باگاواد گیتا

Chapter 3 — کارما یوگا

43 Shlokas

BG 3.1
آرجونا گفت: ای جاناردانا! اگر تو معتقد هستی که دانش برتر از عمل است، ای کِشَوا! پس چرا مرا به این عمل هولناک وامیداری؟
BG 3.2
با این سخن درهم‌آمیخته، گویی فهم مرا مشوش می‌سازی؛ پس آن یک راه را با قطعیت بیان کن تا من به رستگاری برسم.
BG 3.3
پروردگار مقدس فرمود: ای بی‌گناه! در این جهان دو نوع ایمان وجود دارد، همان‌گونه که پیشتر گفتم – از طریق جنانا یوگا برای س…
BG 3.4
انسان با عدم آغاز کردارها به بی‌عملی نمی‌رسد و تنها با ترک کردار نیز به کمال دست نمی‌یابد.
BG 3.5
به راستی هیچ‌کس حتی لحظه‌ای نمی‌تواند بدون عمل بماند؛ زیرا همه به ناچار به عمل وادار می‌شوند توسط صفات زاده شده از طبیعت…
BG 3.6
کسی که اندام‌های عمل را مهار کرده و با ذهن به یاد محسوسات می‌نشیند، آن شخص گمراه‌روح، ریاکار خوانده می‌شود.
BG 3.7
اما ای آرجونا، آن کس که حواس را با ذهن مهار کند و بدون وابستگی از طریق اندام‌های عمل به کارمایوگا بپردازد، او برتر است.
BG 3.8
وظیفه مقرر خود را انجام ده، زیرا عمل بر ترک عمل برتری دارد. حتی حفظ بدن تو نیز با ترک عمل میسر نخواهد شد.
BG 3.9
جهان به اعمالی غیر از آنچه برای قربانی انجام می‌شود، بسته است؛ پس ای پسر کونتی، تنها برای آن هدف عمل کن، آزاد از وابستگی…
BG 3.10
آفریدگار در آغاز آفرینش، انسان را همراه با قربانی آفرید و گفت: 'با این قربانی تکثیر شوید؛ و این قربانی برای شما گاوی باش…
BG 3.11
با این (قربانی) ایزدان را پرورش دهید و آن ایزدان شما را پرورش دهند؛ با پرورش متقابل یکدیگر، به خیر برین دست خواهید یافت.
BG 3.12
خدایان، که توسط قربانی تغذیه می‌شوند، اشیاء مورد نظرتان را به شما خواهند داد. بنابراین، کسی که از اشیاء داده شده توسط خد…
BG 3.13
نیکان که از باقیمانده قربانی می‌خورند از همه گناهان رها می‌شوند؛ اما گناهکارانی که تنها برای خویشتن غذا می‌پزند، به راست…
BG 3.14
همه موجودات از غذا پدید می‌آیند؛ غذا از باران تولید می‌شود. باران از قربانی پدید می‌آید و قربانی از کردار زاده می‌شود.
BG 3.15
بدان که کارما از برهما سرچشمه می‌گیرد و برهما از اَکشارا (ذات بی‌زوال) پدیدار می‌شود. از این رو، برهمای فراگیر، همواره د…
BG 3.16
ای آرجونا! آنکه اینجا این چرخ را که چنین به گردش درآمده است پیروی نکند، که در حواس شادمان باشد، در گناه زندگی کند، او بی…
BG 3.17
اما برای آن کس که تنها در خود شادمان است، که از خود خشنود است و که تنها در خود قانع است، به راستی دیگر هیچ کاری باقی نما…
BG 3.18
در این جهان، برای آن مرد هیچ سودی در آنچه انجام شده یا انجام نشده نیست؛ و او برای هیچ مقصودی به هیچ موجودی وابسته نیست.
BG 3.19
پس بی‌دلبستگی، همیشه کاری را که باید انجام شود به‌جا آور؛ زیرا انسان با انجام کار بی‌دلبستگی به حقیقت اعلی می‌رسد.
BG 3.20
خردمندانی چون جاناکا نیز تنها از راه عمل به کمال رسیدند؛ حتی برای مصلحت جهان نیز تو باید عمل کنی.
BG 3.21
هر آنچه که انسان برتر انجام می‌دهد، دیگران نیز همان را انجام می‌دهند؛ هر معیاری که او برقرار کند، جهان از آن پیروی می‌کن…
BG 3.22
