**3.14-3.15:** Από την τροφή προέρχονται όλα τα όντα. Η τροφή παράγεται από τη βροχή. Η βροχή πηγάζει από τη *γιατζνιά* (θυσία/καθήκον). Η *γιατζνιά* πραγματοποιείται μέσω των προκαθορισμένων πράξεων. Να γνωρίζεις ότι οι πράξεις προέρχονται από τις Βέδες, και οι Βέδες έχουν εκδηλωθεί από το Άφθαρτο Μπράχμαν. Επομένως, αυτός ο πανταχού παρών Ύψιστος Κύριος είναι αιώνια εδραιωμένος στη *γιατζνιά* (δραστηριότητα δεσμευμένη από το καθήκον).
**Ερμηνεία:**
**3.14:** *'Ανναντ μπαβάντι μπούτανι'* – Αυτό που καταναλώνεται για να διατηρηθεί η ζωτική δύναμη ονομάζεται *'άννα'* (τροφή). Εδώ, *'άννα'* αναφέρεται σε οποιαδήποτε τροφή είναι κατάλληλη για ένα συγκεκριμένο ον, η πρόσληψη της οποίας προκαλεί τη γένεση, τη διατήρηση και τη θρέψη του σώματός του. Για παράδειγμα, ένα σκουλήκι ζει τρώγοντας χώμα· επομένως, το χώμα είναι το *'άννα'* του. Οι τέσσερις τύποι όντων – αυτά που γεννιούνται από μήτρα (άνθρωποι, ζώα κ.λπ.), από τη βλάστηση (δέντρα κ.λπ.), από αυγά (πουλιά, φίδια, μυρμήγκια κ.λπ.) και από υγρασία (ψείρες κ.λπ.) – όλα προέρχονται από τροφή και, έχοντας προκύψει, παραμένουν ζωντανά μέσω της τροφής.
*'Παρτζανιάντ άννα-σαμπάβαχ'* – Όλες οι εδώδιμες ουσίες παράγονται από το νερό. Το χορτάρι, οι σπόροι κ.λπ., σίγουρα προέρχονται από το νερό· ακόμη και η παραγωγή της γης προκαλείται από το νερό. Όλα τα υλικά για τη σωματική διατήρηση – τροφή, νερό, ρούχα, καταφύγιο κ.λπ. – σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το νερό, και η βάση του νερού είναι η βροχή.
*'Γιατζνιάντ μπαβάτι παρτζανιάχ'* – Η λέξη *'γιατζνιά'* δηλώνει πρωταρχικά την πράξη της προσφοράς σπονδών. Ωστόσο, σύμφωνα με τις αρχές της Γκίτα και το παρόν πλαίσιο του *Καρμαγιόγκα*, η λέξη *'γιατζνιά'* εδώ αντιπροσωπεύει όλες τις πράξεις που δεσμεύονται από το καθήκον. Η *γιατζνιά* χαρακτηρίζεται πρωταρχικά από την αυτοθυσία. Η προσφορά σπονδών περιλαμβάνει τη θυσία σιτηρών, γκί κ.λπ.· η έκτακτη δωρεά περιλαμβάνει τη θυσία των υπαρχόντων· η άσκηση της αυστηρότητας περιλαμβάνει τη θυσία των απολαύσεων κάποιου· η εκτέλεση καθηκόντων περιλαμβάνει τη θυσία του προσωπικού συμφέροντος, της άνεσης κ.λπ. Επομένως, η λέξη *'γιατζνιά'* αντιπροσωπεύει όλες τις πράξεις που προδιαγράφονται από τις γραφές, όπως η *γιατζνιά* (θυσία φωτιάς), η φιλανθρωπία, η αυστηρότητα κ.λπ.
