कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिरले अनन्तविजय नामक शङ्ख बजाए; नकुल र सहदेवले क्रमशः सुघोष र मणिपुष्पक शङ्ख बजाए।

श्लोक १.१६: कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिरले 'अनन्तविजय' नामक शङ्ख बजाए, र नकुल र सहदेवले क्रमशः 'सुघोष' र 'मणिपुष्पक' नामक शङ्ख बजाए। शब्दार्थ: अनन्तविजयम् - अनन्तविजय नामक शङ्ख, राजा - राजा, कुन्तीपुत्रः - कुन्तीका पुत्र, युधिष्ठिरः - युधिष्ठिर, नकुलः - नकुल, सहदेवः - सहदेव, च - र, सुघोषमणिपुष्पकौ - सुघोष र मणिपुष्पक नामक शङ्ख।

अनुवाद: पाठ: कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिरले आफ्नो अनन्तविजय नामक शंख बजाए; नकुल र सहदेवले आफ्ना सुघोष र मणिपुष्पक नामक शंखहरू बजाए। टिप्पणी: यहाँ युधिष्ठिरको लागि "कुन्तीपुत्र" उल्लेख गर्नुको तात्पर्य भिन्नता संकेत गर्नु हो: अर्जुन, भीम र युधिष्ठिर कुन्तीका तीन पुत्र हुन् भने नकुल र सहदेव माद्रीका दुई पुत्र हुन्। युधिष्ठिरलाई "राजा" भनेर सम्बोधन गर्नुले संकेत गर्दछ कि वनवासमा जानु अघि उनी आफ्नो आधा राज्य (इन्द्रप्रस्थ) का राजा थिए, र सर्त अनुसार बाह्र वर्ष वनवास र एक वर्ष अज्ञातवास पूरा गरेपछि उनी राजा बन्ने थिए। "राजा" उपाधि प्रयोग गरेर संजयले भविष्यमा धर्मराज युधिष्ठिर मात्र सम्पूर्ण पृथ्वीका सम्राट बन्नेछन् भन्ने संकेत पनि दिन चाहेका छन्।