ਓ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਜਦੋਂ ਅਧਰਮ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਅਤੇ ਹੇ ਵਰਸ਼ਨੇਯ! ਜਦੋਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਰਣ-ਸੰਕਰ (ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ) ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਟੀਕਾ: "ਜਦੋਂ ਅਧਰਮ ਦਾ ਬੋਲਬਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ... ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ" — ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿਰਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁੱਧੀ ਸਾਤ੍ਤਵਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਤ੍ਤਵਿਕ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਕਰਨਯੋਗ ਅਤੇ ਅਕਰਨਯੋਗ ਦੀ ਵਿਵੇਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਚਰਣ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿਰਦਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਦਰਲਾ ਹਿਰਦਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁੱਧੀ ਤਾਮਸਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਬੁੱਧੀ ਤਾਮਸਿਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਅਰਥਾਤ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ-ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਕਰਤ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਰਥਾਤ, ਵਿਭਚਾਰਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। "ਜਦੋਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਵਰਸ਼ਨੇਯ, ਵਰਣ-ਸੰਕਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ" — ਜਦੋਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਵਰਣ-ਸੰਕਰ (ਜਾਤੀਆਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ) ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਦੇਖੋ ਪੰਨਾ 29 ਉੱਤੇ ਟਿੱਪਣੀ)। ਜਦੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਮੇਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ 'ਵਰਣ-ਸੰਕਰ' (ਮਿਸ਼੍ਰਿਤ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਅਰਜੁਨ ਇਹ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ: ਤੁਸੀਂ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਇਸ ਲਈ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰੋਗੇ, ਅਰਥਾਤ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੋਗੇ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਵਰਸ਼ਨੇਯ' ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ 'ਵਰਸ਼ਨੇਯ' ਇਸ ਲਈ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ (ਖ਼ਾਨਦਾਨ) ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਕਿਸ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇਗੀ? ਇਸ ਲਈ, ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
★🔗
