BG 1.22 — อรชุน วิสาท โยคะ
BG 1.22📚 Go to Chapter 1
यावदेतान्निरीक्षेऽहंयोद्धुकामानवस्थितान्|कैर्मयासहयोद्धव्यमस्मिन्रणसमुद्यमे||१-२२||
ยาวเทตานฺนิรีกฺเษ'หํ โยทฺธุกามานวสฺถิตานฺ | ไกรฺมยา สห โยทฺธวฺยมสฺมินฺ รณสมุทฺยเม ||๑-๒๒||
यावदेतान्निरीक्षेऽहं: while | योद्धुकामानवस्थितान्: desirous to fight | कैर्मया: with whom | सह: together | योद्धव्यमस्मिन्: must be fought | रणसमुद्यमे: eve of battle
GitaCentral ภาษาไทย
โอ้พระกฤษณะ ขอทรงจอดรถรบของข้าพระองค์ไว้ระหว่างกองทัพทั้งสอง เพื่อข้าพระองค์จะได้มองดูผู้ที่ยืนอยู่ ณ ที่นี้ด้วยความปรารถนาจะรบ และรู้ว่าข้าพระองค์ต้องรบกับผู้ใดในการศึกครั้งนี้
🙋 ภาษาไทย Commentary
อรชุนกล่าวว่า: ข้าแต่กฤษณะ โปรดนำรถศึกของข้าไปจอดไว้ระหว่างกองทัพทั้งสอง เพื่อที่ข้าจะได้เห็นผู้ที่ยืนอยู่ด้วยความปรารถนาจะทำสงคราม และรู้ว่าข้าต้องต่อสู้กับใครเมื่อการรบกำลังจะเริ่มขึ้น ความหมายของคำ: सेनयोः - ของกองทัพ, उभयोः - ทั้งสอง, मध्ये - ท่ามกลาง, रथम् - รถศึก, स्थापय - จอด/วาง, मे - ของข้า, अच्युत - ข้าแต่อจยุต (กฤษณะผู้ไม่เปลี่ยนแปลง), यावत् - ในขณะที่, एतान् - เหล่านี้, निरीक्षे - ข้าเห็น, अहम् - ข้า, योद्धुकामान् - ผู้ปรารถนาจะรบ, अवस्थितान् - ยืนอยู่, कैः - กับใคร, मया - โดยข้า, सह - ด้วย, योद्धव्यम् - ต้องต่อสู้, अस्मिन् - ในนี้, रणसमुद्यमे - ในเวลาที่การรบเริ่มขึ้น
English
Swami Gambirananda
Swami Adidevananda
Hindi
Swami Ramsukhdas
Sanskrit
Sri Ramanuja
Sri Madhavacharya
Sri Anandgiri
Sri Jayatirtha
Sri Abhinav Gupta
Sri Madhusudan Saraswati
Sri Sridhara Swami
Sri Dhanpati
Vedantadeshikacharya Venkatanatha
Sri Purushottamji
Sri Neelkanth
Sri Vallabhacharya
Detailed Commentary
๑.๒๒. คำอธิบาย – 'โอ้อจฺยุต ขอทรงจอดรถรบไว้ระหว่างสองกองทัพ' – ทั้งสองกองทัพกำลังยืนประจันหน้ากันเพื่อเข้าสู่สงคราม มีระยะห่างระหว่างสองกองทัพเพียงพอที่กองทัพหนึ่งจะสามารถยิงธนูเป็นต้นไปยังอีกฝ่ายได้ พื้นที่ระหว่างสองกองทัพนั้นถือเป็นจุดศูนย์กลางจากสองมุมมอง: (๑) จุดกึ่งกลางของความกว้างที่กองทัพทั้งสองจัดแถวอยู่ และ (๒) จุดกลางระหว่างสองกองทัพ ซึ่งจากจุดนั้นกองทัพเการพอยู่ห่างเท่ากับกองทัพปาณฑพ อรชุนขอให้พระเป็นเจ้าจอดรถรบไว้ ณ ที่กลางเช่นนั้น เพื่อจะได้สังเกตดูทั้งสองฝ่ายได้โดยง่าย วลี 'ระหว่างสองกองทัพ' ปรากฏสามครั้งในคัมภีร์ภควัทคีตา: ในที่นี้ (๑.๒๑), ในโศลกที่ยี่สิบสี่ของบทเดียวกันนี้ และในโศลกที่สิบของบทที่สอง ความสำคัญของการปรากฏสามครั้งคือ ครั้งแรก อรชุนผู้กล้าหาญสั่งให้จอดรถรบระหว่างสองกองทัพ (๑.๒๑) ต่อมา พระเป็นเจ้าทรงจอดรถรบระหว่างสองกองทัพและตรัสสั่งให้เขามองดูพวกเการพ (๑.๒๔) และสุดท้าย ระหว่างสองกองทัพนั่นเองที่พระเป็นเจ้าทรงประทานคำสอนอันยิ่งใหญ่แห่งคีตาแก่อรชุนผู้โศกเศร้า (๒.๑๐) ดังนั้น ในเบื้องต้นอรชุนมีจิตใจกล้าหาญ; ต่อมาเมื่อเห็นญาติพี่น้องก็เกิดความเกรงกลัวต่อการทำสงครามเพราะความผูกพัน; และในที่สุดก็ได้รับคำสอนอันสูงสุดแห่งคีตาจากพระเป็นเจ้า ซึ่งขจัดความหลงผิดของเขา นี่หมายความว่า ไม่ว่าบุคคลจะอยู่ ณ ที่ใดและในสถานการณ์ใด หากตั้งมั่นอยู่ ณ ที่นั่นนั่นเอง ก็สามารถใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นั้นได้อย่างเหมาะสม กลายเป็นผู้ปราศจากความต้องการ และบรรลุถึงพระเป็นเจ้าผู้สูงสุดได้ เพราะพระเป็นเจ้าทรงดำรงอยู่เสมอภาคในทุกสถานการณ์อย่างไม่เปลี่ยนแปลง '...เพื่อข้าพเจ้าจะได้เห็นบรรดาผู้มาร่วมในสงครามครั้งนี้' – รถรบควรจอดอยู่ระหว่างสองกองทัพนานเท่าใด? เกี่ยวกับเรื่องนี้ อรชุนกล่าวว่า "ขอทรงจอดรถรบไว้ที่นั่นจนกว่าข้าพเจ้าจะได้เห็นบรรดากษัตริย์ทั้งปวงที่มาร่วมด้วย พร้อมกับกองกำลังของพวกเขา ผู้ปรารถนาสงครามและยืนอยู่ในกองทัพเการพ ในความพยายามแห่งสงครามครั้งนี้ ใครบ้างที่ข้าพเจ้าต้องต่อสู้ด้วย? ในหมู่พวกเขา ใครมีกำลังเทียบเท่าข้าพเจ้า? ใครด้อยกว่า? และใครเหนือกว่า? ขอให้ข้าพเจ้าได้เห็นพวกเขาทั้งหมด" ในที่นี้ ด้วยคำว่า 'ปรารถนาสงคราม' อรชุนกำลังกล่าวว่า "เราเคยพิจารณาความสงบ แต่พวกเขาไม่ยอมรับข้อเสนอสันติภาพ เพราะจิตใจของพวกเขามีความปรารถนาสงครามมากกว่า ดังนั้น ขอให้ข้าพเจ้าได้เห็นพวกเขา – ด้วยกำลังใดกันที่พวกเขาหวงแหนความปรารถนาจะต่อสู้?"