Η Μπριχανταρανιάκα Ουπανισάντ αφηγείται μια ιστορία. Ο Πρατζαπάτι Μπράχμα δημιούργησε τους *ντεβάς* (ουράνια όντα), τους ανθρώπους και τους *ασούρας* (δαιμονικά όντα) και τους δίδαξε τη συλλαβή *'ντα'*. Λόγω της αφθονίας των απολαύσεών τους, οι *ντεβάς* κατάλαβαν το *'ντα'* να σημαίνει *'νταμαγιάτα'* (συγκράτηση). Λόγω της ισχυρής τάσης τους για συσσώρευση, οι άνθρωποι κατάλαβαν το *'ντα'* να σημαίνει *'νταττα'* (δώσε). Λόγω της ισχυρής τάσης τους προς τη βία (προκαλώντας δυσφορία στους άλλους), οι *ασούρας* κατάλαβαν το *'ντα'* να σημαίνει *'νταγιαντβάμ'* (να είσαι συμπονετικός). Έτσι, η ουσία της διδασκαλίας που δόθηκε και στους τρεις – *ντεβάς*, ανθρώπους και *ασούρας* – είναι να δρούμε για την ευημερία των άλλων. Ακόμη και σήμερα, τα σύννεφα που βροντών *'ντα ντα'* κατά τη διάρκεια της εποχής των βροχών, υπενθυμίζουν τη διδασκαλία του Μπράχμα (συγκράτηση, δώσε, να είσαι συμπονετικός) με τη μορφή πράξεων δεσμευμένων από το καθήκον.
Πώς η εκτέλεση του καθήκοντος οδηγεί σε βροχή; Η φυσική επίδραση της συμπεριφοράς κάποιου στους άλλους είναι μεγαλύτερη από αυτή των απλών λέξεων – *'Ό,τι κάνει ένας σπουδαίος άνθρωπος, αυτό ακριβώς κάνουν και οι άλλοι άνθρωποι'* (Γκίτα 3.21). Εάν οι άνθρωποι εκτελούν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους, θα επηρεάσει ακόμη και τους *ντεβάς*, οι οποίοι τότε θα εκτελέσουν και αυτοί το καθήκον τους να προκαλέσουν βροχή. (Γκίτα 3.11). Υπάρχει μια ιστορία πάνω σε αυτό το θέμα. Τέσσερα αγροτικά αγόρια είδαν ότι είχε φτάσει ο μήνας Ασάντχα αλλά δεν υπήρχε βροχή. Σκέφτηκαν: «Ήρθε η ώρα για όργωμα. Ακόμη και αν δεν βρέξει, ας εκτελέσουμε τουλάχιστον το καθήκον μας εγκαίρως». Σκεπτόμενοι έτσι, πήγαν στο χωράφι και άρχισαν να οργώνουν. Οι παγώνες τους είδαν να οργώνουν και αναρωτήθηκαν: «Τι συμβαίνει; Δεν έχει βρέξει ακόμη, γιατί λοιπόν οργώνουν;» Όταν έμαθαν ότι τα αγόρια εκτελούσαν το καθήκον τους, σκέφτηκαν: «Γιατί να μείνουμε πίσω στην εκτέλεση του καθήκοντος μας;» Σκεπτόμενοι έτσι, οι παγώνες άρχισαν να καλούν. Ακούγοντας τα κάλαντα των παγώνων, τα σύννεφα σκέφτηκαν: «Πώς καλούν οι παγώνες σήμερα χωρίς να ακούσουν τη βροντή μας;» Αφού έμαθαν όλη την υπόθεση, σκέφτηκαν: «Γιατί να αποκλίνουμε από το καθήκον μας;» και άρχισαν και αυτά να βροντάνε. Ακούγοντας τα σύννεφα να βροντάνε, ο Ίντρα σκέφτηκε: «Τι συμβαίνει;» Όταν έμαθε ότι εκτελούσαν το καθήκον τους, σκέφτηκε: «Γιατί να μείνω πίσω στην εκτέλεση του καθήκοντος μου;» Σκεπτόμενος έτσι, ο Ίντρα διέταξε τα σύννεφα να βρέξουν.
