**1.19.** பாண்டவர் படையின் சங்குகளின் அந்தப் பேரிரைச்சல், விண்ணையும் மண்ணையும் முழக்கி, அநீதியாக அரசுரிமையைக் கவர்ந்த துரியோதனனையும் அவன் கூட்டத்தினரையும் நெஞ்சைக் கிழித்தது.
**விளக்கம்:** பாண்டவர் படையின் சங்கொலி அவ்வளவு விரிவான, ஆழமான, உயர்ந்த, மற்றும் பயங்கரமானதாக இருந்ததால், பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இடையிலான வெளி அதனால் அதிர்ந்தது. அந்த ஒலி அநீதியாக அரசைக் கைப்பற்றியவர்களின் மற்றும் அவர்களுக்கு ஆதரவாக நின்ற அரசர்களின் இதயங்களைக் கிழித்தது. சங்கொலி அவர்களின் இதயங்களில் ஏற்படுத்திய வேதனை, ஒரு ஆயுதத்தினால் ஏற்படும் வேதனைக்கு ஒப்பானது என்ற பொருளாம். அந்த சங்கொலி கௌரவர் படையினரின் இதயங்களில் உள்ள போராட்ட உணர்வையும், வலிமையையும் தளர்த்தி, பாண்டவர் படையின் மீதான பயத்தை அவர்கள் இதயங்களில் எழுப்பியது.
இந்த விஷயங்களைத் திருதராட்டிரனுக்குச் சஞ்சயன் கூறுகிறார். "திருதராட்டிரனின் புதல்வர்கள் அல்லது உறவினர்களின் இதயங்கள் கிழிக்கப்பட்டன" என்று சஞ்சயன் திருதராட்டிரனுக்கு முன்னால் சொல்வது நாகரிகமானதாகவோ, நியாயமானதாகவோ தோன்றவில்லை. எனவே, 'தார்த்தராஷ்டிரர்களின்' என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, 'உங்கள் புதல்வர்கள் அல்லது உறவினர்களின்' (தாவகீனாம்) என்று சொன்னால்தான் அது நாகரிகமானது. இந்தக் கோணத்தில் பார்த்தால், இங்குள்ள 'தார்த்தராஷ்டிராணாம்' என்ற சொல்லின் பொருளை 'அநீதியாக அரசைப் பிடித்துக் கொண்டவர்கள்' என்று கொள்வதே நியாயமானதும், நாகரிகமானதுமாகும். அவர்களின் இதயங்கள் கிழிக்கப்பட்டதே அநீதியின் பக்கம் நின்றதால் தான் என்பதன் விளக்கத்தில் இருந்தும் இந்தப் பொருள் கொள்ளுதல் நியாயமானதாகத் தோன்றுகிறது.
இங்கு ஒரு சந்தேகம் எழுகிறது: பதினொரு அக்ஷௌஹிணிகளின் கௌரவர் படையின் சங்குகள் போன்ற வாத்தியங்களின் ஒலி பாண்டவர் படையினர்மீது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தவில்லை; ஆனால் ஏழு அக்ஷௌஹிணிகளின் பாண்டவர் படையின் சங்குகள் ஒலித்தபோது, ஏன் கௌரவர் படையினரின் இதயங்கள் அவற்றின் ஒலியால் கிழிக்கப்பட்டன? இதன் தீர்வு இதுவே: அநீதி, பாவம் அல்லது அக்கிரமம் இல்லாதவர்களின்—அதாவது தமது கடமையை நீதியுடன் செய்பவர்களின்—இதயங்கள் வலிமையானவை; அவர்களின் இதயங்களில் பயம் இல்லை. நீதியின் பக்கம் நிற்பது அவர்களுக்கு உற்சாகத்தையும் வீரத்தையும் தருகிறது. பாண்டவர்கள் வனவாசத்திற்கு முன்பே நீதியுடன் ஆட்சி செய்தார்கள், வனவாசத்திற்குப் பின்னர், கௌரவர்களிடம் ஒப்பந்தப்படி தங்கள் அரசுரிமையை நீதியுடன் கேட்டார்கள். எனவே, அவர்களின் இதயங்களில் பயம் இல்லை; மாறாக, உற்சாகமும் வீரமும் இருந்தன. பாண்டவர்களின் பக்கம் தர்மத்தின் பக்கம் என்ற பொருளாம். இதனால்தான், பதினொரு அக்ஷௌஹிணிகளின் கௌரவர் படையின் வாத்தியங்களின் ஒலி பாண்டவர் படையினர்மீது எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால், அநீதி, பாவம், அக்கிரமம் முதலியவற்றைச் செய்பவர்களின் இதயங்கள் இயல்பாகவே பலவீனமானவை. அச்சமின்மையும், சந்தேகமின்மையும் அவர்களின் இதயங்களில் நிலைக்காது. அவர்களே செய்த பாவமும் அக்கிரமமுமே அவர்களின் இதயங்களை பலவீனப்படுத்துகிறது. அநீதி அநீதியைச் செய்பவனையே விழுங்குகிறது. துரியோதனன் முதலியோர் பாண்டவர்களை அநீதியாகக் கொல்ல பல முயற்சிகள் செய்திருந்தார்கள். வஞ்சகமாகவும் அநீதியாகவும் பாண்டவர்களின் அரசைக் கவர்ந்து, அவர்களுக்கு மிகுந்த துன்பத்தை விளைவித்திருந்தார்கள். இதனால், அவர்களின் இதயங்கள் பலவீனமாகவும், மெலிந்தும் போயிருந்தன. கௌரவர்களின் பக்கம் அதர்மத்தின் பக்கம் என்ற பொருளாம். எனவேதான், ஏழு அக்ஷௌஹிணிகளின் பாண்டவர் படையின் சங்கொலி அவர்களின் இதயங்களைக் கிழித்து, கடும் வேதனைக்கு உள்ளாக்கியது.
இந்த சந்தர்ப்பத்திலிருந்து, சாதகன் எச்சரிக்கப்பட வேண்டியது என்னவென்றால், தன் மனம், வாக்கு, காயம் ஆகிய மூன்று வழிகளிலும் அநீதி, அதர்மம் கலந்த எந்த நடத்தையிலும் ஒருபோதும் ஈடுபடக்கூடாது. அநீதியும் அதர்மமும் கலந்த நடத்தை ஒரு மனிதனின் இதயத்தை பலவீனமாகவும் மெலிந்ததாகவும் ஆக்குகிறது. அவன் இதயத்தில் பயம் எழுகிறது. உதாரணமாக, மூன்று உலகங்களும் இலங்கையின் அதிபதியான இராவணனுக்குப் பயந்தன. ஆனால் அதே இராவணன், சீதையைக் கவர்ந்து செல்லும்போது, பயத்துடன் இங்கும் அங்கும் பார்க்கிறான். எனவே, சாதகன் அநீதி, அதர்மம் கலந்த நடத்தையில் ஒருபோதும் ஈடுபடக்கூடாது.
**இணைப்பு:** முதல் சுலோகத்தில், திருதராட்டிரன் தன் புதல்வர்கள் மற்றும் பாண்டுவின் புதல்வர்கள் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு சஞ்சயன் இரண்டாம் சுலோகம் முதல் இந்தப் பத்தொன்பதாம் சுலோகம் வரை பதில் அளித்தார். இனி, அடுத்த சுலோகத்திலிருந்து, பகவத் கீதை அருளப்பெறும் சந்தர்ப்பத்தை சஞ்சயன் தொடங்குகிறார்.
★🔗
