አርጁና አለ — ኦ ቫርሽኔያ! እንግዲህ ይህ ሰው በማይፈልግበት ጊዜ እንኳ ኃይል በመጫን እንደተገደደ ሆኖ ኃጢአትን ለማርገብ በምን ይነሳል?

【የቃላት ትርጉም】 अथ (አሁን) केन (በምን) प्रयुक्तः (የሚገፋ) अयम् (ይህ) पापम् (ኃጢአት) चरति (የሚፈጽም) पूरुषः (ሰው) अनिच्छन् (ሳይፈልግ) अपि (እንኳን) वार्ष्णेय (ኦ ቫርሽኒያ) बलात् (በኃይል) इव (እንደ) नियोजितः (የተገደደ).【ማብራሪያ】ቫርሽኒያ ማለት በቭሪሽኒ ቤተሰብ የተወለደ ማለት ሲሆን የክሪሽና ስም ነው። አርጁና በታላቅ አክብሮት ሰው ሳይፈልግ እንኳን ለምን ኃጢአት እንዲፈጽም እንደሚገፋ፣ እንደተገደደ ሰው እንደሚሰማው ይጠይቃል።

**አርጁና አለ፡ ኦ ቫርሽኔያ! እንግዲህ፣ ይህ ሰው በማይፈልግበት ጊዜ፣ እንደ በኃይል የተገደደ ሰው ሆኖ ኃጢአትን የሚሠራው በማን ተነሳሽነት ነው?** **ማብራሪያ፡** በያዱ ሥርወ መንግሥት ውስጥ 'ቭሪሽኒ' የሚል ተዋሕዶ ነበር። ጌታ ሽሪ ክርስና በዚህ ቭሪሽኒ ተዋሕዶ ውስጥ ስለተወለዱ፣ ከእርሱ ስሞች አንዱ 'ቫርሽኔያ' ነው። በቀደመው አንቀጽ ጌታ የራስን የራስ የሆነ ደርም (የሚገባውን ተግባር) መጠበቅን አጠነከሩ። ደርም በ'ቫርና' (ማለትም በተፈጥሮ ባህሪና ችሎታ) እና 'ኩላ' (ማለትም ቤተሰብ፣ ተዋሕዶ) የሚወሰን ስለሆነ፣ አርጁናም ጌታን በራሱ ተዋሕዶ ስም በመጥራት ጥያቄውን ያቀርባል። አስተሳሰብ ያለው ሰው ኃጢአት ለመሥራት አይፈልግም፤ የኃጢአት ፍጻሜ ሐዘን ስለሆነና ማንኛውም ፍጡር ሐዘንን ስለማይፈልግ ነው። እዚህ ላይ 'በማይፈልግበት' የሚለው ቃል የኃጢአት ማድረግን የመፈለግ እንቅስቃሴን መተው ማለት ነው፣ የመጠቀምና የመሰብሰብ ፍላጎትን መተው አይደለም። የመጠቀምና የመሰብሰብ ፍላጎት ሁሉም ኃጢአቶች የሚነሱበት መነሻ ስለሆነ፤ እሱ ሲቆም ኃጢአቶችም በቀላሉ አይከሰቱም። አስተሳሰብ ያለው ሰው ኃጢአት ማድረግ እንኳን አይፈልግም፤ ነገር ግን በውስጡ ያለው የዓለማዊ መጠቀምና መሰብሰብ ፍላጎት ምክንያት የሚገባውን ተግባር ማከናወን ሳይችል የማይገባውን ኃጢአታዊ ተግባር ለመሥራት ይገደዳል። 'በማይፈልግበት' የሚለውን ጥብቅነት ለማመልከት አርጁና 'እንደ በኃይል የተገደደ' የሚል ሐረግ ይጠቀማል። ትርጉሙም፡ ኃጢአታዊ ዝንባሌ በተነሳ ጊዜ፣ አስተሳሰብ ያለው ሰው ኃጢአት መሆኑን ስለሚያውቅ ሙሉ በሙሉ ከእርሱ ራቅቶ ለመቆየት ይፈልጋል፤ ነገር ግን አሁንም በዚያ ኃጢአት ውስጥ እንደሚያስገባው ሌላ ሰው ኃይል በመጠቀም እየገደደው ነው በሚል ሁኔታ ይሳተፋል። ይህ ደግሞ ሰውን በኃጢአት የሚያስገባ ኃይለኛ ምክንያት አለ የሚል ስሜት ይሰጣል። በኃጢአት ውስጥ የመሳተፍ መነሻ ምክንያት 'ካማ' ማለትም የዓለማዊ ደስታ-መጠቀምና መሰብሰብ ፍላጎት ነው። ነገር ግን ሰው በዚህ ምክንያት ላይ ትኩረት ስለማያደርግ ማን እንደሚያስገባው አያውቅም። 