குந்தீபுத்ர ராஜா யுதிஷ்டிரர் அனந்தவிஜயம் எனும் சங்கை ஊதினார்; நகுலனும் சகாதேவனும் சுகோஷ மற்றும் மணிபுஷ்பக சங்குகளை ஊதினர்.

சுலோகம் 1.16: குந்தியின் மகனான மன்னன் யுதிஷ்டிரர் 'அனந்தவிஜயம்' என்ற சங்கையும், நகுலனும் சகதேவனும் முறையே 'சுகோஷம்' மற்றும் 'மணிபுஷ்பகம்' ஆகிய சங்குகளையும் முழங்கினர். சொல்லர்த்தம்: அனந்தவிஜயம் - அனந்தவிஜயம் எனும் சங்கு, ராஜா - மன்னன், குந்தீபுத்ரஃ - குந்தியின் மகன், யுதிஷ்டிரஃ - யுதிஷ்டிரர், நகுலஃ - நகுலன், சகதேவஃ - சகதேவன், ச - மற்றும், சுகோஷமணிபுஷ்பகௌ - சுகோஷம் மற்றும் மணிபுஷ்பகம் எனும் சங்குகள்.

**மூல வசனம்:** அநந்தவிஜயம் என்று சொல்லப்படும் தன் சங்கை யுதிஷ்டிரர் ஊதினார்; நகுலனும் சகாதேவனும் தங்கள் சுகோஷ, மணிபுஷ்பக சங்குகளை ஊதினர். **விளக்கம்:** "குந்தியின் மகன்" என்று யுதிஷ்டிரருக்குச் சிறப்புக் குறிப்பு தருவது, வேறுபாட்டைக் காட்டுவதற்காக: அர்ஜுனன், பீமன், யுதிஷ்டிரர் ஆகியோர் குந்தியின் மூன்று மக்கள்; நகுலனும் சகாதேவனும் மாத்ரியின் இரண்டு மக்கள். யுதிஷ்டிரரை "அரசர்" என்று குறிப்பிடுவது, காட்டுக்கு நாடு கடத்தப்படுவதற்கு முன்பு, அவர் தனது பாதி அரசான இந்திரப்பிரஸ்தத்தின் அரசராக இருந்ததையும், பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டு வாழ்க்கையும், ஒரு ஆண்டு அஞ்ஞாதவாசமும் நிறைவேறிய பின், ஒப்பந்தப்படி, மீண்டும் அரசராகவே ஆகவிருப்பதையும் குறிக்கிறது. "அரசர்" என்ற பட்டத்தைப் பயன்படுத்தி, சஞ்சயன் எதிர்காலத்தில் தர்மராஜா யுதிஷ்டிரர் மட்டுமே சகல பூமிக்கும் ஒரே அதிபதியாக விளங்கப்போகிறார் என்பதையும் குறிப்பாக உணர்த்த விழைகிறார்.