ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੇ ਅਨੰਤ ਵਿਜੈ ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ; ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸੁਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ।

ਸਲੋਕ 1.16: ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ 'ਅਨੰਤਵਿਜਯ' ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ, ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 'ਸੁਘੋਸ਼' ਅਤੇ 'ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕ' ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਏ। ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ: ਅਨੰਤਵਿਜਯਮ - ਅਨੰਤਵਿਜਯ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੰਖ, ਰਾਜਾ - ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ - ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ - ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਨਕੁਲ - ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ - ਸਹਦੇਵ, ਚ - ਅਤੇ, ਸੁਘੋਸ਼ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕੌ - ਸੁਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ੰਖ।

**ਅਨੁਵਾਦ:** ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ, ਜੋ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੰਤਵਿਜਯ ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਖ ਫੂੰਕਿਆ; ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੁਘੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਣਿਪੁਸ਼ਪਕ ਨਾਮਕ ਸ਼ੰਖ ਫੂੰਕੇ। **ਟਿੱਪਣੀ:** ਇੱਥੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਲਈ "ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ" ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਹੈ: ਅਰਜੁਨ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ - ਇਹ ਤਿੰਨ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਨਕੁਲ ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਨੂੰ "ਰਾਜਾ" ਕਹਿਣ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅਗਿਆਤਵਾਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਰਾਜ (ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ) ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਨਾ ਸੀ। "ਰਾਜਾ" ਉਪਾਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸੰਜਯ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਰ ਹੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਬਣਨਗੇ।