பிறந்தவனுக்கு சாவு உறுதி; இறந்தவனுக்குப் பிறப்பு உறுதி. ஆகையால், தவிர்க்க முடியாத இந்த விஷயத்தில் நீ வருந்துதல் தகாது.

சொற்பொருள்: जातस्य - பிறந்தவனுக்கு, हि - நிச்சயமாக, ध्रुवः - உறுதி, मृत्युः - மரணம், ध्रुवम् - உறுதி, जन्म - பிறப்பு, मृतस्य - இறந்தவனுக்கு, च - மற்றும், तस्मात् - அதனால், अपरिहार्ये - தவிர்க்க முடியாத, अर्थे - விஷயத்தில், न - வேண்டாம், त्वम् - நீ, शोचितुम् - வருத்தப்பட, अर्हसि - தகுதியுடையவன். விளக்கம்: பிறந்தவனுக்கு மரணம் நிச்சயம், இறந்தவனுக்குப் பிறப்பு நிச்சயம். பிறப்பும் இறப்பும் தவிர்க்க முடியாதவை. எனவே, தவிர்க்க முடியாத இந்த விஷயத்திற்காக நீ வருத்தப்படக் கூடாது.

**மொழிபெயர்ப்பு:** பிறப்பவனுக்கு இறப்பது உறுதி; இறப்பவனுக்குப் பிறப்பது உறுதி. ஆகவே, இந்தத் தவிர்க்க முடியாத விஷயத்தில் நீ வருந்துதல் கூடாது. **விளக்கம்:** "பிறப்பவனுக்கு இறப்பது உறுதி; இறப்பவனுக்குப் பிறப்பது உறுதி." முந்தைய சுலோகத்தின்படி, தேகத்தோடு கூடிய ஆத்மா என்றும் பிறப்பு-இறப்புக்கு உட்பட்டதாகக் கருதப்பட்டாலும், அதுவே துக்கத்திற்குக் காரணமாக இருக்க முடியாது. ஏனெனில், பிறப்பவன் எவனாயினும் அவன் சாவது உறுதி; இறப்பவன் எவனாயினும் அவன் மீண்டும் பிறப்பது உறுதி. "ஆகவே, இந்தத் தவிர்க்க முடியாத விஷயத்தில் நீ வருந்துதல் கூடாது." ஆகவே, இந்தப் பிறப்பு-இறப்பு ஓட்டத்தை யாராலும் தடுக்க முடியாது; ஏனெனில் இதில் யாருக்கும் சிறிதும் கட்டுப்பாடில்லை. இந்தப் பிறப்பு-இறப்பு ஓட்டம் அனாதிகாலமாக நடந்து வருகிறது; என்றும் நடந்து கொண்டிருக்கும். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தாலும், நீ வருந்துவது தகுதியானதல்ல. திருதராட்டிரனின் இந்தப் புதல்வர்கள் பிறந்திருக்கிறார்கள், ஆகவே அவர்கள் சாவது உறுதி. அவர்களைக் காப்பாற்ற நினக்கு எந்த வழியும் இல்லை. இறப்பவர்கள் மீண்டும் பிறப்பது உறுதி. அதையும் நீ தடுக்க முடியாது. அப்படியிருக்க, எதற்காக வருந்த வேண்டும்? நடக்கக் கூடாததற்காக மட்டுமே வருந்த வேண்டும். நடக்கக் கூடாதது நடப்பதில்லை; நியதியானது நடக்கிறது. உதாரணமாக, சூரியன் உதித்தால் அது மறைவது உறுதி; மறைந்தால் மீண்டும் உதிப்பது உறுதி என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். ஆகவே, சூரியன் மறையும்போது மக்கள் வருந்துவதோ கவலைப்படுவதோ இல்லை. அதுபோல, அர்ஜுனா! பீஷ்மர், துரோணர் போன்ற இந்த உயிர்கள் தேகத்தோடு சேர்ந்து இறப்பார்கள் என்று நீ நம்பினால், அவர்கள் தேகத்தோடு சேர்ந்தே பிறப்பார்கள். ஆகவே, இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தாலும் துக்கம் இருக்க முடியாது. இந்த இரண்டு சுலோகங்களிலும் (26 மற்றும் 27) பகவான் கூறியது அவருடைய உண்மையான சித்தாந்தம் அல்ல. ஆகவே, "அத ச" (ஆனால், என்று வைத்துக் கொண்டால்) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தி, பகவான் மற்றொரு கண்ணோட்டத்தை (தேகமும் தேகியும் ஒன்றே என்று கருதுபவர்களின் மதத்தை) முன்வைத்து, அத்தகைய சித்தாந்தம் உண்மையில் இல்லை என்றாலும், அப்படி இருப்பதாக வைத்துக் கொண்டாலும் கூட, வருந்துவது தகுதியானதல்ல என்று கூறுகிறார். இந்த இரண்டு சுலோகங்களின் சாராம்சம் இதுவே: உலகத்திலுள்ள அனைத்துப் பொருள்களும் நிலையான மாற்றத்திற்கு உட்பட்டவையாய், தொடர்ந்து ஒரு வடிவத்தை விட்டொழித்து மற்றொரு வடிவத்தை எடுத்துக் கொள்கின்றன. இதில், முந்தைய வடிவத்தை விடுவது இறப்பு; புதிய வடிவத்தை ஏற்றுக் கொள்வது பிறப்பு. ஆகவே, பிறப்பவன் இறப்பான்; இறப்பவன் மீண்டும் பிறப்பான் — இந்த ஓட்டம் என்றும் தொடர்கிறது. இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தாலும், ஏன் வருந்த வேண்டும்? **இணைப்பு:** முந்தைய இரண்டு சுலோகங்களில் மாற்றுக் கருத்தை முன்வைத்த பிறகு, பகவான் அடுத்த சுலோகத்தில், முற்றிலும் சாதாரணமான கண்ணோட்டத்தில் பேசுகிறார்.