Αρτζούνα είπε: Ω Βαρσνέγια! Τότε, από ποιον ωθείται αυτός ο άνθρωπος, που, αν και απρόθυμος, επιδίδεται στην αμαρτία σαν να τον εξαναγκάζουν με βία;
Σχόλιο: Στη δυναστεία των Γιάντου, υπήρχε μια γενιά που ονομαζόταν «Βρίσνι». Επειδή ο Κύριος Σρι Κρίσνα πήρε γέννηση σε αυτή τη γενιά των Βρίσνι, ένα από τα ονόματά Του είναι «Βαρσνέγια». Στο προηγούμενο εδάφιο, ο Κύριος εξύμνησε την τήρηση του δικού του ντάρμα. Το ντάρμα αφορά το «βάρνα» και το «κούλα» (γενιά)· γι’ αυτό, ο Αρτζούνα απευθύνεται επίσης στον Κύριο με το όνομα της γενιάς Του και κάνει την ερώτηση. Ένας συλλογισμένος άνθρωπος δεν επιθυμεί να διαπράξει αμαρτία· επειδή το αποτέλεσμα της αμαρτίας είναι θλίψη, και κανένα ον δεν επιθυμεί τη θλίψη. Εδώ, το νόημα της λέξης «απρόθυμος» είναι η εγκατάλειψη της επιθυμίας να διαπράξει αμαρτία, όχι η εγκατάλειψη της επιθυμίας για απόλαυση και συσσώρευση. Γιατί η επιθυμία για απόλαυση και συσσώρευση είναι η ίδια η ρίζα όλων των αμαρτιών· όταν παύει να υπάρχει, οι αμαρτίες απλά δεν συμβαίνουν. Ένας συλλογισμένος άνθρωπος δεν θέλει να διαπράξει αμαρτία, όμως λόγω της εσωτερικής επιθυμίας για κοσμική απόλαυση και συσσώρευση, είναι ανίκανος να εκτελέσει τις καθήκουσες πράξεις που πρέπει να γίνουν και καταλήγει να διαπράττει αμαρτωλές πράξεις που δεν θα έπρεπε να γίνουν. Για να δείξει την ένταση του «απρόθυμος», ο Αρτζούνα χρησιμοποιεί τις λέξεις «σαν να τον εξαναγκάζουν με βία». Το νόημα είναι ότι όταν προκύπτει μια αμαρτωλή τάση, ο συλλογισμένος άνθρωπος, γνωρίζοντας ότι είναι αμαρτία, επιθυμεί να παραμείνει εντελώς ανέπαφος από αυτή· όμως ακόμα, εμπλέκεται τόσο σε εκείνη την αμαρτία σαν να τον εξαναγκάζει κάποιος με βία να εμπλακεί σε αυτή. Αυτό δίνει την εντύπωση ότι υπάρχει κάποια ισχυρή αιτία που εμπλέκει κάποιον στην αμαρτία. Η ριζική αιτία της επιδοχής στις αμαρτίες είναι το «κάμα», δηλαδή η επιθυμία για κοσμική απόλαυση-ευχαρίστηση και συσσώρευση. Αλλά λόγω έλλειψης προσοχής προς αυτή την αιτία, ο άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται ποιος τον κάνει να διαπράξει αμαρτία. Σκέφτεται: «Εγώ, γνωρίζοντας την αμαρτία, θέλω να την εγκαταλείψω, αλλά κάποιος με εξαναγκάζει να εμπλακώ σε αμαρτία»· όπως είπε ο Ντουριόντχανα: «Γνωρίζω το ντάρμα, όμως δεν έχω κλίση προς αυτό· γνωρίζω το α-ντάρμα, όμως δεν έχω αποστροφή από αυτό. Από κάποια θεότητα που κατοικεί στην καρδιά μου, κατευθύνομαι έτσι, και έτσι ενεργώ.» (Γκάργκα Σαμχίτα, Ασβαμέντχα 50.36) Αυτή η «θεότητα» για την οποία μίλησε ο Ντουριόντχανα είναι ουσιαστικά το «κάμα» (η επιθυμία για απόλαυση και συσσώρευση), εξαιτίας της οποίας ο άνθρωπος, ακόμα και γνωρίζοντας συλλογισμένα, είναι ανίκανος να τηρήσει το ντάρμα και να εγκαταλείψει το α-ντάρμα. Οι λέξεις «από ποιον ωθείται διαπράττει αμαρτία» δείχνουν επίσης την ένταση του «απρόθυμος». Το νόημα είναι ότι ένας συλλογισμένος άνθρωπος ο ίδιος δεν επιθυμεί να διαπράξει αμαρτία· κάποιος άλλος τον εξαναγκάζει με βία να εμπλακεί σε αμαρτία. Ποιος είναι αυτός ο άλλος; Αυτή είναι η ερώτηση του Αρτζούνα. Ο Κύριος μόλις εξήγησε στο τριακοστό τέταρτο εδάφιο ότι η προσκόλληση και η απέχθεια (που είναι λεπτές μορφές της επιθυμίας και του θυμού μόνο) είναι οι μεγάλοι εχθροί του αναζητητή, δηλαδή αυτά τα δύο είναι οι αιτίες της αμαρτίας. Αλλά επειδή αυτό αναφέρθηκε με γενικό τρόπο, ο Αρτζούνα δεν μπόρεσε να το κατανοήσει. Γι’ αυτό, ρωτά: Από ποιον ωθείται ο άνθρωπος να εμπλακεί σε αμαρτία, αν και απρόθυμος και γνωρίζοντας καλύτερα; Η πρόθεση της ερώτησης του Αρτζούνα είναι αυτή: (Θεωρώντας από το τριακοστό πρώτο έως το τριακοστό πέμπτο εδάφιο) ποια από αυτές τις αιτίες είναι—έλλειψη πίστης, φθόνος, κακόβουλος νους, απάτη, υποταγή στη φύση (τη δική του διάθεση), προσκόλληση-απέχθεια, αδιαφορία για το δικό του ντάρμα και ενδιαφέρον για το ντάρμα άλλου—εξαιτίας της οποίας ο άνθρωπος, αν και απρόθυμος και γνωρίζοντας καλύτερα, επιδίδεται στην αμαρτία; Εκτός από αυτές, εξαιτίας ποιας αιτίας μεταξύ Θεού, πεπρωμένου, εποχής, περιστάσεων, κάρμα, κακής συντροφιάς, κοινωνίας, εθίμων, κυβερνητικών νόμων, κλπ., ο άνθρωπος επιδίδεται στην αμαρτία;
Σύνδεση: Τώρα, στο ακόλουθο εδάφιο, ο Κύριος απαντά στην ερώτηση του Αρτζούνα.
★🔗