ای آرجونا! در سه جهان هیچ تکلیفی برای من نیست و چیزی که باید به دست آید و به دست نیامده باشد وجود ندارد، با این حال من د…
BG 3.23
اگر من همواره در کارها با کوشش مشغول نباشم، ای آرجونا! آنگاه انسان‌ها از هر جهت راه مرا پیروی خواهند کرد.
BG 3.24
اگر من عمل نکنم، این همه جهان نابود خواهند شد؛ من باعث آمیختن طبقات و نابودی این موجودات خواهم بود.
BG 3.25
ای بهارات! همانگونه که نادانان با دلبستگی به عمل عمل می‌کنند، خردمند نیز باید بی‌دلبستگی عمل کند، با آرزوی رفاه جهان.
BG 3.26
دانشمند نباید ذهن نادانانی را که به عمل وابسته‌اند مشوش کند؛ بلکه باید آنان را در همه اعمال مشارکت دهد، در حالی که خود ب…
BG 3.27
همه اعمال به طور کامل توسط صفات طبیعت انجام می‌شود. روح فریب‌خورده توسط خودبینی می‌اندیشد: 'من فاعل هستم.'
BG 3.28
اما ای آرجونا با بازوان نیرومند، خردمندی که حقیقت تقسیم صفات و کارکردهای آنها را می‌داند، با فهمیدن اینکه 'صفات در میان …
BG 3.29
آنان که توسط صفات طبیعت فریب خورده‌اند، به کارکردهای آن صفات وابسته می‌شوند. انسان دارای معرفت کامل نباید نادان دارای مع…
BG 3.30
همه کارها را به من واگذار کن، با ذهنی متمرکز بر خود، بی‌آرزو و بی‌منی، و بی‌تب و تاب، بجنگ.
BG 3.31
آنان که با ایمان و بی‌عیب جویی پیوسته این آموزه مرا به کار می‌بندند، ایشان نیز از کردارها رها می‌شوند.
BG 3.32
اما کسانی که به تعالیم من عیب‌جویی می‌کنند و آن را به کار نمی‌بندند، گمراه از همه دانش‌ها و فاقد تشخیص، بدانید که آنان م…
BG 3.33
حتی انسان دانا نیز مطابق طبیعت ذاتی خود عمل می‌کند. همه موجودات از طبیعت خود پیروی می‌کنند، پس (کنترل بیرونی) چه می‌توان…
BG 3.34
دلبستگی و نفرت نسبت به متعلقات حواس در حواس جای دارد؛ انسان نباید تحت سلطه آن دو درآید، زیرا آنها دشمنان او هستند.
BG 3.35
وظیفهٔ خود هرچند ناقص بهتر از وظیفهٔ دیگری است که به خوبی انجام شود. مرگ در راه وظیفهٔ خود بهتر است؛ وظیفهٔ دیگری ترس‌آو…
BG 3.36
آرجونا گفت — ای وارشنیه! پس این انسان با انگیزهٔ چه کسی گناه می‌کند، هرچند ناخواسته، گویی به زور وادار شده است؟
BG 3.37
پروردگار مقدس فرمود: این شهوت است، این خشم است، که از کیفیت راجاس زاده شده‌اند؛ این بلعنده‌ی بزرگ و گناهکار بزرگ است، او…
BG 3.38
همان‌گونه که آتش با دود، آینه با غبار و جنین با پرده‌های رحم پوشیده می‌شود، این دانش نیز با آن شهوت پوشیده شده است.
BG 3.39
ای کونتی‌پوترا! دانش به وسیله این دشمن همیشگی خردمند، که به شکل شهوت است و همچون آتش سیری‌ناپذیر، پوشیده شده است.
BG 3.40
حواس، ذهن و عقل جایگاه آن گفته می‌شوند؛ از طریق این‌ها، آن با پوشاندن دانشش، صاحب‌جسم را فریب می‌دهد.
BG 3.41
پس، ای بهترینِ بهاراتا (آرجونا)، نخست با مهار کردن حواس، این موجود گناهکار، نابودکنندهٔ دانش و حکمت را نابود کن.
BG 3.42
حواس را برتر از بدن می‌گویند؛ ذهن برتر از حواس است، عقل برتر از ذهن است، و آنکه برتر از عقل نیز هست، خود (آتمن) است.
BG 3.43
بدینسان، آن ذات برتر از عقل را شناخته و خود را به وسیلهٔ خود استوار ساخته، ای ارجونا با بازوان توانا، این دشمن به شکل شه…