พระราชายุธิษฐิระ พระราชโอรสแห่งพระนางกุนตี ทรงเป่าสังข์อนันตวิชัย นกุลและสหเทพทรงเป่าสังข์สุโฆษและมณีปุษปกะ

โศลก 1.16: ราชา ยุธิษฐิระ โอรสของกุนตี ทรงเป่าสังข์นามว่า 'อนันตวิชัย' ส่วนนกุลและสหเทพได้เป่าสังข์นามว่า 'สุโฆษ' และ 'มณิปุษปกะ' ตามลำดับ ความหมายของคำ: อนันตวิชัยัม - สังข์นามว่าอนันตวิชัย, ราชา - ราชา, กุนตีบุตร - โอรสของกุนตี, ยุธิษฐิระ - ยุธิษฐิระ, นกุล - นกุล, สหเทพ - สหเทพ, จะ - และ, สุโฆษมณิปุษปกะ - สังข์นามว่าสุโฆษและมณิปุษปกะ

พระยาธรรมิกราชยุธิษฐิระ ผู้เป็นโอรสของพระนางกุนตี ทรงประทานศุภนิมิตโดยการเป่าสังข์นาม "อนันตวิชัย" ส่วนนกุลและสหเทพ ต่างเป่าสังข์นาม "สุโฆษะ" และ "มณีบุษปกะ" ตามลำดับ คำอธิบาย: การระบุว่า "โอรสของพระนางกุนตี" สำหรับพระยุธิษฐิระในที่นี้ เพื่อแสดงความแตกต่างว่า อรชุน ภีมะ และยุธิษฐิระ เป็นโอรสสามพระองค์ของพระนางกุนตี ส่วนนกุลและสหเทพเป็นโอรสของพระนางมัทรี การเรียกพระยุธิษฐิระว่า "พระยา" หรือ "พระราชา" นั้น บ่งชี้ว่าก่อนการถูกเนรเทศสู่ป่า พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ครองครึ่งราชอาณาจักร (อินทรปรัสถ์) และตามสนธิสัญญา หลังจากสิบสองปีในป่าและหนึ่งปีในการปลอมพระองค์ พระองค์จะได้กลับมาครองราชย์อีกครั้ง การใช้พระสมัญญานาม "พระราชา" โดยสัญชัยยังต้องการสื่อเป็นนัยว่า ในอนาคต พระเจ้าธรรมราชายุธิษฐิระจะทรงเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงธรรมแต่เพียงพระองค์เดียวที่ปกครองทั่วพิภพ