። እንደዚህ ያሉ አምርት-ሰማያዊ ተግባራት ብቻ 'ያጅና' ይባላሉ። 'ካርማ ብራህሞድብሃቫም ቪድዲ' – ቬዳዎች ግዴታ-አማካይ ተግባራትን የመሥራት ዘዴን ያስቀምጣሉ (ጊታ 4.32)። ግዴታ-አማካይ ተግባራትን የመሥራት ዘዴ ዕውቀት ለሰው ከቬዳዎች ስለሚመጣ፣ ተግባራት ከቬዳዎች እንደሚመነጩ ይባላል። 'ቬዳ' የሚለው ቃል እዚህ ሪግቬዳ፣ ያጅርቬዳ፣ ሳማቬዳ እና አትርቫቬዳ፣ ከስምሪቲዎች፣ ፑራናዎች፣ ኢቲሃሳዎች (ራማያና፣ ማሃብሃራታ) እና የተለያዩ ልማዶች አቻርያዎች ተሞክሮዊ ቃላት ጋር በመሆን – በቬዳዎች መሰረት የሚሆኑ ሁሉም መጽሐፍ ቅዱሳት እንደሚጨምር መረዳት አለበት። 'ብራህማክሻራሳሙድብሃቫም' – እዚህ 'ብራህማን' የሚለው ቃል ቬዳዎችን ያመለክታል። ቬዳዎች ከየበላይ ጌታ፣ ከነበርተው-ግንዛቤ-ብልጽግና ፍጹም (ጊታ 17.23) ተገልጠዋል። ስለዚህ የበላይ ጌታ ሁሉም ነገር መነሻ ነው። ከየበላይ ጌታ ቬዳዎች ይገለጣሉ። ቬዳዎች ግዴታዎችን የመሥራት ዘዴን ያስቀምጣሉ። ሰዎች እነዚያን ግዴታዎች በተደነገገው ዘዴ መሰረት ይሠራሉ። ከግዴታ-አማካይ ተግባራት ከመሥራት፣ ያጅና ይከሰታል፤ ከያጅና፣ ዝናብ ይከሰታል፤ ከዝናብ፣ ምግብ ይመረታል፤ ከምግብ፣ ፍጡራት ይመነጫሉ፤ ከእነዚያም ፍጡራት መካከል፣ ሰዎች በግዴታ-አማካይ ተግባራት ከመሥራታቸው ያጅና ይሠራሉ። በዚህ መንገድ ይህ የፍጥረት ዑደት ይቀጥላል። 'ታስማትሳርቫጋታም ብራህማ ኒትያም ያጅኔ ፕራቲሽቲታም' – እዚህ 'ብራህማን' የሚለው ቃል ማያልቁትን (ሳጉና-ኒራካራ የበላይ ጌታ) ያመለክታል። ስለዚህ ሁሉን የሚሸፍነው የበላይ ጌታ ነው፣ ቬዳዎች አይደሉም። ሁሉን ቢሸፍንም፣ የበላይ ጌታ ሁልጊዜ በተለይ በ'ያጅና' (ግዴታ-አማካይ ተግባር) ውስጥ ይገኛል። ትርጉሙ ግዴታ-አማካይ ተግባር በምኞት ነፃ አመለካከት በሚከናወንበት ቦታ ሁሉ የበላይ ጌታ ይኖ