ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಕೃಷ್ಣ! ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲಿಸು, ಆಗ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ ನಿಂತಿರುವ ಇವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆ.

ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೃಷ್ಣಾ, ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೈನ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸು. ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ ನಿಂತಿರುವ ಇವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಿ ಮತ್ತು ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲಿ. ಪದಗಳ ಅರ್ಥ: सेनयोः - ಸೈನ್ಯಗಳ, उभयोः - ಎರಡರ, मध्ये - ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, रथम् - ರಥ, स्थापय - ನಿಲ್ಲಿಸು, मे - ನನ್ನ, अच्युत - ಓ ಅಚ್ಯುತ (ಬದಲಾಗದ ಕೃಷ್ಣ), यावत् - ತನಕ, एतान् - ಇವರನ್ನು, निरीक्षे - ನಾನು ನೋಡುವೆನು, अहम् - ನಾನು, योद्धुकामान् - ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರನ್ನು, अवस्थितान् - ನಿಂತಿರುವವರನ್ನು, कैः - ಯಾರೊಂದಿಗೆ, मया - ನನ್ನಿಂದ, सह - ಜೊತೆಗೆ, योद्धव्यम् - ಹೋರಾಡಬೇಕು, अस्मिन् - ಈ, रणसमुद्यमे - ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ.

1.22. ವಿವರಣೆ – 'ಹೇ ಅಚ್ಯುತ, ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲಿಸು' – ಎರಡು ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಪರಸ್ಪರ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು. ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಂತರವಿದ್ದು, ಒಂದು ಸೇನೆಯು ಇನ್ನೊಂದು ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮೊದಲಾದುವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಹುದಾದ ದೂರವಿತ್ತು. ಆ ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಎರಡು ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳಿಂದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿತ್ತು: (೧) ಸೇನೆಗಳು ಶ್ರೇಣೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅಗಲದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು, ಮತ್ತು (೨) ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಮಧ್ಯಬಿಂದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೌರವ ಸೇನೆಯು ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಯಂತೆಯೇ ಸಮಾನ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. ಅರ್ಜುನನು ಭಗವಂತನನ್ನು ಅಂತಹ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಥವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಇದರಿಂದ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. 'ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ' ಎಂಬ ಪದಗುಚ್ಛವು ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಾರಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಇಲ್ಲಿ (೧.೨೧ ರಲ್ಲಿ), ಇದೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ. ಇದು ಮೂರು ಸಾರಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯೆಂದರೆ, ಮೊದಲು ಅರ್ಜುನನು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಇರಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ (೧.೨೧). ನಂತರ, ಭಗವಂತನು ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಕೌರವರನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ (೧.೨೪). ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಭಗವಂತನು ದುಃಖಿತನಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಗೀತೆಯ ಮಹೋಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ (೨.೧೦). ಹೀಗೆ, ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮವಿತ್ತು; ನಂತರ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮೂಡಿತು; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನಿಗೆ ಭಗವಂತನಿಂದ ಗೀತೆಯ ಪರಮೋಪದೇಶ ಲಭಿಸಿ, ಅವನ ಮೋಹ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು. ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಅಂತಹದರಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಪ್ರಚಲಿತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ನಿಷ್ಕಾಮಿಯಾಗಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮರೂಪದಿಂದ ಸದಾ ವಿದ್ಯಮಾನನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. '...ಆದುದರಿಂದ ಯುದ್ಧದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಬಲ್ಲೆ...' – ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ರಥವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು? ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, "ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರಾಗಿ ಕೌರವ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನು ನಾನು ನೋಡುವವರೆಗೂ ರಥವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿರಿ. ಯುದ್ಧದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು? ಅವರಲ್ಲಿ, ಯಾರು ನನ್ನಂತೆಯೇ ಬಲಶಾಲಿಗಳು? ಯಾರು ಕಡಿಮೆ ಬಲವಂತರು? ಮತ್ತು ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಬಲಶಾಲಿಗಳು? ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡಲಿ." ಇಲ್ಲಿ, 'ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತರು' ಎಂಬ ಪದದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು, "ನಾವು ಶಾಂತಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಅವರು ಶಾಂತಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿಯಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲಿ – ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಬಲದಿಂದ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ?"