**១.៨** លោកគ្រូដ្រូណាចារយ៍ និងជីតាភីឝ្មៈ ព្រមទាំងករណៈ និងក្រីបៈជាអ្នកមានជ័យជានិច្ចក្នុងសមរភូមិ ហើយក៏មានអស្វថាមៈ វិករណៈ និងកូនប្រុសរបស់សោមទត្តឈ្មោះភូរីស្រវៈដែរ។
**ការពន្យល់៖** 'លោកគ្រូ និងភីឝ្មៈ' – លោកទាំងពីរគឺជាមនុស្សពិសេសបំផុត។ គ្មានមនុស្សទីបីក្នុងលោកនេះដែលស្មើនឹងលោកទាំងពីរឡើយ។ បើសិនជាលោកម្នាក់ក្នុងចំណោមលោកទាំងពីរប្រយុទ្ធដោយពេញសមត្ថភាព គ្មានអ្នកណាក្នុងចំណោមទេវតា យក្ស រាក្សស មនុស្ស ជាដើម អាចតស៊ូបានឡើយ។ សមត្ថភាពរបស់លោកទាំងពីរគឺល្បីល្បាញពេញលោក។ ជីតាភីឝ្មៈគឺជាអ្នកបួសព្រហ្មចរិយធម៌ពេញមួយជីវិត និងជាអ្នកដែលអាចស្លាប់តាមចិត្ត (អច្ឆន្ទមរណៈ) មានន័យថាគ្មានអ្នកណាអាចសម្លាប់លោកបាន លើកលែងតែលោកយល់ព្រម។
[ក្នុងសង្គ្រាមមហាភារតៈ លោកដ្រូណាចារយ៍ត្រូវបានសម្លាប់ដោយធរិដ្យុម្នៈ ហើយជីតាភីឝ្មៈបានបោះបង់ជីវិតដោយចិត្តឯងនៅពេលព្រះអាទិត្យចូលរដូវគោរស។]
'និងករណៈ' – ករណៈពិតជាអ្នកចម្បាំងខ្លាំងពូកែមែន។ ខ្ញុំមានជំនឿយ៉ាងនេះថា គាត់តែម្នាក់ឯងក៏អាចទទួលជ័យជំនះលើកងទ័ពបាណ្ឌពៈបានដែរ។ សូម្បីតែអរជុនក៏គ្មានអ្វីអាចធ្វើបាននៅពីមុខគាត់ដែរ។ ករណៈបែបនេះក៏ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមពួកយើងដែរ។
[ករណៈត្រូវបានសម្លាប់ដោយអរជុនក្នុងសង្គ្រាមមហាភារតៈ។]
'និងក្រីបៈ ជាអ្នកមានជ័យជានិច្ចក្នុងសមរភូមិ' – ត្រូវនិយាយអ្វីអំពីក្រីបៈទៀត! លោកជាអមរតៈ (មិនស្លាប់) ជាអ្នកគាំទ្រដ៏ឧត្តមរបស់ពួកយើង! ហើយលោកអាចទទួលជ័យជំនះលើកងទ័ពបាណ្ឌពទាំងមូលបាន។ ទោះបីជានៅទីនេះ បន្ទាប់ពីដ្រូណាចារយ៍ និងភីឝ្មៈ ទុយ៌ោធនគួរតែលើកឈ្មោះក្រីបៈបន្ទាប់ ក៏ដោយ ក៏ទុយ៌ោធនគ្មានជំនឿលើក្រីបៈច្រើនដូចជំនឿដែលគាត់មានលើករណៈនោះទេ។ ហេតុនេះ ឈ្មោះករណៈក៏បានរសាត់ចេញមកដោយមិនចេតនាក្នុងចន្លោះនេះ។ ដើម្បីកុំឲ្យលោកដ្រូណាចារយ៍ និងភីឝ្មៈគិតថាគាត់មិនគោរពក្រីបៈ ទុយ៌ោធនចង់ផ្គាប់ចិត្តលោកដោយដាក់គោរម្យងារថា 'ជាអ្នកមានជ័យជានិច្ចក្នុងសមរភូមិ'។
'អស្វថាមៈ' – លោកក៏ជាអមរតៈដែរ ហើយជាកូនប្រុសរបស់លោកគ្រូផ្ទាល់។ លោកជាអ្នកចម្បាំងដ៏អស្ចារ្យ។ លោកបានសិក្សាវិជ្ជាអាវុធពីលោកគ្រូតែម្នាក់ឯង។ លោកមានជំនាញខ្ពស់ក្នុងសិល្បៈអាវុធ។
'និងវិករណៈ និងកូនប្រុសរបស់សោមទត្ត ដូចគ្នានេះដែរ' – កុំគិតថាមានតែពួកបាណ្ឌពទេដែលជាអ្នកមានធម៌។ ក្នុងក្រុមរបស់យើងក៏មានបងប្អូនខ្ញុំឈ្មោះវិករណៈ ដែលមានធម៌ និងក្លាហានខ្លាំងពូកែដែរ។ ដូចគ្នានេះដែរ ភូរីស្រវៈ ដែលជាចៅរបស់បងប្អូនជីតារបស់យើងឈ្មោះពាហ្លិក និងជាកូនប្រុសរបស់សោមទត្ត ក៏ជាអ្នកមានធម៌ខ្ពស់ដែរ។ លោកបានបំពេញយញ្ញជាច្រើនដ៏ធំដុំដោយមានការបរិច្ចាគយ៉ាងសប្បុរស។ លោកជាអ្នកចម្បាំងដ៏អស្ចារ្យ និងជាអ្នកជិះរថចម្បាំងដ៏ខ្លាំងពូកែ។
[ក្នុងសង្គ្រាម វិករណៈត្រូវបានសម្លាប់ដោយភីមៈ ហើយភូរីស្រវៈត្រូវបានសម្លាប់ដោយសត្យកិ។]
ក្នុងការលើកឈ្មោះវីរបុរសទាំងនេះនៅទីនេះ អាកប្បកិរិយារបស់ទុយ៌ោធនហាក់ដូចជា៖ ឱលោកអាចារ្យ! ក្នុងកងទ័ពរបស់យើង យើងមានអ្នកចម្បាំងដ៏ធំធេង និងខ្លាំងពូកែដូចជាលោក ភីឝ្មៈ ករណៈ ក្រីបៈ ជាដើម ដែលមិនអាចឃើញមាននៅក្នុងកងទ័ពពួកបាណ្ឌពទេ។ ក្នុងកងទ័ពយើងមានអមរតៈពីរនាក់ – គឺក្រីបៈ និងអស្វថាមៈ – ខណៈដែលក្នុងកងទ័ពពួកបាណ្ឌពគ្មានសូម្បីតែម្នាក់ដូច្នោះឡើយ។ កងទ័ពយើងក៏មិនខ្វះអ្នកមានធម៌ដែរ។ ហេតុនេះ គ្មានមូលហេតុអ្វីដែលពួកយើងត្រូវខ្លាចទេ។
★🔗