'እኔ ኃጢአት መሆኑን አውቄ ከእሱ ለመቆጠብ እፈልጋለሁ፤ ነገር ግን ማንም ኃይል በመጠቀም ወደ ኃጢአት ያስገባኛል' ብሎ ያስባል፤ ልክ ዱርዮዳና እንዳለው፡ "ደርምን አውቃለሁ፣ ነገር ግን ወደሱ አዝናለሁ፤ አደርምን አውቃለሁ፣ ነገር ግን ከእሱ አልተቆጠብኩም። በልቤ ውስጥ በሚኖር የተወሰነ አምላክ እንደዚህ እያዘዘኝ ነው፣ ስለዚህም እንደዚህ እሠራለሁ።" (ጋርጋ ሳሕሂታ፣ አሽቫመድሃ 50.36) ዱርዮዳና የጠቀሰው ይህ 'አምላክ' በመሠረቱ 'ካማ' (የመጠቀምና የመሰብሰብ ፍላጎት) ነው፤ ሰው በዚህ ምክንያት አስተሳሰብ ቢኖረውም ደርምን ለመጠበቅና አደርምን ለመተው ሳይችል የሚቀርበት። 'በማን ተነሳሽነት ኃጢአትን ይሠራል' የሚሉት ቃላትም 'በማይፈልግበት' የሚለውን ጥብቅነት ያመለክታሉ። ትርጉሙም፡ አስተሳሰብ ያለው ሰው ራሱ ኃጢአት ማድረግ አይፈልግም፤ ሌላ ሰው ኃይል በመጠቀም ወደ ኃጢአት ያስገባዋል። ያ ሌላው ማን ነው? ይህ አርጁና ያቀረበው ጥያቄ ነው። ጌታ በሠላሳና አራተኛው አንቀጽ ተጣባትና ጥላቻ (እነርሱም የፍላጎትና የቁጣ ስውር መልኮች ብቻ ናቸው) ለፈላጊው ታላላቅ ጠላቶች መሆናቸውን ማለትም እነዚህ ሁለቱ የኃጢአት ምክንያቶች መሆናቸውን አብራርተው ነበር። ነገር ግን ያ መግለጫ በአጠቃላይ መልኩ ስለተሰጠ፣ አርጁና ሊያስተውለው አልቻለም። ስለዚህ እሱ ይህን ያቀርባል፡ ሰው በማይፈልግበትና አውቆም ቢሆን፣ በማን ተነሳሽነት ወደ ኃጢአት ይሳተፋል? የአርጁና ጥያቄ አላማ ይህ ነው፡ (ከሠላሳና አንደኛ እስከ ሠላሳና አምስተኛው አንቀጽ ድረስ ባለው አስተሳሰብ) ከእነዚህ ምክንያቶች — እምነት አለመኖር፣ ቅናት፣ የክፉ አስተሳሰብ፣ ማመሳሰል፣ ለተፈጥሮ (ለራሱ ባህሪ) መገዛት፣ ተጣባት-ጥላቻ፣ በራሱ ደርም ላይ ያለፍላጎትና በሌላው ደርም ላይ ያለው ፍላጎት — ውስጥ የትኛው ነው ሰው በማይፈልግበትና አውቆም ቢሆን ወደ ኃጢአት የሚገባው? ከእነዚህ በተጨማሪ፣ ከአምላክ፣ እጣ ፈንታ፣ ዘመን፣ ሁኔታዎች፣ ካርማ፣ የክፉ ጓደኝነት፣ ማህበረሰብ፣ ልማዶች፣ የመንግሥት ሕጎች ወዘተ ውስጥ በየትኛው ምክንያት ሰው ወደ ኃጢአት ይገባል? **ግንኙነት፡** አሁን፣ በሚቀጥለው አንቀጽ ጌታ የአርጁናን ጥያቄ መልስ ይሰጣሉ።