*'Γιατζνιάχ κάρμα-σαμουντμπάβαχ'* – Όλες οι προκαθορισμένες κοσμικές και γραφικές πράξεις που εκτελούνται με απαθές πνεύμα ονομάζονται *'γιατζνιά'*. Για έναν *μπραχματσάρι* (ασκούμενο σε αγνότητα), η εκτέλεση του *Αγκνιχότρα* είναι *γιατζνιά*. Ομοίως, για τις γυναίκες, το μαγείρεμα είναι *γιατζνιά*. Ένας πρακτικός της Αγιουρβέδα, αν εκτελεί ιατρική υπηρεσία αποκλειστικά για την ευημερία των ανθρώπων, αυτό είναι *γιατζνιά* γι' αυτόν. Με τον ίδιο τρόπο, ένας μαθητής μπορεί να θεωρεί τις σπουδές του και ένας επιχειρηματίας το εμπόριό του (αν εκτελούνται με απαθές πνεύμα αποκλειστικά για την ευημερία των άλλων) ως *'γιατζνιά'*. Έτσι, όλες οι γραφικά προδιαγεγραμμένες πράξεις καθήκοντος που εκτελούνται με απαθές πνεύμα, σεβαζόμενες τα όρια της *βάρνα*, του *ασράμα*, του τόπου και του χρόνου, γίνονται της φύσης της *γιατζνιά*. Κάθε τύπος *γιατζνιάς* αναγκαστικά γεννιέται από τη δράση.
Ακόμη και δηλητήρια όπως η ακονίτη και η νουξ βόμικα, όταν καθαριστούν και χορηγηθούν ως φάρμακο από γιατρούς, γίνονται σαν νέκταρ και εξυπηρετούν στην θεραπεία μεγάλων ασθενειών. Ομοίως, η επιθυμία, η κτητικότητα, η προσκόλληση, η μεροληψία, η ανισότητα, το προσωπικό συμφέρον, η υπερηφάνεια κ.λπ. – όλα αυτά είναι σαν δηλητήριο στις πράξεις. Όταν αυτή η δηλητηριώδης πτυχή των πράξεων απομακρυνθεί, αυτές οι πράξεις γίνονται νεκταρέες και εξυπηρετούν στην απομάκρυνση της μεγάλης ασθένειας της γέννησης και του θανάτου. Μόνο τέτοιες νεκταρέες πράξεις ονομάζονται *'γιατζνιά'*.
*'Κάρμα μπραχμο-ουντμπάβαμ βίνττι'* – Οι Βέδες προδιαγράφουν τη μέθοδο για την εκτέλεση πράξεων καθήκοντος (Γκίτα 4.32). Δεδομένου ότι η γνώση της μεθόδου για την εκτέλεση πράξεων καθήκοντος έρχεται στον άνθρωπο από τις Βέδες, λέγεται ότι οι πράξεις προέρχονται από τις Βέδες. Ο όρος *'Βέδα'* εδώ πρέπει να γίνει κατανοητός ώστε να περιλαμβάνει τη Ριγκβέδα, τη Γιατζουρβέδα, τη Σαμαβέδα και την Αθαρβαβέδα, μαζί με τα Σμρίτι, τα Πουράνα, τα Ιτιχάσα (Ραμαγιάνα, Μαχαμπαράτα) και τις εμπειρικές διδασκαλίες των *ατσάρια* διαφόρων παραδόσεων – όλες τις γραφές σύμφωνα με τις Βέδες.
*'Μπράχμα-ακσαρά-σαμουντμπάβαμ'* – Εδώ, ο όρος *'Μπράχμαν'* δηλώνει τις Βέδες. Οι Βέδες έχουν εκδηλωθεί από τον Ύψιστο Κύριο, που είναι Απόλυτη Ύπαρξη-Συνείδηση-Ευδαιμονία (Γκίτα 17.23). Έτσι, ο Ύψιστος Κύριος είναι η πηγή όλων.
Από τον Ύψιστο Κύριο εκδηλώνονται οι Βέδες. Οι Βέδες προδιαγράφουν τη μέθοδο για την εκτέλεση των καθηκόντων. Οι άνθρωποι εκτελούν αυτά τα καθήκοντα σύμφωνα με την προδιαγεγραμμένη μέθοδο. Από την εκτέλεση πράξεων καθήκοντος, συμβαίνει *γιατζνιά*· από τη *γιατζνιά*, συμβαίνει βροχή· από τη βροχή, παράγεται τροφή· από την τροφή, προέρχονται τα όντα· και από αυτά τα όντα, οι άνθρωποι εκτελούν *γιατζνιά* μέσω της εκτέλεσης πράξεων καθήκοντος. Με αυτόν τον τρόπο, αυτός ο κύκλος της δημιουργίας συνεχίζεται.
