ប៉ុន្តែពួកដែលរិះគន់គោលបង្រៀនរបស់ខ្ញុំ ហើយមិនប្រតិបត្តិតាម ដែលវងេ្វងដោយចំណេះដឹងទាំងអស់ និងគ្មានការវិនិច្ឆ័យ ចូរដឹងថាពួកគេពិតជានឹងត្រូវវិនាស។

អត្ថន័យពាក្យ៖ 'ये' - អ្នកដែល, 'तु' - ប៉ុន្តែ, 'एतत्' - នេះ, 'अभ्यसूयन्तः' - រិះគន់, 'न' - មិន, 'अनुतिष्ठन्ति' - អនុវត្ត, 'मे' - របស់ខ្ញុំ, 'मतम्' - ការបង្រៀន, 'सर्वज्ञानविमूढान्' - វង្វេងនឹងចំណេះដឹងទាំងអស់, 'तान्' - ពួកគេ, 'विद्धि' - ចូរដឹង, 'नष्टान्' - វិនាស, 'अचेतसः' - ខ្វះការវិនិច្ឆ័យ។ ការអត្ថាធិប្បាយ៖ មនុស្សរឹងរូសដែលរកកំហុសក្នុងការបង្រៀនរបស់ព្រះ ហើយមិនអនុវត្តតាម គឺប្រាកដជាវិនាស។ ពួកគេពិតជាមនុស្សដែលគ្មានវិចារណញាណ និងមិនអាចកែប្រែបាន។

**៣.៣២** ប៉ុន្តែ ពួកដែលស្វែងរកទោសក្នុងការបង្រៀនរបស់យើងនេះ ហើយមិនប្រតិបត្តិតាមវា ចូរដឹងថា ពួកគេជាអ្នកវងេ្វងក្នុងចំណេះដឹងទាំងពួង គ្មានការវែកញែក និងស្ទើរតែវិនាសហើយ។ **ការពន្យល់៖** ពាក្យថា 'ប៉ុន្តែ' ត្រូវបានប្រើនៅទីនេះ ដើម្បីបែងចែកពួកដែលមិនប្រតិបត្តិតាមគោលការណ៍ដែលបានពិពណ៌នានៅក្នុងខទី៣០ បន្ទាប់ពីបានពិពណ៌នាអំពីផលបុណ្យសម្រាប់អ្នកដែលប្រតិបត្តិតាមវានៅក្នុងខទី៣១។ ដូចជាមនុស្សអាត្មានិយមទាំងអស់នៅក្នុងលោក ដែលប្រាថ្នាថាពួកគេតែមួយគត់គួរទទួលបានវត្ថុទាំងអស់ ហើយពួកគេតែមួយគត់គួរទទួលបានផលប្រយោជន៍ ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ការគិតថាព្រះប្រាថ្នាថាសកម្មភាពទាំងអស់ត្រូវតែថ្វាយទៅព្រះអង្គតែមួយគត់ ហើយព្រះអង្គតែមួយគត់គួរតែត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាម្ចាស់ គឺជាការចោទប្រកាន់ទោសលើព្រះ។ ការគិតថា "ការងារលោកិយនឹងបន្តទៅដោយរបៀបណាដោយគ្មានតម្រូវការ? ការលះបង់ភាពជាប់ជំពាក់ទាំងស្រុងគឺមិនអាចទៅរួចទេ; វាមិនអាចទៅរួចក្នុងការរួចផុតពីរាគៈ និងទោសៈ" គឺជាការចោទប្រកាន់ទោសលើ 'ការបង្រៀន' របស់ព្រះ។ មនុស្សទាំងនោះដែលមានតម្រូវការចង់បានការសោយសុខ និងការប្រមូលផ្តុំ ដែលចាត់ទុកវត្ថុដូចជារូបកាយថាជាកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកគេ និងសម្រាប់ពួកគេផ្ទាល់ ហើយដែលអនុវត្តសកម្មភាពទាំងអស់សម្រាប់តែខ្លួនឯង ពួកគេមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះទេ។ 'វងេ្វងក្នុងចំណេះដឹងទាំងពួង' — ពួកដែលមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ នៅតែជាប់ជំពាក់នឹងចំណេះដឹងលោកិយគ្រប់ប្រភេទ (វិទ្យាសាស្ត្រ សិល្បៈ ជាដើម)។ ពួកគេនៅតែជាប់ជំពាក់នឹងការបង្កើតថ្មីៗដូចជារថយន្ត យន្តហោះ វិទ្យុ ទូរទស្សន៍ ជាដើម ក្នុងការស្គាល់ជំនាញ និងហត្ថកម្មរបស់ពួកគេ និងក្នុងការបង្កើតថ្មីៗ។ ពួកគេនៅតែជាប់រវល់នឹងសិល្បៈ និងហត្ថកម្មដូចជាការធ្វើដំណើរលើទឹក ការសាងសង់ផ្ទះ ការគូររូបភាព ជាដើម; ក្នុងការទទួលបានចំណេះដឹងអំពីមន្ត តន្ត្រៈ យន្ត្រៈ ជាដើម និងក្នុងការបង្ហាញអស្ចារ្យផ្សេងៗតាមរយៈពួកវា; ក្នុងការទទួលបានចំណេះដឹងអំពីភាសា អក្សរ ទំនៀមទម្លាប់ អាហារភេសជ្ជៈ ជាដើម នៃប្រទេសផ្សេងៗ។ ជំនឿរបស់ពួកគេគឺថា អ្វីដែលមាននៅ គឺមានតែនេះ (គីតា ១៦.១១)។ មនុស្សបែបនេះត្រូវបានពិពណ៌នានៅទីនេះថាជាអ្នកវងេ្វងក្នុងចំណេះដឹងទាំងពួង។ 'គ្មានការវែកញែក' — នៅក្នុងមនុស្សទាំងនោះដែលមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ ក៏គ្មានចំណេះដឹង (ការវែកញែក) អំពីរឿងផ្លូវចិត្តដែរ ដូចជាពិត និងមិនពិត ខ្លឹមសារ និងអ្វីដែលមិនមែនខ្លឹមសារ ធម៌ និងអធម៌ ភាពជាប់ចំណង និងការរំដោះ ជាដើម។ ពួកគេខ្វះស្មារតី; ពួកគេនៅតែគ្មានស្មារតីដូចសត្វ។ ពួកគេជាមនុស្សល្ងង់ដែលមានសង្ឃឹមឥតប្រយោជន៍ សកម្មភាពឥតប្រយោជន៍ និងចំណេះដឹងឥតប្រយោជន៍ ដោយមានចិត្តរំខាន — 'សង្ឃឹមរបស់ពួកគេគឺឥតប្រយោជន៍ សកម្មភាពរបស់ពួកគេគឺឥតប្រយោជន៍ ចំណេះដឹងរបស់ពួកគេគឺឥតប្រយោជន៍ ហើយពួកគេគ្មានស្មារតី' (គីតា ៩.