En ook vele andere helden die bereid zijn hun leven voor mij op te geven, gewapend met diverse wapens en pijlen, allen bedreven in strijd.

1.9. „En er zijn ook vele andere helden die bereid zijn hun leven voor mij te geven, bewapend met verschillende wapens en projectielen, allen zeer bedreven in de strijd.“ Woordbetekenissen: „अन्ये“ betekent „anderen“, „च“ is „en“, „बहवः“ is „velen“, „शूराः“ zijn „helden“, „मदर्थे“ betekent „om mijnentwil“, „त्यक्तजीविताः“ zijn zij die „bereid zijn hun leven op te offeren“, „नानाशस्त्रप्रहरणाः“ betekent „bewapend met verschillende wapens en projectielen“, „सर्वे“ is „allen“ en „युद्धविशारदाः“ betekent „bedreven in de strijd“.

1.9. Naast hen zijn er vele andere helden die alle verlangen naar leven hebben opgegeven omwille van mij, die bedreven zijn in het hanteren van verschillende wapens en projectielen, en die allen zeer bekwaam zijn in de kunst van oorlogsvoering. Commentaar: 'anye ca bahavaḥ śūrā madarthe tyakta-jīvitāḥ'—Afgezien van de helden van mijn leger wier namen ik tot nu toe heb genoemd, zijn er vele andere grote krijgers in onze gelederen, zoals Bāhlīka, Śalya, Bhagadatta, Jayadratha, enz., die hierheen zijn gekomen, nadat zij alle verlangen naar leven hebben opgegeven, voor mijn welzijn en om namens mij te strijden. Zij zijn bereid voor mijn overwinning te sterven, maar zij zullen zich nooit uit de strijd terugtrekken. Hoe kan ik mijn dankbaarheid aan hen voor u uitdrukken? 'nānā-śastra-praharaṇāḥ sarve yuddha-viśāradāḥ'—Al deze mannen zijn bedreven in het hanteren van verschillende handwapens zoals zwaarden, knotsen, drietanden, enz., en zijn ook vaardig in het gebruik van projectielen zoals pijlen, tomaras en śaktis, die met de hand worden geworpen. Zij zijn zeer bekwaam en deskundig in de krijgskunsten—hoe een veldslag gevoerd moet worden; op welke wijze, met welke strategieën en tactieken deze moet worden uitgevochten; hoe een leger moet worden opgesteld, enzovoort. Context: Toen Droṇācārya zwijgend bleef na het horen van Duryodhana's woorden, welke gedachte in Duryodhana's geest opkwam omdat zijn sluwheid niet slaagde—Sañjaya spreekt hierover in het volgende vers.