કુન્તીપુત્ર રાજા યુધિષ્ઠિરે અનંતવિજય નામનો શંખ વગાડ્યો; નકુલ અને સહદેવે સુઘોષ અને મણિપુષ્પક નામના શંખ વગાડ્યા.

શ્લોક ૧.૧૬: કુંતીપુત્ર રાજા યુધિષ્ઠિરે 'અનંતવિજય' નામનો શંખ વગાડ્યો, અને નકુળ તથા સહદેવે અનુક્રમે 'સુઘોષ' અને 'મણિપુષ્પક' નામક શંખ વગાડ્યા. શબ્દાર્થ: અનંતવિજયમ્ એટલે અનંતવિજય નામનો શંખ, રાજા એટલે રાજા, કુંતીપુત્રઃ એટલે કુંતીના પુત્ર, યુધિષ્ઠિરઃ એટલે યુધિષ્ઠિર, નકુળઃ એટલે નકુળ, સહદેવઃ એટલે સહદેવ, ચ એટલે અને, સુઘોષમણિપુષ્પકૌ એટલે સુઘોષ અને મણિપુષ્પક નામના શંખ.

અનુવાદ: રાજા યુધિષ્ઠિરે, જે કુંતીના પુત્ર છે, તેમણે અનંતવિજય નામનું શંખ ફૂંક્યું; અને નકુલ અને સહદેવે તેમના સુઘોષ અને મણિપુષ્પક નામના શંખ ફૂંક્યા. ટીકા: યુધિષ્ઠિર માટે "કુંતીના પુત્ર" એવો ઉલ્લેખ અહીં ભેદ સૂચવવા માટે છે: અર્જુન, ભીમ અને યુધિષ્ઠિર એ કુંતીના ત્રણ પુત્રો છે, જ્યારે નકુલ અને સહદેવ માદ્રીના બે પુત્રો છે. યુધિષ્ઠિરને "રાજા" કહેવાથી સૂચિત થાય છે કે વનવાસ પહેલાં તેઓ પોતાના અર્ધા રાજ્ય (ઇન્દ્રપ્રસ્થ)ના રાજા હતા, અને શરત મુજબ, બાર વર્ષના વનવાસ અને એક વર્ષના અજ્ઞાતવાસ પછી તેઓ રાજા બનવાના હતા. "રાજા" એવા વિશેષણનો ઉપયોગ કરીને, સંજય એ પણ સૂચવવા ઇચ્છે છે કે ભવિષ્યમાં ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર જ સમગ્ર પૃથ્વીના એકાધિપતિ બનશે.