*'Τασμάτ σαρβαγκάταμ μπράχμα νίτυαμ γιατζνέ πρατίστιταμ'* – Εδώ, ο όρος *'Μπράχμαν'* δηλώνει το Άφθαρτο (Σαγκούνα-Νιρακάρα Ύψιστο Κύριο). Επομένως, είναι ο πανταχού παρών Ύψιστος Κύριος, όχι οι Βέδες.
Παρόλο που είναι πανταχού παρών, ο Ύψιστος Κύριος είναι πάντα ιδιαίτερα παρών στη *'γιατζνιά'* (δραστηριότητα δεσμευμένη από το καθήκον). Το νόημα είναι ότι όπου εκτελείται δραστηριότητα καθήκοντος με απαθές πνεύμα, εκεί κατοικεί ο Ύψιστος Κύριος. Επομένως, οι άνθρωποι που επιθυμούν την Θεϊκή συνειδητοποίηση μπορούν εύκολα να τον επιτύχουν μέσω των πράξεων καθήκοντος τους – *'Λατρεύοντας Αυτόν μέσω του δικού του καθήκοντος, ένας άνθρωπος επιτυγχάνει την τελειότητα'* (Γκίτα 18.46).
**Αμφιβολία:** Εάν ο Ύψιστος Κύριος είναι πανταχού παρών, γιατί λέγεται ότι είναι αιώνια εδραιωμένος μόνο στη *γιατζνιά*; Δεν είναι αιώνια εδραιωμένος και αλλού;
**Επίλυση:** Ο Ύψιστος Κύριος είναι πράγματι εξίσου και αιώνια παρών παντού. Δεν είναι μη-αιώνιος ή εντοπισμένος. Γι' αυτό τον λόγο ονομάζεται *'πανταχού παρών'* εδώ. Το να λέμε ότι είναι αιώνια εδραιωμένος στη *γιατζνιά* σημαίνει ότι η *γιατζνιά* είναι ο τόπος της επίτευξής Του. Ακόμη και αν το νερό υπάρχει παντού υπόγεια, προέρχεται μόνο από πηγάδια κ.λπ., όχι από παντού. Ακόμη και αν το νερό είναι παρόν σε όλο ένα σωλήνα, προέρχεται μόνο από εκεί όπου υπάρχει βρύση ή άνοιγμα. Ομοίως, παρόλο που είναι πανταχού παρών, ο Ύψιστος Κύριος επιτυγχάνεται μόνο μέσω της *γιατζνιά*.
Η εκτέλεση πράξεων για τον εαυτό κάποιου και η ταύτιση του εαυτού με την άψυχη ύλη (σώμα κ.λπ.) δημιουργεί ένα εμπόδιο στην επίτευξη του πανταχού παρόντος Ύψιστου Κυρίου. Εκτελώντας το καθήκον κάποιου με απαθές πνεύμα αποκλειστικά για την ευημερία των άλλων, αυτό το εμπόδιο απομακρύνεται, και ο αιώνια επίτευκτος Ύψιστος Κύριος γίνεται αυθόρμητα βιωτός. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Κύριος, χρησιμοποιώντας πολλά επιχειρήματα, τονίζει ιδιαίτερα την εκτέλεση του καθήκοντος στον Αρτζούνα, που επιθυμούσε να εγκαταλείψει το καθήκον του.
**Σύνδεση:** Σύμφωνα με τον κύκλο της δημιουργίας, η ευθύνη να ενεργήσει ανάλογα, δηλαδή να εκτελέσει το καθήκον του, βαρύνει αποκλειστικά τους ανθρώπους. Επομένως, ο Κύριος, στους επόμενους στίχους, επιπλήττει τον άνθρωπο που δεν εκτελεί το καθήκον του.
★🔗
