Chochote mtu bora anachofanya, wengine wanafanya vivyo hivyo; kiwango chochote anachoweka, ulimwengu unafuata.

3.21. Kitendo chochote mtu mkuu anachofanya, watu wengine pia wanafanya. Kipimo chochote anachoweka, ulimwengu hukifuata. Ufafanuzi: "Kitendo chochote mtu mkuu anachofanya, watu wengine pia wanafanya" – Mtu mkuu ni yule anayeyajua kwa kina ulimwengu (vitu kama mwili, n.k.) na 'Nafsi' (asili yake ya kweli). Kwa asili anajionea kwamba vitu kama mwili, hisi, akili, busara, mali, familia, nchi, n.k., ni vya ulimwengu, si vyake mwenyewe. Si hivyo tu, mtu mkuu kama huyo hata vitu kama kujinyima, kutopendelea, upendo, elimu, sifa njema, n.k., hazizingatii kuwa zake; kwa sababu kuzizingatia kuwa zake huimarisha utu binafsi, ambao ni kikwazo cha kufikia Ukweli. Mawazo kama "mimi nimejinyima," "mimi sina tamaa," "mimi ni mtumishi," "mimi ni mchaji," n.k., pia huimarisha utu binafsi na hivyo kuwa vikwazo katika kufikia Ukweli. Katika mtu mkuu, (ubinafsi unaohusiana na vitu) 'utu binafsi' haupo kabisa, na 'utu wa pamoja' upo tu kwa ajili ya mahusiano ya kawaida, ambao unabaki ukijishughulisha na kuwatumikia wengine; kwa sababu ubinafsi pia ni wa ulimwengu (Gita 7.4, 13.5). Vitu vyote vinavyopatikana kutoka kwa ulimwengu – mwili, mali, familia, cheo, uwezo, mamlaka, n.k. – vimekusudiwa tu kwa matumizi yao sahihi, yaani, kujishughulisha na kuwatumikia wengine; si kwa ajili ya kujifurahia au kudai kuwa ni vya mtu binafsi. Anayevifurahia akivizingatia kuwa vyake na kwa ajili yake mwenyewe, Bwana humwita mwizi – "Anayevifurahia zawadi za miungu bila kuvitoa kwao hakika ni mwizi" (Gita 3.12). Vitu hivi vyote ni vya jamii tu, kamwe si vya mtu binafsi kwa njia yoyote. Kwa kweli, hatuna uhusiano wowote na vitu hivi. Vitu vinavyozingatiwa kuwa vya mtu mkuu (kwa kuwa ni vya ulimwengu) kwa hiari na kiasili hujishughulisha na kuwatumikia ulimwengu. Ana mwelekeo wa asili kwa maslahi ya viumbe wote. Hisia ya 'kutoa' huzaa umoja na upendo katika jamii, wakati hisia ya 'kuchukua' huzaa migogoro. Hisia ya 'kutoa' inainua, na hisia ya 'kuchukua' inashusha chini. Hisia ya 'kuchukua' hutokea tu kwa kuzingatia mwili kuwa 'mimi', 'vyangu', au 'kwangu'. Kwa sababu mtu mkuu hazingatii uhusiano wowote na mwili, hakuna hata kidokezo cha hisia ya 'kuchukua' ndani yake. Kwa hivyo, kila tendo lake ni kwa maslahi ya wengine tu. Kwa kuona, kugusa, mazungumzo, kutafakari, n.k., kwa mtu mkuu kama huyo, maslahi ya watu hutokea kwa hiari. Si hivyo tu, hata hewa inayomgusa mwili wake na kupita inawanufaisha watu. Watu wakuu kama hao ni wa aina mbili: (1) Wale wa kundi la Avadhuta na (2) Wale wa kundi la Acharya. Watu wakuu wa kundi la Avadhuta ni mfano tu kwa Avadhuta, si kwa watu wa kawaida. Lakini watu wakuu wa kundi la Acharya ni mfano kwa wanadamu wote. Hapa, maelezo yanahusu watu wakuu wa kundi la