១២)។ 'ចូរដឹងថាពួកគេស្ទើរតែវិនាស' — សូម្បីតែបានទទួលរូបកាយមនុស្សហើយ ក៏ដោយ ពួកដែលមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ គួរតែត្រូវបានចាត់ទុកថាស្ទើរតែវិនាសហើយ។ សេចក្តីបញ្ជាក់គឺថា ពួកគេនឹងនៅតែជាប់ចំណងក្នុងវដ្តសង្សារ។ នៅក្នុងជីវិតមនុស្ស លទ្ធភាពនៃការរំដោះនៅតែមានរហូតដល់ពេលចុងក្រោយ (គីតា ៨.៥)។ ហេតុនេះ ពួកដែលមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះនាពេលបច្ចុប្បន្ន ក៏អាចប្រតិបត្តិតាមវានាពេលអនាគតដោយសារឥទ្ធិពលនៃសត្សង្គៈ ជាដើម ដែលធ្វើឱ្យពួកគេអាចទទួលបានការរំដោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើធម្មជាតិរបស់មនុស្សទាំងនោះនៅតែដដែលនាពេលអនាគតដូចនៅពេលបច្ចុប្បន្ន នោះពួកគេគួរតែត្រូវបានចាត់ទុកថាស្ទើរតែវិនាស (ដោយសារត្រូវគេដកហូតពីការទទួលបានព្រះ)។ សម្រាប់ហេតុផលនេះហើយ ព្រះបានប្រើពាក្យថា 'ចូរដឹងថាពួកគេស្ទើរតែវិនាស' ចំពោះមនុស្សបែបនេះ។ មនុស្សដែលមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ អនុវត្តសកម្មភាពទាំងអស់ដោយមានរាគៈ ឬទោសៈ។ រាគៈ និងទោសៈទាំងពីរគឺជាសត្រូវធំរបស់មនុស្ស — 'ព្រោះវាជាសត្រូធំពីររបស់គេ' (គីតា ៣.៣៤)។ វត្ថុ និងសកម្មភាព ដែលជារបស់មិនទៀង មិននៅអស់កល្ប ប៉ុន្តែដោយការអនុវត្តសកម្មភាពដោយមានរាគៈ និងទោសៈ មនុស្សក្លាយជាជាប់ចំណងដោយការកំណត់អត្តសញ្ញាណ ភាពជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធិ និងតម្រូវការ ហើយទទួលបានជាតិទាបៗ និងនរកជាថ្មីច្រើនដង។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះបានមានបន្ទូលថា ចូរចាត់ទុកមនុស្សបែបនេះថាស្ទើរតែវិនាស។ នៅក្នុងខទី៣១ និងទី៣២ ព្រះបានមានបន្ទូលថា មនុស្សដែលប្រតិបត្តិតាមគោលការណ៍របស់ព្រះអង្គ ក្លាយជាអ្នករួចផុតពីចំណងកម្ម ហើយពួកដែលមិនប្រតិបត្តិតាមវា ជួបនឹងការធ្លាក់ចុះ។ នេះបញ្ជាក់ថា មិនថាមនុស្សមានជំនឿលើព្រះឬទេ ព្រះគ្មានការជំរុញលើរឿងនោះទេ; ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេត្រូវតែប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀន (គោលការណ៍) របស់ព្រះជាមិនខាន — នៅក្នុងរឿងនេះហើយដែលជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ។ ប្រសិនបើគេមិនធ្វើដូច្នេះទេ ការធ្លាក់ចុះរបស់គេគឺជាក់ច្បាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើសាធកជន ដោយមានជំនឿលើព្រះ ប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គ នោះព្រះនឹងប្រទានព្រះអង្គផ្ទាល់ដល់គេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើ ដោយគ្មានជំនឿលើព្រះ គេគ្រាន់តែប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះអង្គ នោះព្រះនឹងរំដោះគេ។ សេចក្តីបញ្ជាក់គឺថា អ្នកដែលមានជំនឿលើព្រះ ទទួលបាន 'សេចក្តីស្រឡាញ់' ហើយអ្នកដែលប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ ទទួលបាន 'ការរំដោះ'។ **ការតភ្ជាប់៖** ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សជួបនឹងការធ្លាក់ចុះដោយមិនប្រតិបត្តិតាមការបង្រៀនរបស់ព្រះ? ព្រះប្រទានចម្លើយចំពោះសំណួរនេះនៅក្នុងខបន្ទាប់។