Acharya, ambao tabia yao daima iko sawa na maagizo ya maandiko matakatifu. Iwe mtu anaona au la, kwa kutokuwako kwa 'mimi' na 'vyangu', wajibu wao unatekelezwa kiasili kupitia kwao. Kwa mfano, ua lilichanua msituni na baada ya muda kauka, kukauka, na kuanguka. Hakuna aliyeliona, lakini bado lilitawanya harufu nzuri (kote) na kuondoa harufu mbaya. Vivyo hivyo, kutoka kwa mtu mkuu (kwa sababu ya hisia isiyo na kikomo ya maslahi ya wengine), ulimwengu wote unapata faida kubwa kiasili, iwe mtu anaielewa au la. Sababu ni kwamba kwa kutokomewa kwa utu binafsi (mimi na vyangu), anakuwa mmoja na nguvu hiyo ya Mungu inayodumisha, ambayo kwayo maslahi ya ulimwengu wote yanatendeka. Kama vile viungo vyote vya mwili mmoja, ingawa tofauti, ni kitu kimoja (mfano, wakati kiungo chochote kinaumwa, mtu huona hiyo maumivu kuwa yake mwenyewe), vivyo hivyo, viumbe vyote vya ulimwengu, ingawa tofauti, ni kitu kimoja. Kama vile wakati kiungo chochote kilichoteseka (kicho) cha mwili kinapoponywa, mwili wote unafaidi, vivyo hivyo, kwa mtu anayebaki ndani ya mipaka, akitenda wajibu wake kulingana na kitu, wakati, hali, n.k., aliyokipata, ulimwengu wote unafaidi kiatomati. Ushawishi wa tabia na maneno ya mtu mkuu (kwa sababu ya kupitia mwili mzito) unahisiwa kwa njia dhahiri, ambayo ni ya kikomo. Lakini ushawishi wa hisia zake unahisiwa kwa njia nyenyekevu, ambayo haina kikomo. Sababu ni kwamba tendo ni la kikomo, lakini hisia haina kikomo. Hisia ambazo mtu mkuu huleta katika tabia yake zina ushawishi mkubwa kwa watu wengine. Kwa sababu anafuata kikamilifu tabia ya varna yake mwenyewe, ashrama, madhehebu, n.k., maneno anayoyasema pia yana ushawishi mkubwa kwa watu wa varna nyingine, ashrama, madhehebu, n.k. Ingawa mtu mkuu hafanyi kitendo chochote kwa ajili yake mwenyewe na hana hisia ya kutenda, lakini kwa sababu anaonekana kufanya machoni pa watu, kitenzi 'anafanya' kinatumiwa hapa. Kupitia kwake, matendo hutokea kiatomati na kiasili kwa faida ya wote. Kwa sababu hana maslahi ya kibinafsi, kila tendo lake, dogo au kubwa, linawafaidia watu kiatomati. Ingawa kwake hakuna wajibu – "Kwake hakuna wajibu wa kutekeleza" (Gita 3.17) – na hana kiburi cha kufanya – "Bila hisia ya 'mimi' na 'vyangu'" (Gita 2.71) – lakini kupitia kwake, wajibu unatekelezwa kiatomati, kiasili, na kikamilifu. Kwa njia hii, kupitia kwake, watu hukusanyika kiasili. 'Jambo Muhimu': Mara nyingi huonekana kwamba katika jamii yoyote, madhehebu, kabila, varna, ashrama, n.k., wale watu wanapoitwa wakuu na watu wanapowaona kuwa wakuu na kuwaangalia kwa heshima, tabia yoyote wanayoichukua, watu wa jamii hiyo, madhehebu, kabila, n.k., pia huanza kuchukua tabia ile ile. Kwa sababu ya umuhimu wa mali na cheo na tamaa moyoni, watu huwaona watu wenye mali zaidi (mamilionea, mabilionea) na vyuo vya juu (viongozi, mawaziri, n.k.) kuwa wakuu na kuwaangalia kwa heshima kubwa. Wale ambao moyoni mwao vitu vya kidunia (mali, cheo, n.k.) ndivyo vyema, wao wenyewe si wakuu wa kweli wala hawawezi hata kutambua mtu mkuu. Anayemwona kuwa mkuu pia si mkuu wa kweli. Ikiwa mali inaheshimiwa sana moyoni mwao, basi tu wale wenye mali zaidi ndio wanawashawishi, kama vile mwizi anashawishiwa tu na kiongozi wa wezi. Ingawa si wakuu wa kweli, kwa sababu wanaheshimiwa kuwa wakuu na watu, tabia ya wale maafisa matajiri na wenye vyeo vya juu hujieneza kiatomati katika jamii. Kwa mfano, wale watu wanaochukuliwa kuwa wakuu kwa sababu ya mali, njia zozote wanazotumia kupata na kukusanya mali, hizo hizo njia hujieneza kiatomati miongoni mwa watu, haijalishi hizo njia ziwe za siri! Hii ndiyo sababu kwa sini, maovu kama uwongo, hila, udanganyifu, ulaghai, wizi, n.k., yanajieneza kiatomati katika jamii bila kufundishwa shuleni yoyote. Ni jambo la huzuni na mshangao kwamba kwa sini, watu huona mamilionea kuwa mkuu, lakini hawaoni yule anayetaja jina la Bwana mara laki moja kila siku kuwa mkuu. Hawatai hata kufikiria kwamba mamilionea anapokufa, hata senti moja haitaenda naye, ilhali anayetaja jina la Bwana anapokufa, mali yote kwa mfumo wa majina ya Bwana itaenda naye, hata jina moja la Bwana halitabaki nyuma! Wale watu wote wanaochukuliwa kuwa wakuu katika mahala au uwanja wao – walimu, wasimamizi, acharya, maalimu, viongozi, watawala, mahant, wahubiri, makuhani, n.k. – wote wanahitaji kuwa waangalifu sana katika tabia yao ili wawe na ushawishi mzuri kwa wengine. Vivyo hivyo, mkuu wa familia pia anahitaji kuwa waangalifu kabisa katika tabia yake. Sababu ni kwamba macho ya kila mtu yanamwangalia mtu mkuu. Mtu mkuu ana wajibu maalum, kama dereva wa treni. Watu wengine wamekaa kwenye treni wanaweza hata kulala, lakini dereva lazima abaki macho kila wakati. Hata uangalifu mdogo upande wake unaweza kusababisha ajali. Kwa hivyo, watu wote wanaochukuliwa kuwa wakuu katika nyanja zao husika ulimwenguni wanahitaji kuzingatia sana tabia yao. "Kipimo chochote anachoweka, ulimwengu hukifuata" – Maneno yanayosemwa na mtu ambaye moyoni mwake hakuna dosi kama tamaa, umiliki, shauku, ubinafsi, upendeleo, n.k., na ambaye hana hisia ya umuhimu kwa vitu vinavyoharibika wala hisia yoyote ya kuchukua, kiatomati huwashawishi wengine, na wao wenyewe huanza kutenda kulingana na maneno yake. Hapa, shaka inaweza kutokea: wakati tabia imetajwa, kuna haja gani ya kutaja kuweka kipimo? Na wakati kuweka kipimo kimetajwa, kuna haja gani ya kutaja tabia? Suluhisho ni hili: ingawa tabia ndiyo msingi, haiwezekani kwa mtu mmoja kufanya mazoezi ya hisia za varna zote, ashrama, madhehebu, n.k. Kwa hivyo, mtu mkuu hakika hufanya mazoezi ya tabia, pamoja na vipengele vyake vyote, kulingana na varna, ashrama, n.k., ambamo yeye mwenyewe yupo. Na kwa watu wa varna nyingine, ashrama, madhehebu, n.k., pia huwafundisha kwa maneno yake, pamoja na ushahidi kutoka kwa maandiko matakatifu, historia, n.k., kwamba kutofanya chochote kwa ajili ya mwenyewe, lakini kutekeleza majukumu yake husika (kulingana na varna, ashrama, madhehebu, n.k.) kwa hisia ya maslahi ya viumbe wote ndiyo njia rahisi na kuu ya wokovu (Gita 18.45). Kwa kushawishiwa na maneno yake, watu wa varna nyingine, ashrama, madhehebu, n.k., huanza kutekeleza majukumu yao husika kama alivyosema. Ingawa upeo wa tabia ni mdogo na upeo wa kuweka kipimo (maneno) ni mpana, lakini kwa kutumia maneno matano – 'chochote', 'chochote', 'hicho', 'hicho', na (hasa) 'tu' – kuhusiana na tabia ya mtu mkuu, nia ya Bwana ni kwamba ushawishi wa tabia yake kwa jamii ni mara tano (zaidi). Na kwa kutumia maneno mawili – 'chochote' na 'hicho' – kuhusiana na kuweka kipimo, nia ni kwamba ushawishi wa kuweka kipimo kwa jamii ni mara mbili tu (kidogo zaidi). Hii ndiyo sababu Bwana amesisitiza hasa kutekeleza majukumu yaliyopangwa kwa maslahi ya ulimwengu katika aya ya ishirini. Ikiwa mtu mkuu hafanyi mazoezi ya tabia kulingana na varna yake mwenyewe, ashrama, n.k., na anaweka kipimo tu, basi hatawaathiri watu kwa njia maalum. Watu wanaweza kuhisi kwamba mambo haya ni ya kuzungumzia na kusikiliza tu; kwa sababu msemaji mwenyewe hatendi wajibu wake mwenyewe. Ikiwa hisia kama hiyo itatokea, kuna uwezekano watu kukuza kutokiamini na kutopendezwa na wajibu wao. Kwa hivyo, mtu mkuu huwanufaisha watu kwa kuwajengeza katika kutekeleza majukumu yao husika kwa njia zote mbili – kwa kujifunza mwenyewe na kwa kuweka kipimo. Watu wale tu wanaofuata (kuiga) tabia ya mtu mkuu ambao wanamwona kuwa mkuu. Kwa hivyo, hata kama mtu ni mkuu wa kweli, ikiwa mtu hamwoni kuwa mkuu, hataweza kutenda kulingana na tabia na maneno ya mtu huyo mkuu. Kwa sini, ingawa kuna watu wengi wanaeneza hisia za kiroho (zinazohusiana na Mungu), ushawishi wao kwa watu unaonekana kuwa mdogo sana. Sababu ya hili ni kwamba mara nyingi msemaji hafanyi kikamilifu anachohubiri. Kauli inayotolewa baada ya kujifunza mwenyewe ni kama bunduki iliyopakiwa risasi, ambayo, inapofyatuliwa, inapiga pamoja na sauti. Kinyume chake, kauli inayotolewa bila kuitumia katika mazoezi ni kama bunduki iliyopakiwa baruti tu, ambayo hufanya sauti tu na kisha kunyamaza. Hata hivyo, mambo ya kiroho hayamaliziki tu kama hivyo; bali hakika yana ushawishi fulani. Majadiliano kuhusu Mungu, mihadhara, kuimba sifa zake, n.k., hakika yana ushawishi fulani kwa kila mtu. Ikiwa wasikilizaji wana imani na wanafanya mazoezi ya kiroho au wanataka kufanya hivyo, basi ushawishi wa maneno juu yao (kwa sababu ya imani yao na hamu ya mazoezi ya kiroho) ni mkubwa zaidi. Muunganisho: Sasa, katika aya tatu zijazo, Bwana anaimarisha hoja ya kuwaongoza watu kwa kutoa mfano wake mwenyewe.